Stad

Ik zit hier nog wat bij te lezen op Planet Debian en Planet Grep terwijl het buiten is beginnen stortregenen. Van een goede plensbui ’s avonds, vlak voor ik ga slapen kom ik altijd tot rust. Water schijnt immers rustgevend te zijn en ik kan dat volledig beamen. Het monotone geluid van stromend water vind ik ideaal om mee in slaap te vallen.

Thuis heb ik een dakraam. Wanneer het op het dubbelglas regent klinkt dat alsof er een ongeregeld legertje tamboers buiten staat te drummen. Alleen niet zo luid en begeleid door het klotsende water in de dakgoot.

O ja, heb ik al gezegd dat een regenbui op dit soort momenten, vooral in de zomer na een hete dag, mij altijd in een lyrische mood brengt?

Zo wordt [tag]Antwerpen[/tag] ook wel eens genoemd. Omwille van het véle [tag]geweld[/tag] en zo hier. Tot nu toe heb ik daar nog maar weinig van ondervonden. Sinds ik hier ben aangespoeld heb ik absoluut geen onveiligheidsgevoel. Wat de kanten waar ik kom en woon betreft valt dat reuzegoed mee. Vanochtend nog bedacht ik mij dat de binnenstad eigenlijk één groot dorp is met de postbode en de melkman. In de buurten waar ik kom en woon zie je dezer dagen met het mooie weer koppeltjes en mensen met kinderen of uitgelaten vriendengroepjes flanneren langs de straten. Zo zat ik gisteren nog op het terras van de Kapitein Zeppos samen met kameraad Vincent van spaghetti te genieten en mensen te kijken. Oké, bepaalde wijken, daar die laat je beter links liggen. Maar dat wéét je dan ook als je hier woont.

Vanmiddag was het echter flink raak. Kijk hier en daar maar eens. En zelfs de Eskimo’s zijn flink van hun thee geraakt. Je moet het maar durven: op de Grote Markt een [tag]riotgun[/tag] bovenhalen en doodleuk vrouwen en kinderen beginnen afknallen. Volgens .f was het een bedelende gek bij wie de stoppen waren doorgeslagen. Voel ik mij daardoor nu onveilig? Goh. Niet écht. Maar eens mens gaat er wel even van nadenken. Je stapt naar huis en achter de volgende hoek staat er een gek die je zomaar overhoop knalt. Op zo’n moment wordt het statistiek en kansberekening. Hoeveel kans is er dat zoiets voorvalt? Dat jij de volgende bent? Uiteindelijk niet zo héél veel. Waarom stappen mensen anders in vliegtuigen en boten? Omdat de kans dat er iets gebeurt eerder aan de lage kant ligt.

Moet ik mij onveilig voelen? De kans dat zo’n gek je pad kruist is uiteindelijk dan ook eerder miniem te noemen. En de ordediensten doen ook maar wat ze kunnen. Uiteindelijk zie ik hier een pak blauw op straat. Méér dan in Brugge eigenlijk. Ik laat mij dus alvast niet zomaar ontmoedigen.

Updeet: Naar het schijnt gaat het om moord met racistische motieven. De dader zou een skinhead met racistische inslag zijn en de slachtoffers zouden allemaal van allochtone komaf zijn. Hmpf. Hier gaan we weer…

Updeet 2: En het wordt alleen maar beter. Er is twijfel of de persoon in kwestie geen Goth was. In ieder geval kocht hij zijn wapen – geen riotgun maar een jachtgeweer – gewoon legaal vanmorgen. Gewoon om van achterover te vallen! Toen ik Bowling for Columbine zag was ik wat dankbaar dat je hier niet zomaar met een wapen uit een winkel kan stappen. Blijkbaar heb ik mij zwaar vergist. De acties om ‘ongwenste’ wapens te verzamelen zijn goed voor de mensen die geen slechte plannen hebben en van hun spullen af willen. Maar als je wel plannen hebt kan je hier blijkbaar zomaar ééntje kopen en meekrijgen. Dweilen met de kraan open heet dat. En dan durven bepaalde partijen zeggen dat het recht om wapens te bezitten en te gebruiken nog niet ver genoeg gaat. Hmpf!

Hmz. De oplaadbare pielen van mijn camera staan droog. Al een tijdje trouwens. Ik heb hier geen oplader en ik vergeet maar steeds om een reserveset batterijen te kopen. Hm. Jammer, want als ik nu ’s avonds naar huis trek, dan hult de stad zich dezer dagen in de schemer en dat is op zin minst een speciaal effect te noemen. De smog van vandaag verdubbele dat effect alleen maar. Wie de kans ziet om erop uit te trekken zal volgens mij een paar heel speciale plaatjes kunnen schieten.

Hmz. Straks toch maar even de Delhaize binnenspringen…

Dat wordt dan de Delhaize Hippodroom deze zaterdag. Tussen 13u en 15u kan je daar de jolige jongens van de Heren maken de Man vinden. Ze geven er op hun eigengereide wijze de voedselinzamelactie een steuntje in de rug. Als het ware. Dat stond er toch op de affiches – op propagandposterformaat – toch aangekondigd. ’t Is een tip voor zij die vanalles zouden willen weten, maar nooit aan hen durven vragen.

O ja, geef ons maar Wim Opbrouck den Eric Anthonis!

De jaarlijkse dienstreis ging deze keer naar Maastricht. In de voormiddag was er een bezoek aan het regionaal historisch centrum was er een rondleiding door de stad met gids, een abfahrt over de Maas en afsluitend een avonddiner. De foto’s vind je op mijn Flickrding.