Tram

Met de nieuwe job zien mijn werkdagen er tegenwoordig zo uit:

• 7:10 Opstaan – Badkamer – Ontbijt
• 7:40 Bus
• 7:58 Trein
• 8:25 Tram
• 8:35 Aankomst op de Campus Boekentoren
• 12:00 Middag pauze. Ofwel een broodje / soepje van de kantine. Ofwel een warme lunch ergens in de vele eetgelegenheden.
• 17:00 Richting Sint-Pieters. Al dan niet te voet.
• 17:40 Trein
• 18:25 Thuis – Avondeten – Huishouden
• 20:00 Ontspanning
• 23:00 Dodo

Dat is een verschil met vroeger. Toen ging ik geregeld de baan op. Antwerpen, Brugge, Leuven, Brussel,… Zo’n verplaatsing breekt meteen de week. Er waren dagen dat ik vroeg thuis was, om een dag later pas tegen halfacht aan de keukentafel te verschijnen. En de ene middag stond ik in de rij voor een broodje in slagerij Finesse, bij Carlos en Geraldine, in Gent. En de andere middag was het aanschuiven voor een snelle panini van de eettent in de ondergrondse onder Brussel-Centraal.

O ja, ik ben ondertussen ook zo’n beetje verhuisd. Hoe ik het nu stel in het verre Antwerpen? Wel, het is weer wat wennen, maar ik moet zeggen dat ik mijn nieuwe woonst dik ok vind.

Ik kook trouwens tegenwoordig op een gasvuurtje. Vroeger moest ik daar niet echt van weten. Gevaarlijk, vuur, enzovoorts. Maar onbekend is onbemind en na één keer koken op een gasvuurtje zie je mij toch niet snel meer terugkeren naar vitrokeramiek of inductie. Hoe goed dat ook moge werken. Het heeft ook wel iets om zo boven een sissend gasvuur te staan kokerellen.

En weer een jaartje erbij. Vandaag mag ik zeggen dat ik dichter bij tram 3 zit en verder van tram 2. Het openbaar vervoer zal er alvast wel bij varen want voor de NMBS ben ik vandaag geen jongere meer. Gedaan met gopass-rijden. Verder is het geen zo’n grote verandering. Meer dan ooit vooruit kijken eigenlijk.

En nu is het wachten op taart! Want die heb ik nog niet gehad…

Dit was één van mijn mindere avonden. Het plan was te gaan kaarten en ondertussen de voetbal wat te volgen, maar dat is uiteindelijk niet zo doorgegaan. Ik was tegen twintig na vijf vertrokken op het werk.

Eerst ging het richting Mediamarkt. Ik had SD geheugenkaartjes nodig voor mijn camera. Ik beschik momenteel immers over goed 1Gb oftewel ca. 130 foto’s in RAW. Mooi, maar ik zit toch regelmatig iets te dicht tegen die grens. In de Mediamarkt stond een kaartje van 2Gb (Sandisk! Kwaliteit!) geprijsd aan 24 euro. Dus ging ik gelijk voor twee stuks. Aan de kassa werd het zaakje echter verrekend aan 27 euro. Hm, 6 euro meer betalen? Dat zag ik niet zitten. Ik dus op mijn strepen staan maar de kassamadam kon mij enkel terug richting fotoafdeling sturen. Daar moest ik een eeuwigheid wachten terwijl een gladde verkoper allerlei dure lenzen en toestellen probeerde te verpatsen aan een koppel voor mij. Uiteindelijk gaf hij die strijd op en kon hij zich op mijn probleem richten. Ik dus meteen ferm op mijn recht staan om enkel de aangegeven prijs te betalen. Ik kreeg meteen gelijk, maar er moesten wat documentjes en zo worden ingevuld. Voor zes euro! Daarna terug richting kassa – aanschuiven in de MediaMarkt, heerlijk! – en betalen. Ik stond pas na een dik uur buiten. Maar wel met zes euro extra in mijn zakken! Haha!