Leven

Het moet ergens in 2006 geweest zijn dat we elkaar tegen het lijf liepen. Op een BlogCom of een Blog Awards. Ik weet het mij niet zo goed meer. Ik herinner me wel de fijne jongedame die ik er toen ontmoette. 

Sindsdien volgden we elkaar virtueel en kruisten ook in het echte leven onze paden wel eens.

Ik herinner me hoe je mee deed met onze eerste bescheiden poging om een Brugse stadsblog te starten. En de korte periode dat we even pendelvriendjes waren.

En toen had ik een life list. Het concept is eenvoudig: maak een lijst van dingen die je wil doen in je leven. Anything goes. Het mag uitzinnige of juist vreselijk banale dingen bevatten. Dingen die je er zo van schrapt en zaken die jaren duren om te bereiken. Het maakt niet uit. Zolang het maar een lijst is van dingen die jij zou willen doen.

Het is ook niet de bedoeling om methodisch puntje na puntje af te werken. Het zijn stuk voor stuk zaken waar je naar toe kan of misschien zelfs wil streven, maar waar dat nu niet per se moét. Het is een oefening om even je verbeelding de vrije loop te laten.

Vandaag gehoord:

Je leven is als een huis met verschillende kamers. Het is nooit goed om te veel aandacht aan enkele kamers te besteden en andere nooit te verkennen.

Ik heb de laatste jaren mij wat te hard beperkt tot enkele kamers van mijn leven. Dat zie ik sinds enkele maanden in. Geen nood, ik neem sinds kort de tijd om het hele huis te verkennen. Dat levert soms verrassende conclusies op, maar het doet vooral deugd om dat eindelijk te doen.

Vanmorgen las ik op Twitter dat Sarah eergisterennacht is verongelukt. Ik volgde haar in de verte via Twitter en haar blog. Ze was een getalenteerd en ongelofelijk creatief designer. En verder iemand die duidelijk van het leven hield.

Een paar maanden geleden maakte ze dit filmpje voor een schoolopdracht.

Het ga je goed!

De laatste weken is het hier wat stiller geweest. Met reden. Het werd zelfs een ongemeen spannende maand april waarin er werd getwijfeld, gepland, onderhandeld, pro’s en con’s afgewogen,… Uiteindelijk heb ik de existentiële knoop doorgehakt: ik verlaat mijn vertrouwde stek in Antwerpen na een kleine 4 jaar voor een nieuwe uitdaging. Ik mag immers vanaf half juni aan de slag bij de lieve mensen van Statik in Leuven. Ik ga er mee helpen websites ontwikkelen, mezelve verdiepen in allerhande CMS’en, PHP code schrijven dat het niet meer schoon is, prullen met interfaces en nog zoveel meer interessante dingen. Kortom, mij volledig smijten in dingen die mij razend interesseren. Ja, ik voel mij dus wat als een kind in een snoepwinkeltje want dit is wat ik zo keihard wil doen: een bijdrage leveren aan een beter web.

Een beetje ad hoc hebben we het initiatief genomen om Brugge Blogt op te starten. En dat willen we toch wel wat serieus aanpakken. Maar hoe combineer ik dat met mijn werk? Een beetje uitleg hoe ik het zie lijkt me op zijn plaats.

Peter, ik ben projectmedewerker met een tijdelijk contract van 3 jaar. Ik heb momenteel reeds 2 jaar achter de rug en met nog net minder dan een jaar te gaan kan het alle kanten uit. Na 1 september 2007 heb ik immers geen garanties over werkzekerheid.