Soep

In deze tijden doen we al geruime tijd van Hello Fresh en, sinds vorige week, 15 grams. Heel fijn, maar er zijn zo dagen waarop je op je eigen vindingrijkheid bent aangewezen. En soms valt zo’n gaatje eerder onverwacht terwijl je eigenlijk niet echt iets voorzien hebt in de boodschappen wat het nog een stuk uitdagender maakt.

Dan is het improviseren met wat er nog in de koelkast en voorraadkast steekt. Een pantry raid dus.

Voor zover jullie je dat mochten afvragen: ja, ik ga nog steeds naar de kookles! Met veel plezier. Het mogen dan wel de absolute speciallekes zijn die we maken, ik heb er al veel opgestoken. En het is met een toffe bende dat we elke vrijdagavond achter de potten en de pannen staan.

Om u even jaloers te maken: dit was het menu van vanavond:

• Escargots met aardappelchips vergezeld van marshmallows van soja met sashimi van zalm en “Mi Shima u Kan”
• Schuimige soep van bospaddenstoelen met gerookte eendenborst en kervel
• Gegrilde zalmmoot met aardappelpuree, katenspek en een coulis van basilicum
• Crème brulée met compote van rode vruchten en Italiaanse merengue

’t Is dat wel met 13 zijn om dat allemaal klaargemaakt te krijgen. Vanavond deed ons team de soep. Een kleine kilo paddestoelen kuisen, dat geeft verdomd veel prutswerk, maar het was het meer dan waard! Volgende week doen we het hoofdgerecht voor het kerstdiner. En er werd al gepolst of we ons volgend semester opnieuw willen inschrijven.

Ik moest er dringend nog eens iets over schrijven, maar dat dringend is ondertussen zo’n beetje zoals onverwijld geworden: met veel uitstel. Soep dus.

Zoals elke quasi elke week gingen J. en ik ook vorige week dinsdag klimmen. We doen dat ’s avonds. Dus de boodschap is een hap eten, de fiets op – dezer dagen de tram – richting klimzaal. Ik had de fout begaan om niets in huis te hebben en wat langer te plakken op het werk. Dus werd het een vette snee pizza. Boy, was I wrong. Na een uurtje in de klimgordel besloot mijn lichaam het voor bekeken te houden. Ik kon doen wat ik wilde, maar mezelf opduwen en rekken was er niet meer bij.

De week van de smaak is dan wel voorbij, ’t is nooit te laat om toch nog net een bijdrage te leveren. Vanavond heb ik een recept van ons aller Piet Huizentruyt gemaakt: tomatensoep! Klassiek en zonder veel franjes, maar wel overheerlijk.

En ja, ik vind SOS Piet een beestig goed kookprogramma. Eindelijk eens een programma dat toont hoe je normale kost kunt maken. Geen Herwig van Hove toestanden of Come Chez Soit allures. Neen, gewoon wat je zelf kan maken. En nog op een aanschouwelijke manier aangebracht ook! Go Piet! Ahum, de soep dus.