Wonen en Dagelijks Leven

Ja, het is warm. Ja, het wordt nog warmer. Pff. Eigenlijk is het nog een geluk dat het archief verhuisd. Zo werd ik vandaag opgevorderd van mijn gewone bezigheden zoals het schrijven van een artikel – *zwaait eens naar Petra* – en ander werk. Ik mocht meehelpen met het verleggen van enkele honderden legplanken in de archiefcontainers van het nieuwe gebouw.

Nu moet je weten dat archief best op een constante temperatuur wordt bewaard. En zoals het een state-of-the-art archiefgebouw betaamt zijn wij daar dus ook op uitgerust: grote airco’s in élke container. Dat betekende dat ik de ganse voormiddag in een frisse 16/17 graden met legborden mocht sleuren wegens handen te kort. Ha!

Kijk, kijk! Gentblogt steekt in een nieuw kleedje! Mijn eerste indruk dan maar. Ik moet zeggen: kudos! Het ziet er héél geslaagd uit! Als er één reden was waarom ik Gentblogt een beetje aan mij liet voorbijgaan, dan was het wel omdat de lay-out mij niet écht aansprak. Dit ziet er anders wel fris en een pak leesbaarder uit. De overige veranderingen bevallen mij anders ook wel.

Eens een tijdje erop surfen en zien of het mij wérkelijk aanstaat…

Het nieuwe gebouw is blijkbaar tijdens mijn verlof opgeleverd. We zitten dus nu volop in de verhuis van het archief. Dat betekent dat ik ook word ingezet waar nodig. Zo werd ik vandaag ingedeeld bij de plakploeg. De rekken in de verschillende archiefcontainers moesten worden genummerd. Zo kunnen we gemakkelijk archiefstukken terugvinden. Da’s ook wel nodig in een met 14 strekkende kilometer archief. Concreet betekende dat op de rekken stickertjes met plaatsnummers kleven. Gewapend met een paar rollen stickers vol nummertjes gingen we er deze voormiddag tegenaan. Ik heb er geen idee hoeveel ik er geplakt heb, maar op het einde van de rit had ik toch meegeholpen in een drietal containers.

Voila. It is done! Ik heb bij Grobet een D50 body, een SD 1Gb Ultra II kaartje en een AF-S 18-70 DX lens besteld.

Blijkbaar is de stock echter flink uitgeput. Niet alleen bij Grobet maar overal in Vlaanderen. De verkoper wist mij te vertellen dat Nikon onlangs een onafhankelijk producent is geworden en dat er nogal wat leveringsproblemen zijn. Met een (refundable!) voorschot van 100 euro kon ik mij op een wachtlijst zetten zodat ik er zéker eentje zou krijgen als ze binnenkomen.

Met mijn vader als begeleider kon ik mij – uiteindelijk – inschrijven in deze autorijschool. Jawel, Matthias zal de komende weken de wegen in het Brugse onveilig maken. Gisteren had ik mijn eerste echte [tag]autorijles[/tag]. Twee uur in de middaghitte. Mijn begeleider was, uit zijn tongval op te maken, een joviale Kortrijkzaan. Het eerste uur werden de ins en outs van een auto overlopen. Hoe hou je je stuur vast, spiegeltjes, remmen, hoe werkt een schakeling, de dode hoek, verwarming en airco,… Kortom, alles. Het tweede uur volgde de praktijk. In eerste instantie bediende mijn begeleider de pedalen en had ik alleen maar te draaien aan het stuur. Lekker makkelijk eigenlijk. Ik vind dat het daarbij mag ophouden: ik neem de mens permanent in dienst om de pedalen te bedienen. In tweede instantie mocht ik het volledig zelf doen. Rustig bollen in eerste, tweede en zelfs derde versnelling. Het leek vanzelf te gaan. Af en toe prutsen met schakelen (van tweede naar vierde is géén goed idee) en de hand-voet coördinatie moet ook nog wat worden geoefend. Tot nu toe ging het goed. Volgende week les twee…

Juist wanneer een mens zo denken dat het [tag]kookpunt[/tag] bereikt is: eindelijk afkoeling! Gisterennacht rond 12u is het hier beginnen ontweren. Niet zo stevig als ik had gedacht. Het rommelde wat en er viel een frisse [tag]zomerbui[/tag]. Vanmorgen eindelijk de afkoeling. Ramen vol open gezet en met een sjat koffie en ontbijt naar het journaal kijken in de zetel. Robbie Williams heeft alvast geluk gehad, blijkbaar: geen drash national tijdens zijn concert. De mannen van den IJzeren Weg hadden minder geluk: een volle dag in de loden hitte een gebroken bovenleiding herstellen. De [tag]NMBS[/tag] kennende zal dat wel geweest zijn: negen man die wat staan te lummelen en nummer tien die wat staat te brielen aan de kabels. Nu ja, als ik in hun schoenen stond, ik zou mij ook niet hebben gehaast…

All the cool kids are doing it: kaartjes en grafiekjes over de [tag]demografische [/tag]verspreiding van [tag]naamgenoten[/tag]. Dat moét ik dus ook gedaan hebben. En zie daar wat het mij oplevert.

