Stad

Een warme zaterdagmiddag, da’s zo’n beetje de aanloop naar een zaterdagavond op een terrasje. Ik was mij donderdag- en vrijdagmiddag redelijk stierlijk aan het vervelen en ik wilde daar nu net geen vervolg aan breien. En dus trok ik richting stad.

Eerste halte: Fnac.

Tegenwoordig reis ik nogal wat af met de trein. Ik zou kunnen die tijd kunnen gebruiken om te computeren, maar eerlijk gezegd kan ik het moeilijk opbrengen om na lange uren aan bureau’s ook nog eens op de trein mijn laptop open te slaan. Zelfs al is het maar om een film te bekijken. Jaren geleden, toen ik naar Antwerpen pendelde, had ik altijd een boek in mijn tas. Ik heb zo redelijk wat afgelezen. Met de laatste woelige jaren was lezen niet meteen iets waar ik toe leek te komen: tegenwoordig hou ik mij ledig met het luisteren naar de iPod maar ook dat kan niet altijd beklijven. Hoog tijd voor leesvoer en het oppikken van wat eigenlijk een fijne gewoonte. Het is John leCarré geworden met Spion aan de Muur. Boeken die over spionnen, geheime operaties en what-not gaan: dat lees ik al eens graag. Vroeger heb ik nog ettelijke werken van Tom Clancy verslonden. En er zijn nog zo tal van boeken die ik zou willen lezen. Dingen zoals Cryptonomicon van Neal Stephenson. Moet ik dus drrringend iets aan doen.

Vanmiddag heb ik eindelijk mijn neus buiten gestoken na dagen van relatieve rust. Er moest nog een kapotte lens naar de lenzendokter worden gestuurd. En vandaag ging het alweer stukken beter dan de voorbije dagen. Los van de hoestbuien dan. Dus trok ik mijn All Stars aan om onder een lentezonnetje richting stad te wandelen.

Ergens was ik niet helemaal zeker of ik het geregeld zou krijgen: de lens had ik namelijk niet gekocht bij Photo Hall alwaar ik te rade wilde gaan. Bovendien vond ik mijn papiertje met de Nikon WorldWide Guarantee niet meteen terug. Dan maar de factuur van Geheugenkaart proberen.

Gisteren trokken we onze stapschoenen aan (en na koffie bij Starbucks) en verkenden we Toronto. Het hotel ligt hier in een zijstraat van Yonge Street. Dit is een befaamde asfalt strook hier en staat bekend als de langste straat van Toronto. In Toronto strekt ze zo’n 100 kilometer ver maar in ruime zin loopt ze eigenlijk door tot in Minneapolis. Yonge is het kloppend hart van commercieel Toronto. Vandaar trokken we naar Bloor Street waar alle hippe kledingzaken zich bevonden. Fashionminded zoals we zijn hielden we het op wat etalage kijken.

Vanmiddag ging het richting Rijsel. Omdat we er zin in hadden. Het is jaren geleden dat ik nog eens in Rijsel ben geweest. Ik herinnerde mij vooral Euralille en de oprukkende nieuwbouw. Vandaag was dat niet anders. Toekomen en de auto parkeren ergens in de betonjungle van het Europese kwartier. En dan ging het de stad in.

Rondslenteren door verbazend veel winkelstraatjes waar je op de koppen kon lopen, een wafel een een koffie drinken, beetje rondsnuisteren in de Fnac,… En natuurlijk foto’s maken!

Eens in de week trekt hij zijn ietwat versleten sportschoenen aan. Dan gaat hij lopen. Langs het water, langs de ondergaande zon. Terwijl vlakbij de stad in de verte voorbij raast, glijdt hij in het ritme dat hem zo vertrouwd is.

Nu eens passeert hij voorbij wagens die al een eeuwigheid lijken geparkeerd te zijn op de oude, verweerde kasseien. Dan weer kruist hij een eenzame wandelaar die, sigaar in de mondhoek en diep verzonken in de kraag van zijn jas, de spaniel van het bazinnetje uitlaat. Zijn enige metgezel zijn de condenswolkjes van zijn warme adem. En de rust waaraan hij zich na een lang werkdag eindelijk kan overgeven.

Gisteren liep ik ergens vlak voor elven tussen 2018 en 2000. Halverwege heb je de Leien en wat rode lichten. Toen het groen werd en ik wilde oversteken, probeerde een automobiliste mijn aandacht te trekken. Ik negeerde het groen licht maar. Zij deed het haar raampje van haar kleine stadswagen naar beneden.

Meneer, waar is de straat met meisjes?

Hm… Straat met meisjes… Hm… ’t Schipperskwartier misschien? Ja, dat was het dus! ’t Is dat mijn werk er vlakbij is dat ik zo goed kon uitleggen dat ze eigenlijk volledig naar de andere kant van de stad moest rijden.

Gisteren was ik met kameraad Twanne een dagje in ’t Stad. Ik had hem beloofd om samen eens op fotouitstap te trekken. Dus trokken we voorzien van vier toestellen (mijn D50, zijn D70 en nog twee analoge Praktica toestelletjes) richting Antwerpen. Onze tocht bracht ons van de Mediamarkt (als kinderen in een speelgoedwinkel, ja!) naar het werk, het eilandje, de kerstmarkt, de stadsfeestzaal (Saturn, Saturn, Saturn!!) en nog veel meer. Heel wat weer bijgeleerd trouwens.

Een beetje ad hoc hebben we het initiatief genomen om Brugge Blogt op te starten. En dat willen we toch wel wat serieus aanpakken. Maar hoe combineer ik dat met mijn werk? Een beetje uitleg hoe ik het zie lijkt me op zijn plaats.

Peter, ik ben projectmedewerker met een tijdelijk contract van 3 jaar. Ik heb momenteel reeds 2 jaar achter de rug en met nog net minder dan een jaar te gaan kan het alle kanten uit. Na 1 september 2007 heb ik immers geen garanties over werkzekerheid.

Kijk, kijk! i. doet ons enkele belangrijke tips aan de hand! Heel erg fijn! En zij kan natuurlijk weten wat een stadslog doet tikken! Mijn inbox stond deze middag anders wel roodgloeiend. Veel ga ik er voorlopig nog niet over zeggen omdat alles nog zó embryonaal is. Het kan alle kanten nog op. Ik hoop alleen dat het enthousiasme over pakweg een week ook nog zo groot is.

En avant!

De afgelopen dagen heb ik vooral liggen slapen (tot ruim over het middaguur bij momenten) en naar Prison Break zitten kijken. ’t Moet zijn dat het nodig was. Van de Plannen is tot nu toe nog niet veel uitgevoerd. Vanmiddag hoop ik in ’t stad te geraken voor een fototas. Als het weer er dan geen stokje voor steekt. Gisterenavond was het immers van dattum en twee keer op 24 uur een natte vlaag in mijn nek krijgen zou van het goede teveel zijn.