Mode

O ja, ik ben ondertussen ook zo’n beetje verhuisd. Hoe ik het nu stel in het verre Antwerpen? Wel, het is weer wat wennen, maar ik moet zeggen dat ik mijn nieuwe woonst dik ok vind.

Ik kook trouwens tegenwoordig op een gasvuurtje. Vroeger moest ik daar niet echt van weten. Gevaarlijk, vuur, enzovoorts. Maar onbekend is onbemind en na één keer koken op een gasvuurtje zie je mij toch niet snel meer terugkeren naar vitrokeramiek of inductie. Hoe goed dat ook moge werken. Het heeft ook wel iets om zo boven een sissend gasvuur te staan kokerellen.

Hm. Shoppen en tussentijdse solden in de JBC… Het zat er al lang aan te komen en eronderuit ging ik toch niet komen. Wel, dan maar van een nood een deugd gemaakt. Het is algemeen geweten dat ik een modefasho ben maar persoonlijk ben ik de laatste jaren ervan overtuigd geraakt – zij het te vuur en te zwaard – dat ietwat stijlvolle kledij toch ook alleen maar kan zorgen voor een positieve uitstraling… Met shoppen zal ik dan ook altijd wel een haat-liefdeverhouding hebben…

Ik was gisteren on the job in het MoMu of ModeMuseum van Antwerpen. Of beter: vergadering in de bibliotheek van het MoMu. Ik moet zeggen, dit is toch zeker één museum dat ik graag nog zou willen doen. Mode is niet zo erg mijn ding, maar ’t is in de Nationale straat tussen de winkels van iconen zoals Dries van Noten. Tjah… De architectuur van het gebouw vond ik al fantastisch. En mode is niet meteen mijn ding. Maar het zag er toch allemaal zeer uitnodigend uit. Neem nu dit stukje van de inkomhal…

Het moet zijn dat de modefasho diep in mij het er mee eens was: ik heb gisteren ten lange leste sandalen aangeschaft. De zomer mag dan al ver gevorderd zijn, beter laat dan nooit. Eigenlijk draag ik niet graag sandalen, maar het paar dat ik nu heb aangeschaft is wel een schot in de roos: geen lastige bandjes, een zachte – niet al te grote – zool en een degelijk design.

Het is elk jaar weer iets om naar uit te kijken: welke nieuwe, exuberante modetrends zullen er tijdens de zomer hun opwachting maken? Het zat er al een tijdje aan te komen maar naar mijn gevoel is het dit jaar echt wel raak: de zonnebril. Hoe modieuzer, hoe liever. Enfin, modieuzer: aan sommige populaire modellen wil ik mij wel eens ergeren.

Neem nu wat ik – bij grebrek aan een correcte benaming – noem ‘de berlin wall’ bril. Het gaat om het model waarachter het gezicht van de eigenaar grotendeels schuilgaat. Dat de wenkbrauwen quasi-volledig achter het UV werende glas schuilgaan is duidelijk de regel. Vaak is de bril uit één stuk gefabriceerd.

Eindelijk. Verlof! Tijd om wat te relaxen van het afgelopen half jaar. De tweede helft van de komende week trek ik naar Werchter maar nu zit ik bij mijn sjoe die zo goed als geslaagd is. Gisteren zijn we naar de braderie getrokken (hemdje gekocht) en morgen zijn de batjes in Roeselare aan de beurt. Ik moet toegeven dat ik niet bepaald een verwoede shopper (eigenlijk is het tegendeel waar), maar als ik dan achteraf zie dat mijn kleerkast up-to-date is met leuke, trendy pulltjes en t-shirts ben ik eigenlijk wel dankbaar dat Charlotte zo modebewust is. Als vrijgezel zou ik vrijwel zeker nog altijd in een afgedragen XXL t-shirt/pull en jeans rondlopen. Gelukkig is het tegendeel waar.