Geweld

Hoe Bezih! Zoals ze dat bij ons zeggen. Noord-Korea dreigt nu met een kernraket als de VS niet terug rond de onderhandelingstafel willen zitten.

Dat doet mij zo’n beetje denken aan de speelplaats op school. Je weet wel. Daar was altijd wel een pestjong die iedereen het bloed vanonder de nagels kon trekken. Afdreigen, chanteren,… you name it, he did it. En in crescendo natuurlijk want hij kon er altijd mee wegkomen. Natuurlijk is er ook altijd op zo’n speelplaats een geweldenaar. De jongen die drie koppen boven iedereen uittorent en twee keer zo breed is. Iemand die je liever niet voor de voeten liep.

Zo wordt [tag]Antwerpen[/tag] ook wel eens genoemd. Omwille van het véle [tag]geweld[/tag] en zo hier. Tot nu toe heb ik daar nog maar weinig van ondervonden. Sinds ik hier ben aangespoeld heb ik absoluut geen onveiligheidsgevoel. Wat de kanten waar ik kom en woon betreft valt dat reuzegoed mee. Vanochtend nog bedacht ik mij dat de binnenstad eigenlijk één groot dorp is met de postbode en de melkman. In de buurten waar ik kom en woon zie je dezer dagen met het mooie weer koppeltjes en mensen met kinderen of uitgelaten vriendengroepjes flanneren langs de straten. Zo zat ik gisteren nog op het terras van de Kapitein Zeppos samen met kameraad Vincent van spaghetti te genieten en mensen te kijken. Oké, bepaalde wijken, daar die laat je beter links liggen. Maar dat wéét je dan ook als je hier woont.