Kaas

Lang geleden leerde ik van een Napolitaan hoe je pasta carbonara maakt. Dat recept heb ik lang gevolgd. Uiteraard bestaan er zoveel variaties op het thema als er Italianen zijn. En uiteraard zijn ze allemaal canoniek. Het was lang geleden dat ik nog eens carbonara had gemaakt, toen ik eerder deze week Andrew Rea van Binging with Babish aan de slag zag.

Long story short:

• 500gr spaghetti n° 12 van De Cecco
• 250gr spek of spekblokjes
• 4 eitjes + 1 dooier
• 200gr parmezaanse kaas (geraspt)
• Zwarte peper

Kook de spaghetti al dente in een pot water die zo zout is als de zee. Doe de spek in een koude pan en bak ze in haar eigen vet tot ze knisperig is geworden, zet dan het vuur zeer laag of uit. Kluts de eieren en voeg ongeveer 150gr kaas plus royaal peper toe. Haal de spekblokjes van het vuur. Voeg de gekookte spaghetti toe aan de spekblokjes. Meng tenslotte goed het mengsel door de pasta.

Oké, ik heb dus een zwak voor pasta. Een zware zwak dan. Niets is lekkerder en sneller gemaakt dan pasta. Meer zelfs, pasta laat je toe om zeer creatief te gaan en de meest extravagante gerechten te brouwen. O ja, ik denk dat ik nog niet genoeg pasta heb gezegd.

Dus. Woensdagmiddag bereidde Bram een pastaschoteltje om mee te nemen naar Rock Werchter. Veel hield het niet in: koude pasta, blokjes kaas en brokjes rode paprika. Snel gemaakt en lekker licht als je dan toch onder een loden zon net je tentje hebt opgezet.  Natuurlijk kon ik het niet laten om vanavond met het recept eens aan de slag te gaan.