Klimaat

Vorige jaar tekenden we in op de groepsaankoop van de provincie voor zonnepanelen. In tijden van energieonzekerheid en klimaatcataclysmen leek ons dat geen zo’n slecht idee. Dat de technologie tegenwoordig betaalbaar wordt helpt natuurlijk ook. En zo kwam het dat er in januari een opmeter passeerde om het wat-en-hoe te bekijken om offerte te kunnen maken.

Het oog van die opmeter viel op onze houten Velux dakramen. Blijkt dat één ervan na een paar rotte plekken heeft. Long story short, we zijn ondertussen aan het wachten op een offerte van een dakwerker om twee nieuwe dakramen in PVC te plaatsen.

Zingen in naam voor het klimaat brengt géén zoden aan de dijk!  Dat vertelt ons Gert Goeminne, doctor in de natuurkunde en verbonden aan het centrum voor Duurzame Ontwikkeling. Hij heeft ergens wel een punt. Het klinkt namelijk mooi: als we hard genoeg samen zingen in een park om onze zaak te bepleiten, dan kunnen we misschien weer wat meer mensen bewust maken om groener te leven.

Niet dat ik tegen bewustmaking ben. Laat staan tegen acties om de klimaatproblematiek in de verf te zetten. Maar er is nu eenmaal een punt waarop je iedereen die enigszins openstaat voor de groene gedachte bereikt hebt. En vanaf dan begin je voornamelijk voor eigen kerk te preken.

Of ik geen zin had om mee te gaan naar Oostende vanmiddag? Of ik geen zin had om op het strand van Oostende een dansje te doen? Of ik het niet zag zitten dat ik dat ik dat dansje samen met 9.999 anderen zou uitvoeren, opgenomen zou worden om binnenkort op de Nationale Televisie te komen?

Why not.

Dus zakte ik samen met B. en B. deze middag naar Oostende om voor Nic Balthazar en de actie The Big Ask Again eens Bollywood stijl te dansen op U2’s Magnificient. De actie in kwestie kadert in het klimaatdenken en de wereldklimaattop (of beter: the United Nations Framework Convention on Climate Change) te Kopenhagen die in december doorgaat. Denk Kyoto maar dan nog een pak urgenter. Het is vijf voor twaalf wat ons klimaat betreft. En daar mag wel iets aan worden gedaan.

’t Is dat een mens zich moet aanpassen aan het klimaat wil hij een beetje comfortabel leven. Zo doe ik tegenwoordig het volgende:

• Meer koude groentjes eten (sla, wortels,…)
• Véél water drinken. Ik heb de afgelopen drie dagen blijkbaar 4 x 1,5l flessen spuitwater gedronken. En dan reken ik er de halve liters die ik van de sipwell op het werk er nog niet bij. Goe bezig.
• ’s Avonds slapen in de zetel in plaats van in bed.
• Mijn ramen vol openzetten tijdens de avonduren om de geaccumuleerde warmte te evacueren.
• IJsjes eten. Véél ijsjes.
• In korte broek, lichte t-shirt en met korte kousen naar het werk trekken.
• ’s Middags een stuk fruit eten. Bij voorkeur een frisse appel.
• Niet naar buiten gaan tenzij het écht moet.
• ’s Ochtends een ijskoude douche nemen om af te koelen, de slaap weg te spoelen en klaarwakker te worden.
• Met een fles ijskoud water tegen het voorhoofd of de nek gedrukt proberen werken.

Een geluk dat het vandaag wat “afgekoeld” is. Straks richting Brugge rijden: dat zal ook wel een paar graden schelen tegen Antwerpen en de voorkempen. Vooruit!