In tegenstelling tot anderen is mijn naam niét ouderwets. Neen. 90% van mijn naamgenoten zijn zelfs geboren na 1982. Met 6609 op +5 miljoen mannen ben ik bovendien ook nog eens een unicum!

Ook onze familie is een geval apart, zo blijkt. Er zijn welgeteld 437 clangenoten in België. 219 ofte 50,11% van deze mensen wonen in het arrondissement Hasselt. Het gros woont zowaar in de Maasvallei wat eigenlijk nogal logisch is aangezien de naam een verwijzing is naar de rivier.

Maandagmorgen is altijd goed voor enige [tag]frustratie[/tag]. Voornamelijk dan omdat ik mijn dag begin met mijn vertrouwen te stellen in het openbaar vervoer en de talrijke obstakels die ik dien te overwinnen om op het werk te geraken. Geen eenvoudige zaak.

Sinds enige tijd is [tag]Antwerpen[/tag] werkelijk een bouwput. De ene werf na de andere. Het gevolg is dat het een uitdaging wordt om van punt A naar punt B te gaan zonder je kleren te scheuren. Van het Centraal Station tot het Stadsarchief komen wij tegenwoordig volgende werven tegen:

Hmpf. Terug thuis komen is zo’n beetje een shock. In Wenen was het een goeie 23, 24 graden en lekker zonnig. Zalig [tag]terrasjesweer[/tag] en al. En dan hier komen en opeens worden geconfronteerd met 11 graden, regen en stormwind is niét fijn. Overigens maakte ik enkele weken geleden nog volgende voorspelling: Het weer in de maanden mei en juni kenmerkt zich alsvolgt:

1. Eind april – begin mei: beginnend [tag]lenteweer[/tag]. Eerst aarzelend, maar gaandeweg warmer. Uiteindelijk schijnt de [tag]zon[/tag] uitbundig. Puur terrasjesweer. Studenten overspoelen de stadsparken aan het begin van de blok en de eerste zomerse attributen worden van stal gehaald.
2. Half mei: het weer slaat om. En niet zonder reden! Pinksteren komt eraan en in Brugge trekt de Bloedprocessie erop uit. Met kamelen en al! Voor zover mijn geheugen mij niet in de steek laat hebben we het de laatste jaren niet onder de markt. [tag]Regen[/tag], koud, etc. En dat terwijl de acteurs die Adam en Eva spelen met niet meer dan een haren kleed en barrevoets op straat moeten komen.
3. Eind mei en juni: tweede poging. Het weer betert. Ook nu weer lijkt het in den beginne niet zo denderend maar gaandeweg komt de zon erdoor. With a vengeance, zo blijkt, want nog voor de examens goed en wel halfweg zijn is het stomen. Vooral de studenten krijgen het zwaar te verduren. Tegen de tweede helft van juni zomert het volop en kunnen we allemaal naar zee!

Deze korte analyse om maar te zeggen: na regen komt zonneschijn! Het eerste deel van mijn [tag]voorspelling[/tag] leek toch wel al uitgekomen te zijn. Nu nog deel twee…

Zo wordt [tag]Antwerpen[/tag] ook wel eens genoemd. Omwille van het véle [tag]geweld[/tag] en zo hier. Tot nu toe heb ik daar nog maar weinig van ondervonden. Sinds ik hier ben aangespoeld heb ik absoluut geen onveiligheidsgevoel. Wat de kanten waar ik kom en woon betreft valt dat reuzegoed mee. Vanochtend nog bedacht ik mij dat de binnenstad eigenlijk één groot dorp is met de postbode en de melkman. In de buurten waar ik kom en woon zie je dezer dagen met het mooie weer koppeltjes en mensen met kinderen of uitgelaten vriendengroepjes flanneren langs de straten. Zo zat ik gisteren nog op het terras van de Kapitein Zeppos samen met kameraad Vincent van spaghetti te genieten en mensen te kijken. Oké, bepaalde wijken, daar die laat je beter links liggen. Maar dat wéét je dan ook als je hier woont.