Kapper

Zo. Ik ben geknipt en gekapt. Mijn haar, daar durf ik al eens lastig van worden.  Doorgaans draag ik mijn haar graag een ietsje langer, maar als het te lang wordt, dan valt er een bles voor mijn ogen en dreig ik af te stevenen op, wel, een soortement nektapijtje. Er is een sweet spot waar mijn haar niet te lang is, maar ook niet te kort.

Het is ’s morgens altijd het hartje bang vasthouden of ik geen bad hair day ga hebben. Ik heb dunne, bruine manen met eigen willetje. Die durven dan wel eens alle kanten uit staan. Of ze vallen gewoon compleet plat. Een coupe zonder veel volume geeft dat dan. Nu, ik zou daar gel en wax en dingen in kunnen doen. En dan met een haardroger allerlei truuken uithalen. Ik ken er die daar ’s een heel ochtendlijk ritueel van maken. Zelf ben ik nogal praktisch ingesteld: de tijd die ik in de badkamer spendeer, dat moet geen kleine eeuwigheid duren. En haarproducten, daar blijf ik liever van wegens hoe gezond kan dat ook maar zijn. In de ideale wereld: wassen, drogen en proper kammen. Meer moet dat niet zijn.

Help! Ik was dus van plan om deze week even bij mijn kapper binnen te steken. Reeds 2 decennia ga ik om de zoveel weken bij dezelfde coiffeur voor een eenvoudige coupe casserolle. Alleen, sinds ik in Antwerpen resideer ben ik verplicht om ’s zaterdags een gaatje in de planning te voorzien voor een kappersbeurt. Niet eenvoudig want de zaak durft al eens afgeladen te zitten. Zoals nu. Een week voor Pasen. En ik had het kunnen weten.

Oké, laat dat werkschuw maar vallen. Ik zit al de ganse week te brielen met Excel (help!), procesmodellen en allerlei andere cijfertjes. Maar dat ik drrrringend naar de kapper moest, dat stond buiten kijf.

Kijk, ik heb het niet zo op lang haar. Beter gezegd, mijn eigen haar. Zeker als het lang is. Dat kruipt in mijn oren, voor mijn ogen, valt uit waar het niet moet uitvallen en wordt bovendien extreem snel vettig. Om nog maar te zwijgen van het gedoe om het ’s ochtends in de plooi te krijgen. Elke dag is momenteel een bad hair day bij mij. En gel is al helemaal niet aan mij besteed. Een propere, korte én bedwingbare snit, daar ga ik dus voor!