Gezondheid en Welzijn

Zo. Oudejaar hebben we ook weer overleefd. Ik heb de avond ingezet bij Charlotte met hapjes, rochefortsoep, fondue en een zeer lekkere fruitschotel als dessert. Jammer dat ze vanmorgen de vroegdienst had, dus ze kon het ook niet laat maken. Dan ging ik maar met vrienden richting Anno ’07, volgens mij toch wel de hottest party in town. En persoonlijk vond ik mijzelve toch gelijk hebben. Dansbare beats, veel hip volk en een beestige locatie. Goeie keuze. Alleen het aftellen naar nieuwjaar gebeurde vijf minuten na de feiten. Maar dat nam het plezier niet weg. We zijn er gebleven tot 3 uur. Vanmorgen was ik alweer op rond 10u30. Omdat ik op een glaasje schuimwijn na, abstinentie heb gedaan van enige alcohol blijven de sporen van vorige avond zeer beperkt. Niets dat een douche niet kan genezen.

Hopla! ’t Is weer van stokjes. Vijf puntjes met dingen die jullie nog niet weten over mij? Bij voorkeur weirdo stuff? Dat kan niet zo moeilijk zijn…

• Ik ben een zeer elastisch persoon. Ik kan mijn gewrichten plooien in richtingen die enigszins pijnlijk kunnen lijken voor de gemiddelde mens. Had ik gewild, ik denk dat er een carrière als slangenmens voor mij had weggelegd.
• Wie mij kent weet dat ik een Ethiopische lichaamsbouw heb. Nochtans eet ik graag en probeer ik dat gezond en evenwichtig te doen. Ooit was dat anders. Als kleine was ik, tot wanhoop van mijn ouders, een nachtmerrie als het op eten aankwam. Ik was zéér kieskeurig en warm eten was al helemaal zeer problematisch. ‘Dat kon niet gezond zijn’, dachten velen. Maar bij elk doktersbezoek bleek ik kerngezond en perfect normaal te functioneren. Blijkbaar ben ik een doorjagerke want ik moet helemaal niet op mijn lijn letten: da’s minstens één zorg minder.
• Ik heb een panische angst voor bijen en wespen. Ooit ben ik eens, tijdens een zomervakantie, gestoken in mijn grote teen. Die zwol geweldig op en ik moest een week bed houden met flinke koorts. Dat wil ik geen twee keer meemaken. Andere dingen waar ik een irrationele angst voor heb: horrorfilms (genre Amittyville Horror) en slecht werkende televisietoestellen/computermonitors (implosiegevaar. brand. zelfmeegemaakt.)
• Mijn eerste woordje was ‘water’. Of beter, ‘wawaa-wa’ naar het schijnt. Ik moet overigens reeds in de kraamkliniek over een stevig stemgeluid beschikt hebben.
• Ik heb een milde vorm van hyperactiviteit en concentratiedeficit. Daardoor kan ik soms nogal chaotisch of impulsief zijn. Vroeger was dat werkelijk een probleem waar, onder andere, mijn schoolresultaten de gevolgen van hebben moeten dragen. Veel zelfvertrouwen had ik dan ook niet en veel was er niet nodig om mij van mijn melk te brengen. Met het ouder worden heb ik gelukkig alle problemen weten te overwinnen. Tegenwoordig ben ik een vrij normaal functionerend lid van de maatschappij. (Iegh, dat klinkt bijzonder vreemd dat ik dat dat van mijzelf zomaar durf zeggen.)

… en dat zijn er vijf. Vangen jongens: Webstermc en Peter, surprise me!

1/ Ik ben dan toch voor de bijl gegaan: zondag ben ik wakker geworden met een zware snotvalling met alles erop en eraan. Maandagmorgen voelde ik mij gelijk een dweil maar dat verbeterde door de dag. Maandagnacht verwonderde ik mij andermaal over het menselijke lichaam en de hoeveelheid vocht die mijn neus kan produceren. Gisteren verliep het al iets beter. Dat heb ik vooral te danken aan de Max Havelaar biologische thee die het werk aanbiedt. Normaliter nuttig ik geen warme dranken op het werk, maar de klimaatregeling dwongen mij feitelijk. Verder heb ik een halve kilo clementines gekocht. Vitamine C en al. Vandaag gaat het in stijgende lijn verder heb ik zo het gevoel. Hopelijk heb ik tegen het weekend het ergste leed geleden.

’t Is weer van dadde: de kerstmarkten zijn weer in het land. Hier in Brugge is het dit jaar allemaal nog schreeuweriger dan de voorbije jaren. Maar het publiek lust er pap van: vandaag kon je letterlijk op de koppen lopen. Zelfs al was het weer eerder druilerig en nat.

