Wonen en Dagelijks Leven

Ik vecht al lang met occasionele lage rugpijnen. Een zitten beroep en pendelen heeft daar wel iets mee te maken. Lange uren op een stoel, da’s niet zo gezond. Maar de laatste weken is het toch geëescaleerd.

In maart ben ik terug beginnen boulderen in mijn favo klimzaal. Terug, inderdaad, want eind vorig jaar belesseerde ik de A2 pulley in mijn rechter middenvinger. Met de nodige rust is dat wel goed gekomen. Maar toen begon mijn rug te mankeren. Het begon met een beetje rugpijn, maar, verontrustender, ook heel af en toe een raar gevoel in mijn linkerbeen. Niet goed!

Ondertussen ben ik een week in vakantie, met nog drie weken te goed. Deze zomervakantie doen we een staycation. We hebben wat kosten gehad aan onze auto, en vanaf oktober hebben we een kotstudent in huis. Spijtig vinden we dat niet. We hebben een mooi gevulde agenda.

Gisteren zijn we naar zomerbar The Night 2.0 geweest. Een hele avond lekker loungen met cocktails en heerlijke bites van Cropains.

Vandaag leverde Ikea een extra matras. Dat zit zo. Bij dat extra matras kochten we ook een extra, enkel bed. Ons dubbele bed is een boxspring van Ikea, en enkele jaren oud. Blijkt dat we elkaar meer dan eens wakker maken in onze slaap. De oplossing? Onze slaapkamer herbouwen en een extra bed bijpoten.

Oef, veel aan mijn hoofd. Zo laten de laatste maanden zich tekenen. Er was een verhuis naar nieuwe burelen op het werk. Ik heb miserie gehad met een macbook die uiteindelijk werd omgeruild voor een nieuw toestel. De opleiding Knowledge Graph is in volle gang getrapt en ik krijg daar wekelijks huiswerk voor. Er is nog dat Italiaans waar ik nog meer huiswerk voor heb. En dat is dan nog naast een boel andere besognes.

Zo. De technische keuring van onze zonnepanelen hebben we ook gehad. Onze leverancier had automatisch een seintje gegeven aan de firma die de keuring zou uitvoeren. Enkele weken eerder had ik de door hen voorgestelde datum geaccepteerd. En dus stond er vanmiddag een mannetje aan onze deur om de boel even te bekijken. Op een kwartier was het zaakje gepiept.

Volgende week komt Fluvius een digitale meter installeren. En dan is het de hele zwik online registreren. En, voor wat het nog waard is, een aanvraag voor een energiepremie indienen bij de overheid.

Vandaag worden er zonnepanelen geïnstalleerd op ons dak. Eindelijk. Vorig jaar, in September, tekenden we in op de groepsaankoop van de provincie. Gedoe met dakramen die vervangen moesten worden, en een stormloop door de energiecrisis hebben ons geduld, understatement, enigszins op de proef gesteld.

Met de zomer, en hopelijk wat zonnige dagen, in het vooruitzicht is dit het ideale moment. Er wordt hier ondertussen geboord en verbouwd dat het een lieve lust is. Benieuwd naar het eindresultaat.

Vorige jaar tekenden we in op de groepsaankoop van de provincie voor zonnepanelen. In tijden van energieonzekerheid en klimaatcataclysmen leek ons dat geen zo’n slecht idee. Dat de technologie tegenwoordig betaalbaar wordt helpt natuurlijk ook. En zo kwam het dat er in januari een opmeter passeerde om het wat-en-hoe te bekijken om offerte te kunnen maken.

Het oog van die opmeter viel op onze houten Velux dakramen. Blijkt dat één ervan na een paar rotte plekken heeft. Long story short, we zijn ondertussen aan het wachten op een offerte van een dakwerker om twee nieuwe dakramen in PVC te plaatsen.

Vorig jaar hebben we ingetekend op de groepsaankoop van zonnepanelen georganiseerd door de provincie West-Vlaanderen. In deze tijden vonde we het meer dan interessant om te kijken waar dat ons zou brengen. Eerder deze week mochten we dan eindelijk de opmeter/verkoper thuis ontvangen.

Het goede nieuws is dat we perfect zonnepanelen, batterij en omvormer kunnen en mogen plaatsen.

Het minder goede nieuws is dat de opmeter - een voormalig dakwerker - ontdekte dat het hout van een van onze Velux dakramen rot toonde. De duim die hij demonstratief in mushy houtpulp duwde sprak boekdelen. Die ramen zitten er dan ook al goed 20 jaar in.

Lang geleden leerde ik van een Napolitaan hoe je pasta carbonara maakt. Dat recept heb ik lang gevolgd. Uiteraard bestaan er zoveel variaties op het thema als er Italianen zijn. En uiteraard zijn ze allemaal canoniek. Het was lang geleden dat ik nog eens carbonara had gemaakt, toen ik eerder deze week Andrew Rea van Binging with Babish aan de slag zag.

Long story short:

• 500gr spaghetti n° 12 van De Cecco
• 250gr spek of spekblokjes
• 4 eitjes + 1 dooier
• 200gr parmezaanse kaas (geraspt)
• Zwarte peper

Kook de spaghetti al dente in een pot water die zo zout is als de zee. Doe de spek in een koude pan en bak ze in haar eigen vet tot ze knisperig is geworden, zet dan het vuur zeer laag of uit. Kluts de eieren en voeg ongeveer 150gr kaas plus royaal peper toe. Haal de spekblokjes van het vuur. Voeg de gekookte spaghetti toe aan de spekblokjes. Meng tenslotte goed het mengsel door de pasta.

Vanavond improviseerde ik in de keuken. Op algemeen verzoek maakte ik een makkelijke wokschotel met udon noodles. Reken ongeveer 20 á 30 minuten werk. Dit is het recept.

Ingrediënten voor 3 personen

• 100ml ketjap manis
• 150ml water
• 3 teentjes knoflook
• 2 à 3 theelepels maizena
• 2 eetlepels hengshun azijn (rode wijnazijn kan ook)
• 2 eetlepels sesamolie
• 1 brocolli
• 1 grote zak wokgroenten
• 400gr udon noedels (Suzi Wan)
• 1 citroen
• Arachide olie

Stap 1: Snij de brocolli in fijne roosjes en plet / versnipper de knoflook. Doe wat arachide-olie in de wok en wok de brocolli gedurende 5 minuten. Verhit ondertussen de sesamolie in een aparte pan en bak de knoflook gaar op middelmatig vuur.

Ik maak sinds een half jaar brood met zuurdesem. Het resultaat is een brood rijk aan smaak. Maar het kost flink wat tijd en inspanning om brood op basis van zuurdesem te maken. Het maken van een starter alleen kost al snel een grote week. Een zuurdesem brood kost je nog eens een dag. Gelukkig kan het veel sneller en eenvoudiger door instant gist of bakkersgist te gebruiken. Met het recept hieronder heb je een smakelijk en heerlijk resultaat in 6 tot 7 uur tijd.