Antwerpen

Even aan lijfbloggen doen:

• Spaghetti met kaassaus is lekker maar wel zwaar.
• Vincent, uw wijn (Vin de pays de l’Hérault 2004) was zwaar de moeite)
• Vincent, ge zijt niet, ik herhaal niet, alwetend. Gelijk wat ze u mogen beweren.
• Ik veronderstel dat ik er niet meer onderuit ga geraken: ik zal eens op zaterdag naar den Antwerp moeten worden meegesleurd om te gaan kijken. Noblesse oblige en al.

Bon. Nu lachen met de mensen en kijken naar Schoondochter gezocht.

Hm. De storm hier in Antwerpen neemt alleen maar in kracht toe heb ik de indruk. Hier tegenover de Felix staat er een hijskraan op een bouwwerf vervaarlijk rond te zwalpen. Niet goed voor het hart want ik zie dat ding vanuit mijn ooghoek door het raam heen en weer gaan. De bomen op de Oude Leeuwenrui buigen hier anders ook wel flink door bij momenten. En verder is er al een paar keer een brandweerwagen gepasseerd.

Mijn bovenbuur trekt eruit en zijn studio komt dus vrij. Op dit moment staat het vol op de markt. Vanavond passeerde de huisbaas met een eerste gegadigde. Om het toch een beetje een goede indruk te geven moest de trappenhal dringend een beurt krijgen. Schrobben en borstelen dus. En oud papier uit het zicht zetten natuurlijk. Ik heb uiteraard een steentje bijgedragen. Hey, ’t is niet dat ik hem per se weg wil, maar ’t is een sympathieke jongen en een goede buurman. En die help ik graag!

Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!

Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.

Station Brugge. 7 uur deze morgen. Matthias stapt de gebruikelijke trein op richting Antwerpen… om vast te stellen dat de helft van de onderste coupé gereserveerd is. Geen erg. Dan zitten we maar in de andere helft om nog een beetje te dutten en zo wat slaap in te halen. Ik had de aangeplakte biljetten beter moeten lezen want nog geen vijf minuten later werden de plaatsen ingenomen.

Stel u voor: Een petanqueclub van 40 senioren die een dagje uit naar Antwerpen hadden georganiseerd en er niets beters op hadden gevonden om een flink stuk van een zeer drukke spitsuurtrein te reserveren. Dat het niet om de gedistingeerde rotaryclub ging viel meteen op. Het gezelschap was bijzonder luidruchtig en de coupé trok meer op een vismarkt dan een rustige treincoupé. Van storend gesproken!

Har! Op 13 oktober gaat blogcom 2 door te Antwerpen. Het valt nog te bezien of ik er bij kan zijn of niet. Ik zou het anders wel fijn vinden om eens een klapke te doen met Peter moest ik er geraken. En de vorige blogcom vond ik ook best wel een succes.

Compadre Webster heeft zich wel stante pede ingeschreven.

Maandagmorgen is altijd goed voor enige [tag]frustratie[/tag]. Voornamelijk dan omdat ik mijn dag begin met mijn vertrouwen te stellen in het openbaar vervoer en de talrijke obstakels die ik dien te overwinnen om op het werk te geraken. Geen eenvoudige zaak.

Sinds enige tijd is [tag]Antwerpen[/tag] werkelijk een bouwput. De ene werf na de andere. Het gevolg is dat het een uitdaging wordt om van punt A naar punt B te gaan zonder je kleren te scheuren. Van het Centraal Station tot het Stadsarchief komen wij tegenwoordig volgende werven tegen:

Aha! Blijkbaar is er op 21 april een blogmeeting in Antwerpen! Woehoew! En dan nog in ’t Pakhuis! Vlak bij mij en Vincent om de hoek! Kijk-eens-aan! Als ik daar al niet kan geraken…!!

Via Michel.

Updeet: Waha! Dat ziet er goed uit! Ik denk er wel te zullen geraken!

Gisteravond, 23u, de bel gaat. Volgende conversatie ontspint zich aan de parlofoon.

Mr. X. “Hé, Matthias, ’t was voor ne vraagske” (naam duidelijk afgelezen van naamkaartje onder de bel) Ik: “Ken ik u?” Mr. X. “Hé, ’t was voor een dringend vraagje.” Ik: “Welk vraagje?” Mr. X. “Hebt gij geen twee jointjes voor mij?” Ik: “Euh. Neen. Ik kan u niet verder helpen. Een goeienavond verder.” Mr. X. “Mercie éh!”

Vandaag staken de bonden. En dat zullen we geweten hebben. Ik bevind mij momenteel in Brugge en ik zou graag toch op mijn werk in Antwerpen geraken. Waarschijnlijk zal dat bij louter ambitie blijven. Op dit moment (7u19) zit ik hier in de stationshal van Brugge te kijken op lege borden en is er in de verste verte geen officiële afgevaardigde van het spoor te zien. Ik heb mij een voucher aangeschaft zodat ik toch via de telenet hotstpots in de stations on line kan en mailtjes kan versturen/blog bijwerken.