Much Ado About Nothing
Even aan lijfbloggen doen:
Bon. Nu lachen met de mensen en kijken naar Schoondochter gezocht.
Hm. De storm hier in Antwerpen neemt alleen maar in kracht toe heb ik de indruk. Hier tegenover de Felix staat er een hijskraan op een bouwwerf vervaarlijk rond te zwalpen. Niet goed voor het hart want ik zie dat ding vanuit mijn ooghoek door het raam heen en weer gaan. De bomen op de Oude Leeuwenrui buigen hier anders ook wel flink door bij momenten. En verder is er al een paar keer een brandweerwagen gepasseerd.
Naar het schijnt is het ergste voor tussen 17u en 20u. Niet fijn want ik mag straks te voet naar huis. Normaal doe ik daar een half uur over. Eens benieuwd hoe lang het vandaag duurt…
Mijn bovenbuur trekt eruit en zijn studio komt dus vrij. Op dit moment staat het vol op de markt. Vanavond passeerde de huisbaas met een eerste gegadigde. Om het toch een beetje een goede indruk te geven moest de trappenhal dringend een beurt krijgen. Schrobben en borstelen dus. En oud papier uit het zicht zetten natuurlijk. Ik heb uiteraard een steentje bijgedragen. Hey, ’t is niet dat ik hem per se weg wil, maar ’t is een sympathieke jongen en een goede buurman. En die help ik graag!
De gegadigde van vanavond scheen van West-Vlaanderen te zijn. Goe bezig! Gezien de hoge ratio aan West-Vlamingen die zich hier in Antwerpen komt vestigen, moet ik hier toch zeggen: néén, ’t is geen complot om Antwerpen te annexeren. (Hoewel, ik heb op hetzelfde college gezeten als Dewinter, naar het schijnt. Misschien moet ik ook maar voor burgemeester gaan?)
Volgens mijn buurman was de potentiële huurder nogal enthousiast over de studio. Ondanks de dunne plafonds en muren moet ik zeggen dat ik ook niet écht te klagen heb. Morgen komen de ouders ook nog eens een kijkje nemen. Dat betekent dus dat er nog eens extra hard geboend zal moeten worden om toch een beetje een indruk na te laten. Ik wil zelfs gerust het oud papier van cadeaulint voorzien. ’t Is dat we niet willen dat mannen die alleen leven weer als zwijnen worden aanzien!
Benieuwd wat dat gaat geven.
Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!
Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.
Hier in Brugge blijft het status quo. ’t Is te zeggen, het Belang wint wel een aantal stemmen, maar zo ook de cd&v en de sp.a. Grote verliezer hier is de VLD. Geen grote verrassingen dus. Een goeie zaak? Goh, ’t is nog eens zes jaar Moenaert. Ik weet niet of ik daar zo enthousiast over mag zijn. Ik hoop vooral dat er nu eens eindelijk plaats zal worden geruimd voor het jonge volkje dat hier op nogal stiefmoederlijke manier wordt aangehaald. Enfin ja, one can only hope…
Station Brugge. 7 uur deze morgen. Matthias stapt de gebruikelijke trein op richting Antwerpen… om vast te stellen dat de helft van de onderste coupé gereserveerd is. Geen erg. Dan zitten we maar in de andere helft om nog een beetje te dutten en zo wat slaap in te halen. Ik had de aangeplakte biljetten beter moeten lezen want nog geen vijf minuten later werden de plaatsen ingenomen.
Stel u voor: Een petanqueclub van 40 senioren die een dagje uit naar Antwerpen hadden georganiseerd en er niets beters op hadden gevonden om een flink stuk van een zeer drukke spitsuurtrein te reserveren. Dat het niet om de gedistingeerde rotaryclub ging viel meteen op. Het gezelschap was bijzonder luidruchtig en de coupé trok meer op een vismarkt dan een rustige treincoupé. Van storend gesproken!
De toon was bovendien meteen gezet: er waren plaatsen op overschot maar elke pendelaar die het waagde om er eentje in alle drukte te veroveren werd afgesnauwd met een plat West-Vlaams “Da’s iere wel gereserveerd ééé!” Om vervolgens de sjacosj neer te zetten in de zetel. Vriendelijk! Duidelijk het slag volk dat jongeren afsnauwt wanneer ze iets teveel lawaai maken maar zelf niet beseft hoeveel overlast ze veroorzaken.
In het verleden heeft kameraad T. reeds gesproken over senioren als zijnde kamikazes die niemand ontzien. Weliswaar sterk uitgedrukt maar toen ik vanmorgen met barstende hoofdpijn in Antwerpen arriveerde was dat het stereotype dat bij mij (nog maar eens) werd bevestigd.
Zouden de politici niet ineens daar iets aan kunnen doen? Stiltewagons zoals in Nederland? Of aparte “seniorentreinen” waar ze zoveel lawaai mogen maken als ze willen? Enfin ja, ’t is dat ik vind dat elementaire beleefdheid en respect meer een thema zouden mogen worden.
