Openbaar Vervoer

Sinds een aantal jaren zijn de grotere stations uitgerust met LED billboards, geplaatst op strategische plaatsen. Die worden gretig gebruikt door reclamemakers om via bewegende beelden de aandacht te lokken. Doorgaans storen die reclame’s niet echt en af en toe intrigeren ze zelfs.

Op één uitzondering na.

In Gent Sint Pieters hangt er boven de hoofdingang een groot bord in leaderboard formaat. Altijd wordt daar naast producten voor banken ook reclame voor auto’s getoond. Ik denk dat ondertussen zowat alle automerken wel de revue zullen zijn gepasseerd. Nu, ik vind dat het station – symbool bij uitstek voor het openbaar vervoer – de meest foute locatie om (dure) auto’s op een bijzonder in het oog springende wijze aan te prijzen.

En zo komt er na twee weken in toeven in het buitenland een einde aan mijn rondreis. Morgen gaat het per auto terug richting $HOMELAND.  Ik kijk altijd eens goed rond als het gaat over zeden en gewoonten in het buitenland en ik kom altijd tot deze conclusie: dat wij onszelf on-ge-lof-e-lijk tekort doen op bepaalde gebieden.

En na mijn twee weken in Denemarken/Zwitersland is dit het verlanglijstje met de titel: “horen onverwijld te worden ingevoerd.”

En weer een jaartje erbij. Vandaag mag ik zeggen dat ik dichter bij tram 3 zit en verder van tram 2. Het openbaar vervoer zal er alvast wel bij varen want voor de NMBS ben ik vandaag geen jongere meer. Gedaan met gopass-rijden. Verder is het geen zo’n grote verandering. Meer dan ooit vooruit kijken eigenlijk.

En nu is het wachten op taart! Want die heb ik nog niet gehad…

Vandaag op roadtrip richting Willebroek. Zonder auto, met het openbaar vervoer. Ik moest daar ergens zijn voor een afspraak op een bedrijventerrein. Nu, dit was waarschijnlijk één van die keren dat ik de locatie nauwelijks kon bereiken zonder auto. Normaal is dat geen probleem. Enkele tips.

• Plan uw trip goed op voorhand. Niet alleen de websites van de NMBS en De Lijn zijn uw vriend. Hetzelfde geldt ook voor Google Maps!
• Betrouw ook niet al teveel op afstanden en richtingen. Als de website zegt “300m stappen van halte tot bestemming” hou er dan rekening mee dat dat in vogelvlucht is en dat er wel eens een serieuze plas water in de weg kan leggen.
• Soms is te voet stappen en het instinct betrouwen een stuk efficiënter dan de encryptische uurtabellen aan bushokjes proberen te ontcijferen.
• Een MP3 speler is een hoogstnoodzakelijk goed wanneer je tussen veld en weide staat en nog flink wat te stappen hebt.
• Een fles water kan zeer handig zijn onder de brandende zon.
• Willebroek is niet al te liftervriendelijk. Een uitgestoken duim wordt veelal genegeerd. Zorg dus voor backup in de vorm van een kennis, familie of partner die u kan komen oppikken indien nodig. Laat ze op voorhand weten waar je naartoe gaat zodat je niet over de gsm moet proberen duidelijk te maken op welk erf je beland bent.

Niet dat ik op die laatste heb moeten terugvallen, maar gemakkelijk was het er niet. Le Flandre Profonde en al hé.

Twee weken verlof genomen. Volgende week is het [tag]Rock Werchter[/tag]! Har! En dan ziet een mens opeens dit. Urgh! [tag]Stiptheidsacties[/tag]!

Wééral

Het is nu wel duidelijk dat klantvriendelijkheid bij het spoor een leeg begrip is. In dit geval: de tienduizenden jongeren die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer om op de festivalweide te geraken. Méér zelfs, de prijs van het treinticket zit zelfs verrekend in het inkomticket! Dubbele pech dus als je er niet geraakt.

Maandagmorgen is altijd goed voor enige [tag]frustratie[/tag]. Voornamelijk dan omdat ik mijn dag begin met mijn vertrouwen te stellen in het openbaar vervoer en de talrijke obstakels die ik dien te overwinnen om op het werk te geraken. Geen eenvoudige zaak.

Sinds enige tijd is [tag]Antwerpen[/tag] werkelijk een bouwput. De ene werf na de andere. Het gevolg is dat het een uitdaging wordt om van punt A naar punt B te gaan zonder je kleren te scheuren. Van het Centraal Station tot het Stadsarchief komen wij tegenwoordig volgende werven tegen:

Kijk. Dat de [tag]trein[/tag] vanochtend 6 minuten vertrok in Brugge: á la! Maar dat men al van in Aalter recht mag staan tot in Antwerpen: dat gaat er bij mij niet in. De afgelopen jaren, en zeker de laatste maanden, zie ik het aantal pendelaars op de trein zienderogen stijgen. Volk, jong! Begrijpelijk, want overal wordt er gepromoot om met het [tag]openbaar vervoer[/tag] naar het werk te komen. Om nog maar te zwijgen van de prijs voor een ticket die jaar na jaar stijgt. Alleen vind ik dan wel dat de capaciteit rechtevenredig mag groeien. Investeren heet zoiets.