Ach, kerstmarkten. Toen ik klein was heb ik met mijn vader ooit die van Keulen bezocht. Dé archetypische kerstmarkt. Ze had wel iets feërieks. Standjes met kerstdecoratie, weihnachtsmuziek en geraffineerde decoratie. Waarlijk wonderbaarlijk. De kerstmarkten hier in Vlaanderen daarentegen, zijn in mijn ogen niet veel meer dan een commercieel afkooksel. Eerst de overdaad aan vettige etensstandjes met hamburgers en braadworsten en dan de gluhweinstandjes waar, volgens mij, vooral Filiers vandaag fortuinen aan verdiend. Dan is er de massa die zich stort op de standjes met talrijke prullaria die duur wordt verkocht. Wat hebben bijvoorbeeld fake Afrikaanse beeldjes in godsnaam nog te maken met kerstmis? Tenslotte hebben ze hier in Brugge de slechte gewoonte om reeds voortijdig met zachte aandrang de boel te sluiten.

De week van de smaak is dan wel voorbij, ’t is nooit te laat om toch nog net een bijdrage te leveren. Vanavond heb ik een recept van ons aller Piet Huizentruyt gemaakt: tomatensoep! Klassiek en zonder veel franjes, maar wel overheerlijk.

En ja, ik vind SOS Piet een beestig goed kookprogramma. Eindelijk eens een programma dat toont hoe je normale kost kunt maken. Geen Herwig van Hove toestanden of Come Chez Soit allures. Neen, gewoon wat je zelf kan maken. En nog op een aanschouwelijke manier aangebracht ook! Go Piet! Ahum, de soep dus.

Oké, laat dat werkschuw maar vallen. Ik zit al de ganse week te brielen met Excel (help!), procesmodellen en allerlei andere cijfertjes. Maar dat ik drrrringend naar de kapper moest, dat stond buiten kijf.

Kijk, ik heb het niet zo op lang haar. Beter gezegd, mijn eigen haar. Zeker als het lang is. Dat kruipt in mijn oren, voor mijn ogen, valt uit waar het niet moet uitvallen en wordt bovendien extreem snel vettig. Om nog maar te zwijgen van het gedoe om het ’s ochtends in de plooi te krijgen. Elke dag is momenteel een bad hair day bij mij. En gel is al helemaal niet aan mij besteed. Een propere, korte én bedwingbare snit, daar ga ik dus voor!

Vandaag was ook mijn eerste tandartsbezoek. Eerste want de komende weken zal ik nog vaak in de tandartsstoel mogen plaats nemen.

Ik zal u de details besparen maar het ging om het afwerken van een ontzenuwing. Niet de eerste keer dat ik zo’n ingreep onderga, alleen ging het er nu wel anders aan toe. Blijkbaar moest de tandarts aan de slag met spoelmiddelen ‘met een vieze smaak’ en daarom werd er een soort metalen stellage in mijn mond geplaatst met een rubberen vangnet. Zo zat ik een goede 45 minuten met een flinke kramp in mijn kaken terwijl de tandarts aan de slag ging.

Vanmiddag hebben we koetong gegeten. Lang geleden dat ik dat nog gegeten heb. Eigenlijk eten we zo’n ‘specialekes’ niet zo vaak meer. Dat deed mij denken aan ‘de jeugd van tegenwoordig’, dat programma op VT4 waarbij jongeren een aantal weken logeren op internaat uit de jaren ’50: daar krijgen ze ook ‘slachtafval’ op het bord. Nu ja, slachtafval: ik zie nog zo hoe mijn vader vroeger af en toe thuis kwam met een varkenspoot of met varkenshersentjes. En dingen zoals lever eten we tegenwoordig ook al véél te weinig.

Beste Lazyweb,

Om een aantal collega’s die mij op de studiedag hebben geassisteerd met het zetten van koffie en de afwas te bedanken, zou ik ze graag elk een doos pralines geven. Alleen zijn de collega’s in kwestie moslim. Ik vraag mij dus nu heel erg grondig af of die dat van hun godsdienst mogen eten. Dingen met likeur zijn duidelijk uit den boze (alcohol) maar hoe zit het met chocolade met nootjes? En gevuld met praliné of al? ’t Is dat ik geen afronten wil begaan.

… lekker niet! Ha! Niet gedacht maar ondanks het kwaad ontwaken op de pendeltrein en de personeelsvergadering begon ik toch met tomeloze energie aan de maandag.

Dat moet ook wel want donderdag is D-Day: tegen dan moet ik een volledige studiedag met alles erop en eraan georganiseerd hebben. Ik mag doceren en oefening geven voor een goede 30 man. Een uitputtingsslag waar ik mij al sinds begin maart op voorbereid: powerpoint presentaties maken, discussie’s voorbereiden, vragen verzinnen, debatten in mijn hoofd naspelen, cases zoeken,… maar ook enquêtes uitschrijven, zaal zoeken, agenda’s boeken,… Hectisch allemaal! En op sommige momenten kon het mij allemaal gestolen worden, maar achteraf gezien vond ik het best wel een leuke rit. Vooral die laatste aanloop is plezant: ik ben er klaar voor en ik heb nog tijd op overschot om nog wat te prutsen aan een aantal demonstraties. Har!