Har! Op 13 oktober gaat blogcom 2 door te Antwerpen. Het valt nog te bezien of ik er bij kan zijn of niet. Ik zou het anders wel fijn vinden om eens een klapke te doen met Peter moest ik er geraken. En de vorige blogcom vond ik ook best wel een succes.
Compadre Webster heeft zich wel stante pede ingeschreven.
Maandagmorgen is altijd goed voor enige [tag]frustratie[/tag]. Voornamelijk dan omdat ik mijn dag begin met mijn vertrouwen te stellen in het openbaar vervoer en de talrijke obstakels die ik dien te overwinnen om op het werk te geraken. Geen eenvoudige zaak.
Sinds enige tijd is [tag]Antwerpen[/tag] werkelijk een bouwput. De ene werf na de andere. Het gevolg is dat het een uitdaging wordt om van punt A naar punt B te gaan zonder je kleren te scheuren. Van het Centraal Station tot het Stadsarchief komen wij tegenwoordig volgende werven tegen:
En dat zijn nog maar de grotere werven. Ongetwijfeld zullen automobilisten deze zwarte punten ongetwijfeld weten te vermijden. Voor voetgangers ligt dit anders. Op geen enkele van die [tag]werven[/tag] is ook maar een beetje rekening gehouden met de voetganger. Awoert! For shame! Doorgaans wordt er van je verwacht dat je doodleuk in het midden van de straat gaat lopen tijdens de ochtendspits. Om het helemaal af te máál af te maken parkeren onze stoere bouwvakkers hun camionettes ook nog eens ostentatief op het voetpad. Bij ontstentenis van parkeerplaats waar nu hun betonmolen staat of waar ze een berg grond hebben gestort. Ik mag aannemen dat dit een vette kluif is voor verzekeringenexperts bij ongevallen.
Mijn tweede, mindere, frustratie van vandaag is het inzetten van [tag]M6 rijtuigen[/tag] op de lijn Antwerpen – Oostende door de [tag]NMBS[/tag]. Op zich geen probleem want er kan extra volk bij. Maar in tegenstelling tot de meeste mensen vind ik de zetels er ronduit on-ge-makkelijk zitten. Laat het mij zo stellen: na een dikke anderhalf uur karren krijg ik zo een beetje een idee van wat Michel in het dagelijkse leven moet doorstaan: stijve nek, pijn in de rug en een milde gevoelloosheid in mijn voeten en benen. De ingenieur bij Bombardier die deze marteltuigen heeft ontworpen zou voor mijn part verplicht mogen worden om zijn dagen te slijten in zo’n zetel. Al een geluk dat ik niet meer gedwongen ben om die martelgang dagelijks tweemaal te doorstaan.
Enfin, genoeg geklaagd. Want ondertussen werkt de verwarming hier terug op het werk en is het hier eindelijk lekker warm. Huzzah bravoe!
Aha! Blijkbaar is er op 21 april een blogmeeting in Antwerpen! Woehoew! En dan nog in ’t Pakhuis! Vlak bij mij en Vincent om de hoek! Kijk-eens-aan! Als ik daar al niet kan geraken…!!
Via Michel.
Updeet: Waha! Dat ziet er goed uit! Ik denk er wel te zullen geraken!
Gisteravond, 23u, de bel gaat. Volgende conversatie ontspint zich aan de parlofoon.
Mr. X. “Hé, Matthias, ’t was voor ne vraagske” (naam duidelijk afgelezen van naamkaartje onder de bel) Ik: “Ken ik u?” Mr. X. “Hé, ’t was voor een dringend vraagje.” Ik: “Welk vraagje?” Mr. X. “Hebt gij geen twee jointjes voor mij?” Ik: “Euh. Neen. Ik kan u niet verder helpen. Een goeienavond verder.” Mr. X. “Mercie éh!”
Het is dus nu officieel. Ik sta hier in Antwerpen blijkbaar bekend als een keiharde drugsdealer. Wie wil er wat?
Vandaag staken de bonden. En dat zullen we geweten hebben. Ik bevind mij momenteel in Brugge en ik zou graag toch op mijn werk in Antwerpen geraken. Waarschijnlijk zal dat bij louter ambitie blijven. Op dit moment (7u19) zit ik hier in de stationshal van Brugge te kijken op lege borden en is er in de verste verte geen officiële afgevaardigde van het spoor te zien. Ik heb mij een voucher aangeschaft zodat ik toch via de telenet hotstpots in de stations on line kan en mailtjes kan versturen/blog bijwerken.
I’ll keep you posted
Update: blijkbaar geen levert het spoor vandaag evenmin attestjes van overmacht af. Vanaf morgen kan je wel een attest C281 bekomen in uw station om alsnog overmacht te kunnen bewijzen. tis-maar-da-ge-het-weet!
Update 2: nog altijd geen treinen. Volgens de NMBS woordvoerster in DS zullen er vandaag vrijwel geen treinen rijden.
« Vorige blogposts Pagina 3 van 4 pagina's Volgende blogposts »