Kaas

Lang geleden leerde ik van een Napolitaan hoe je pasta carbonara maakt. Dat recept heb ik lang gevolgd. Uiteraard bestaan er zoveel variaties op het thema als er Italianen zijn. En uiteraard zijn ze allemaal canoniek. Het was lang geleden dat ik nog eens carbonara had gemaakt, toen ik eerder deze week Andrew Rea van Binging with Babish aan de slag zag.

Long story short:

• 500gr spaghetti n° 12 van De Cecco
• 250gr spek of spekblokjes
• 4 eitjes + 1 dooier
• 200gr parmezaanse kaas (geraspt)
• Zwarte peper

Kook de spaghetti al dente in een pot water die zo zout is als de zee. Doe de spek in een koude pan en bak ze in haar eigen vet tot ze knisperig is geworden, zet dan het vuur zeer laag of uit. Kluts de eieren en voeg ongeveer 150gr kaas plus royaal peper toe. Haal de spekblokjes van het vuur. Voeg de gekookte spaghetti toe aan de spekblokjes. Meng tenslotte goed het mengsel door de pasta.

Smakelijk!

Oké, ik heb dus een zwak voor pasta. Een zware zwak dan. Niets is lekkerder en sneller gemaakt dan pasta. Meer zelfs, pasta laat je toe om zeer creatief te gaan en de meest extravagante gerechten te brouwen. O ja, ik denk dat ik nog niet genoeg pasta heb gezegd.

Dus. Woensdagmiddag bereidde Bram een pastaschoteltje om mee te nemen naar Rock Werchter. Veel hield het niet in: koude pasta, blokjes kaas en brokjes rode paprika. Snel gemaakt en lekker licht als je dan toch onder een loden zon net je tentje hebt opgezet.  Natuurlijk kon ik het niet laten om vanavond met het recept eens aan de slag te gaan.

Voor mijn nieuwe vondst heb je het volgende nodig:

• Pasta. Bij voorkeur spirelli.
• Een paprika. Kleur naar smaak.
• Een blok jonge kaas. Of oud. Maakt eigenlijk niet zoveel uit. Emmenthal is ook lekker!
• Olijfolie
• Basilicum

Je gaat als volgt te werk:

Kook de pasta. Al dente, zacht, hard. Maakt niet uit. Snij ondertussen de paprika en de kaas in blokjes. Hoeveelheid geheel naar eigen goesting. Laat het water uit de pasta lopen. Zet de pot terug op het vuur en gooi er de kaas en de paprika terug bij. Laat op een extreem zacht vuur de pot een vijf minuutjes staan. Net genoeg om de kaas zacht te laten worden en een klein beetje te laten smelten. Doe er een scheut(je) olijfolie bij en op het laatst gooi je er de basilicum bij. Ondertussen blijf je het geheel omroeren zodat er niets aanbrandt. Niet dat dat zou mogen want de laatste fase gebeurt op een laag pitje

Serveer het geheel warm met een glas witte wijn. Ik moet zeggen dat de Gallo van de Carrefour wel een goede keuze bleek!

Smakelijk!

(Geen idee of dit toevallig al niet bestaat laat staan of het een naam heeft.)