Wonen en Dagelijks Leven

Ik denk dat Rick en Morty zo’n beetje samen vatten hoe 2020 bij momenten aanvoelde. Bij momenten, want 2020 was vooral een jaar dat verrassend anders uitpakte.

In 2020 werkte ik hoofdzakelijk van thuis uit. Ik heb werk en ik heb een goed uitgeruste bureauruimte. Ik mag echt niet klagen. En toch, alleen is uiteindelijk maar alleen. Ik zal toch blij zijn wanneer ik mag terug keren.

In 2020 leerden we onze buren en onze buurt beter kennen. Elke avond applaus voor de zorg. Babbelen op straat. Elkaar helpen. We wonen in een heel fijne buurt. Zoveel is zeker.

Ik wilde al een tijd een zuurdesembrood met een oor maken. Dat is een krokante flap die tijdens het bakken ontstaat. Zo’n oor geeft je brood niet alleen een leuk aanzicht, het is ook een teken dat de luchtbubbels in je brood mooi zijn uitgezet. Ik heb ondertussen al wat broden gebakken, maar een goed oor, helaas, dat verscheen nooit. Ik experimenteerde zonder succes met rijstijden, hydratie en baktijden. Vandaag is het me dan toch gelukt.

Ik heb een weekje vakantie. Tijd om de wondere wereld van brood en zuurdesem wat verder te verkennen. Deze keer probeerde ik focaccia te maken. Dit italiaanse platbrood is een eeuwenoude klassieker. Zonder al te veel techniek is focaccia heel eenvoudig om te maken.

Ik volgde dit recept van Alexandra Cooks.

Sinds juli houd ik een zuurdesemstarter bij. De gisten en lactobacillen in die starter doen het fermentatiewerk wanneer ik brood maak. Het is een levende cultuur en dus wanneer ik geen brood maak moet ik mijn starter regelmatig verversen. En dus heb ik af een toe een overschot.

Weg gooien is zonde. En dus zoek ik recepten waarin ik die kan verwerken. Deze week maakte ik naan brood.

Het recept is eenvoudig:

Ik had even geleden het plan opgevat om een zuurdesembrood maken. Vandaag haalde ik dit mooi, luchtig, stevig, krokante brood uit onze oven. Exact zoals zuurdesem hoort eruit te zien en te smaken. In de afgelopen dagen had ik gelezen dat het niet zo eenvoudig is om dit brood te maken. Schets mijn verwondering en geluk met dit resultaat na een eerste poging. En dus deel ik graag even wat ik geleerd heb en welke weg ik heb afgelegd.

Ik heb net een zuurdesem starter gemaakt uit 100 gram water en 100 gram roggemeel. Als alles goed gaat, dan heb ik over een dikke week een volume gist waarmee ik mijn allereerste zuurdesembrood kan maken. Zo’n brood maken is vooral een kwestie van tijd en geduld. Veel geduld. Maar als ik zie wat anderen maken, zoals Babish van Binging with Babish, dan vind ik het wel de moeite om het ook te proberen. Al was het maar omdat ik een goed gebakken brood zo ongelofelijk lekker vind.

In deze tijden doen we al geruime tijd van Hello Fresh en, sinds vorige week, 15 grams. Heel fijn, maar er zijn zo dagen waarop je op je eigen vindingrijkheid bent aangewezen. En soms valt zo’n gaatje eerder onverwacht terwijl je eigenlijk niet echt iets voorzien hebt in de boodschappen wat het nog een stuk uitdagender maakt.

Dan is het improviseren met wat er nog in de koelkast en voorraadkast steekt. Een pantry raid dus.

Ik ben nogal verlekkerd op Oosterse keuken. En dat komt goed uit. Want ook mijn collega’s op het werk blijken enorm fan te zijn van eastern cuisine. Een op de twee keer gaat de lunch dan ook naar een van de fijne aziatische eethuizen in de buurt. Door de omstandigheden kan dat uiteraard niet meer.

Niet getreurd, want er zijn mogelijkheden zat om van de aziatische keuken te mogen proeven. Zo pikken we regelmatig een noedelsoep of een curry mee via Hello Fresh. Er is natuurlijk veel meer te ontdekken dan wat er in de doos-aan-huis wordt geleverd.

Of hoe het dagelijks leven op een zucht en een wip kan veranderen. Zonder verplichtingen buitenshuis verloopt de tijd anders. Niet trager of sneller. Anders. Ik ben er nog niet uit of dat beter of slechter is.

We koken veel meer. Afin, we zijn tout court meer bezig met eten dan voorheen. We houden ook wel van lekker eten. En een goede maaltijd is belangrijk fundament voor de mentale gezondheid. We bestellen wekelijks bij Hello Fresh. Soms eens drie maaltijden, soms vijf. En we wisselen af met wat bestellen via Coruyt’s Collect & Go. Ook dat is een ontdekking: hoe veel het Web kan helpen om zo min mogelijk – of zelfs gewoon niet – in winkels te moeten komen. Zelfs de bakker heeft nu een webshop met afhaal aan de deur.

Vorige week pendelde ik nog dagelijks naar Gent. We wisten dat de situatie niet goed zat. Handen wassen, van mijn gezicht blijven, tram en bus vermijden,… Woensdagavond kregen we de keuze om thuis te werken. Niemand wist goed wat er op ons af zou komen. Donderdag trok ik het laatst naar Gent. Ons kantoor was goed deels leeg. En toen kwam donderdagavond en de eerste golf van echte maatregelen.

Toen werd het menens.