Pendelen

In de categorie: dingen die ik nauwelijks een jaar, laat staan een half jaar, geleden niet bepaald had zien aankomen.

• Ondertussen reeds zo lang bij het Lief verblijven dat ik de term “logeren” toch wel bijzonder breed moet beginnen interpreteren.
• Zeker als je Poäng draaizetel, TV en gezellige Orgel Vreten bij datzelfde Lief een plaatsje hebben gevonden. Reacties van kleinhandelaars tegen de Mini van het Lief genre: “Ah, wilt ge een paaseitje? En de papa mag er ook eentje nemen!” Erm… kuch… 
• De nieuwste versie van de theorie/praktijk oefenboekjes voor de rijschool in huis halen.
• Een andere dagelijkse stopplaats bij het pendelen met de trein dan diegene waar je initieel voor tekende.

Soms, hé.

“Zeg, ben je nu al verhuisd?”, Is zo’n beetje een vraag die ik af en toe te horen krijg. Neen. Nog steeds niet. Tot nog toe woont er nog steeds een huurster in mijn appartement. De huur is wel opgezegd in het begin van september, maar ze mag wettelijk gezien nog zes maanden blijven. Dus tot eind februari. Gelukkig is ze wel vol goeie moed op zoek naar een nieuwe woonst maar het resultaat blijft wat uit.

Nog even en ik het laat het leven dat mij na 3,5 jaar zo vertrouwd is geworden, achter mij. Nog 7 werkdagen om precies te zijn. En dan is er de sprong in nieuwe professionele wateren. En natuurlijk de pendel tussen Antwerpen en Leuven om te beginnen. Over verhuizen ben ik nog aan het contempleren.

Ik heb eigenlijk zo nog niet meteen het gevoel dat ik over twee weken niet meer op mijn oude stek zal zijn. Om de continuïteit te bewaren, zoals dat heet, ben ik nu volop bezig om allerlei dingen af te werken en te documenteren. Werk genoeg eigenlijk. Ik ben de laatste dagen dan ook vooral met Excel aan het fiddelen. Sjablonen invullen waarmee automatisch mappenstructuren worden gegenereerd en waarop rechten automatisch worden geplaatst. Redelijk uitdagende oefening moet ik zeggen.

Kijk. Dat de [tag]trein[/tag] vanochtend 6 minuten vertrok in Brugge: á la! Maar dat men al van in Aalter recht mag staan tot in Antwerpen: dat gaat er bij mij niet in. De afgelopen jaren, en zeker de laatste maanden, zie ik het aantal pendelaars op de trein zienderogen stijgen. Volk, jong! Begrijpelijk, want overal wordt er gepromoot om met het [tag]openbaar vervoer[/tag] naar het werk te komen. Om nog maar te zwijgen van de prijs voor een ticket die jaar na jaar stijgt. Alleen vind ik dan wel dat de capaciteit rechtevenredig mag groeien. Investeren heet zoiets.

Athos, Portos en Aramis zijn niet meer. Deze drie musketiers hielden heden avond een klein afscheidsetentje. Na dik 10 maanden pendelen en het delen in het leed gaan we onze eigen weg. Tom blijft pendelen tussen Gent en Antwerpen; ik heb met een beetje geluk reeds vanaf volgende week mijn buitenpost in Antwerpen en Teis werkt reeds enige tijd voor het VLEKHO in Brussel. Achteraf gezien zal dit jaar ons waarschijnlijk nog lang heugen. We hebben veel gevloekt, maar achteraf gezien toch ook heel wat afgelachen. Al was het maar met de gemiddelde vlaamse ouderdomskamikazes die niets of niemand ontzien om toch maar een plaatsje op de trein te veroveren. Mercie!