Nieuws

Vandaag is ’t nain-elevun. Dat het al tien jaar geleden is. Wat gaat dat snel. Weten jullie nog waar jullie waren, wat jullie deden, toen het nieuws wereldkundig werd gemaakt?

Ik was die middag met een kameraad aan het sleutelen aan de website van onze studentenvereniging. En toen belde zijn vader om te zeggen dat het oorlog was en dat we dringend CNN moesten opzetten. Op het moment dat ik de TV aanzette stortte die tweede toren als een kaartenhuisje in. We hebben daar met open mond naartoe staan kijken.

Ik kreeg vandaag telefoon. Van een madam met een zwaar, mij niet geheel onbekend, Duits accent. Zou het kunnen? Jawel! Nieuws van mijn lens! Eindelijk! Dan toch! Na drie maanden radiostilte wist ze te melden dat de lens niet zou worden hersteld.

– *slik* Exscuseer? –

Neen, er zou gewoon een nieuw exemplaar worden opgestuurd! Jawel, u hebt goed gehoord. Een Nieuw Exemplaar.

Dus vraag ik bij deze graag uw permissie om eens ergerlijk luid van Hoera te roepen! Yes, there is a god, people! Nu ja, mijn schaapjes zijn nog niet op het droge. Ik moet nog altijd een grote UPS vrachtwagen zich voor mijn deur zien materialiseren waaruit, begeleid door engelenkoren en zonneschijn, een levermeneer in een kraaknet UPS uniform stapt en mij Het Pakje overhandigt.

Mja, wat er gebeurd is bij De Morgen, daar heb ik het toch wel wat moeilijk mee. Kwaliteitskranten – what’s in a name – in Vlaanderen, je kan ze op een hand tellen. Thuis zijn we altijd geabonneerd geweest op De Standaard. Ik ben zowat opgegroeid met die krant: meer dan eens zat ik er als jongeling met de schaar in om al wat boeide te sparen in archiefdozen en mappen. Maar de laatste jaren begon de kwaliteit wat tegen te vallen.

Tegenwoordig kijk ik meer en meer naar BBC World om te weten wat er in de wereld leeft. De kwaliteit van het TV nieuws van eigen bodem vind ik eerlijk gezegd ondermaats. Bovendien lees ik meer en meer de internet krant of verkrijg ik binnenlandse nieuws in andere digitale vormen.

Het buitenlandse nieuws vind ik qua duiding al helemaal bedroevend op op onze Vlaamse zenders. Gelukkig ben ik één van die klanten die op de gewone analoge kabel nog BBC World en CNN kan/mag ontvangen. En één van de dingen waar ik de laatste weken fan van ben geworden is de BBC countdown to the news. Een leuke gimmick in de laatste seconden voor het nieuws begint. Maar ze is ondertussen wel uitgebouwd tot een fijn staaltje van audiovisuele kunst. Meer dan wat beelden, de seconden die wegtikken en een ijzersterke jingle is het eigenlijk niet. De countdown vind ik ook wel een ijzersterk herkenningspunt voor BBC world.

Een mens beseft pas dat hij oud wordt wanneer ie naar het nieuws kijkt. De moordenaar van Hrant Dink is dus van 1990. Nog geen 17 jaar oud. Oké, da’s op zich nog piepjong, maar wel al oud genoeg om te beginnen moorden. Mijn jongste broer is van 1989 en die zit in zijn laatste jaar middelbaar, go figure!

Mensen geboren in 1990…

• … hebben nooit de val van de Berlijnse Muur en het opdoeken van de USSR meegemaakt. Ik heb dat bewust meegemaakt. Het strijken van de vlag, de rumoerige machtswissel met Jeltsin en al.
• … hebben nooit bewust de Golfoorlog meegemaakt. Ik dus wel: ’s ochtends met pa kijken naar de nachtkijkerbeelden uit Bagdad op CNN. Ook een first!
• … hebben nooit andere presidenten gekend dan Bill Clinton en Junior. En over die eerste zullen ze ook niet zo héél erg veel kunnen zeggen.
• … waren ochot 11 jaar toen 9/11 plaats vond. De oorlog in Irak is iets waar ze mee zijn opgegroeid.
• … hebben nooit bewust koning Boudewijn gekend. Laat staan de hysterie rond diens dood meegemaakt. Ik wel, ik was op zomerkamp en toen men ons dat vertelde dachten we de eerste 24 uur dat het een mop was van de leiding.
• … hebben nooit een tijd gekend waar computers slechts een absoluut luxeproduct waren.
• … hebben de hype rond Titanic en de cultus rond Leo DiCaprio slechts vaag meegemaakt.

Ach, ik ga zwijgen want ik denk dat ik hier een aantal mensen zwaar depressief aan het maken ben.

Mja. Pietel en i. hebben last van ochtendautisme. Ik heb ook zo’n beetje mijn ochtendlijke rituelen waar ik moeilijk van afwijk.

Doorgaans ben ik vrij onverschillig als ik wakker word. Ik ben mij dan nog niet écht bewust van mijn eigen emotionele staat. Dat verandert aan het ontbijt. Dat is steevast een kop koffie met een kom onbijtgranen met melk. Sinds ik in Antwerpen woon neem ik het ontbijt bovendien nog met de herhaling van het laatavondnieuws op één. Kwestie van wat bij te blijven. Op dat moment wordt gedefinieerd of ik al dan niet een baaldag heb.

Ik moet dringend eens een aantal dingen kwijt over de beeldbuis dit weekend. No offence hoor!

1. Wie vond de vervanger van Katja Retsin in één jaar gratis een afknapper? Men had diens identiteit tot het laatste moment proberen geheim te houden. De intro begon veelbelovend: vitalistische Spaanse muziek. Zou het…? Belle Perez?? Hell no! Het was blijkbaar Frank Galan! Jawel, de charmezanger en bovendien zou hij de broer zijn van Herman Van Molle! Qua uitstraling toch een flinke anti-climax bij een zuiderse schone of ons Katja.