Gezondheid en Welzijn

Goed. Vandaag mijzelve dan maar richting [tag]tandarts[/tag] begeven. Wordt het boren? Of trekken? Nu ga ik al jaren naar de tandarts en heb ik de meest pijnlijke dingen meegemaakt: een beugel, kiezen trekken, ontzenuwen,… you name it, I’ve got it! Enfin, aandachtig begon hij te kloppen op mijn tanden. “Doet het hier pijn?” vroeg hij. Dan ging ik van “Iets meer naar links” Uiteindelijk de zere plek gevonden werd er een foto genomen.

Kijk. Dat de [tag]trein[/tag] vanochtend 6 minuten vertrok in Brugge: á la! Maar dat men al van in Aalter recht mag staan tot in Antwerpen: dat gaat er bij mij niet in. De afgelopen jaren, en zeker de laatste maanden, zie ik het aantal pendelaars op de trein zienderogen stijgen. Volk, jong! Begrijpelijk, want overal wordt er gepromoot om met het [tag]openbaar vervoer[/tag] naar het werk te komen. Om nog maar te zwijgen van de prijs voor een ticket die jaar na jaar stijgt. Alleen vind ik dan wel dat de capaciteit rechtevenredig mag groeien. Investeren heet zoiets.

’t Ziet er niet goed uit. Sinds donderdagavond lijd ik aan [tag]tandpijn[/tag]. Ik kan het gevoel het beste omschrijven als een dwerg die met alle macht mijn tanden uit het tandvlees probeert te rammen. Net alsof Moria zich opeens tussen de tandwortels in mijn rechterbovenkaak bevindt. Niet fijn! Ten lange leste – na een halve nacht creveren – vanmorgen dan toch naar de dokter geweest. Een tandarts vinden in dit [tag]paasweekend[/tag] is een onbegonnen zaak.

Bo-hon! Nog een dik anderhalf doosje pillen slikken en ik ben ervan af. A rato 10 pillen per strip en vier strips per doosje zijn dat een goede 60 pillen oftewel 30 dagen! Ha! Ik kijk er wel naar uit want de pillen in kwestie zijn écht niet goed voor de gezondheid. Opstaan met een bloedneus is niet fijn. En een ganse dag beschermende lipstick smeren omdat mijn lippen uitdrogen en open liggen is dat evenmin.

Gemeente2006.be. Allen daarheen en meedoen met de enquête van deze onderzoekers van de Universiteit Antwerpen. Overigens is het niet alleen nuttig om deel te nemen, deelnemers maken kans om nog iets te winnen:

Na elke bevraging verloten we 10 duo-filmtickets en telkens ook een digitaal fototoestel, een iPod of een welnessweekend. De winnaar maakt zelf een keuze. Wie vijfmaal deelneemt aan ons vervolgonderzoek maakt kans op het winnen van een digitale videocamera.

Mja. Pietel en i. hebben last van ochtendautisme. Ik heb ook zo’n beetje mijn ochtendlijke rituelen waar ik moeilijk van afwijk.

Doorgaans ben ik vrij onverschillig als ik wakker word. Ik ben mij dan nog niet écht bewust van mijn eigen emotionele staat. Dat verandert aan het ontbijt. Dat is steevast een kop koffie met een kom onbijtgranen met melk. Sinds ik in Antwerpen woon neem ik het ontbijt bovendien nog met de herhaling van het laatavondnieuws op één. Kwestie van wat bij te blijven. Op dat moment wordt gedefinieerd of ik al dan niet een baaldag heb.

Blijkbaar ben ik helemaal into wintersporten. Morgen richting besneeuwde toppen en de lange latten, en de afgelopen weken regelmatig kijken naar de Winterspelen op EuroSport (dank u Integan!). Dan zie je nog eens sporten die slechts om de vier jaar uit de kast komen zoals bobslee of de reuzeslalom. Span-nend!

Maar de verrassing was toch wel ijshockey. Doorgaans kennen we hockey uit slechte Amerikaanse B-films en zo. In werkelijkheid is het best wel een leuke kijksport. Veel leuker dan voetbal. Een pak dik aangekleede, imposante atleten met sticks en een zwarte puck die razendsnel over het ijs schiet. Meer moet dat niet zijn. Tackelen lijkt bovendien een legaal onderdeel te vormen! Wanneer er eentje zwaar tegen het ijs gaat dan wéét je gewoon dat dat pijn moet hebben gedaan. Nog wat anders dan voetballers die al kermend tegen de grasmat gaan wanneer er nog maar naar hen wordt gekeken! Ha!

Gisterenavond zijn mijn schat en mezelve Valentijn gaan vieren in de Pastis, een gezellige bistro aan de Speelmansrei te Brugge. Toevallig was het er Martini-avond. Aangezien ik graag een glaasje Martini Bianco drink een aangename verrassing.

Zelf namen we beiden pasta met currysaus en scampi’s. Een aanrader en niet al te duur. Al ben ik zelf niet zo voor het prutsen en pulken met scampi’s. maar lekker was het zéker. Overigens niets dan lof over de bediening. Allemaal heel vriendelijk en heel correct.

Het ziet ernaar uit dat het ergste achter de rug is. Gisterenavond met een dafalgan vroeg in bed gekropen. Maar vanochtend was er niet veel beterschap. Hoofdpijn en een mottig gevoel. Tot overmaat van ramp kreeg ik in de trein vre-se-lijk veel pijn in mijn onderrug. Iets mis met de nieren? Op het werk direct een aantal glazen fris bronwater uit het ‘watermeubel’ binnengekapt. Na de maandagmorgenlijke personeelsvergadering ging het al iets beter. En na de middag ben ik er min of meer doorgekomen.

Bartek riep

Ge hebt Stef de Moose toch niet bij het asiel gedumpt he ???

Niets van aan! Die zit mooi thuis. De buurman brengt hem zijn dagelijkse portie loempia of kip met rijst in zoetzure saus. Meer heeft ie niet nodig. Ik hoop enkel dat hij van de koekjes kan afblijven, de muziek niet té luid zet, in zijn onderbroek voor TV zit of feestjes voor lokale MoOoOosen gaat organiseren.