Antwerpen

Het is nu 24 december en de klok van mijn pc vertelt me dat het 13u48… oeps… 13u49 is. En ik moet dringend eens werk beginnen maken van de cadeautjesjacht. De afgelopen dagen heb ik nog niet veel tijd gehad. De fall out van de verhuis dwong mij de laatste dagen ertoe om weer eens half Vlaanderen af te reizen om allerlei administratie en praktische zaken in orde te brengen.

Ach ja. Nu ik verkas naar Leuven, komt er in Antwerpen een studio op de vastgoedmarkt. Ik heb woensdag mijn huisbaas op de hoogte gebracht. Vrijdag ben ik de reservesleutel bij hem gaan droppen zodat hij potentiële huurkandidaten een Grand Tour kan geven. Hij wist mij te vertellen dat hij al een kandidaat had. Mooi!

In ieder geval, mocht het iemand interesseren, een beetje reclame.

Wat? Een studio, 45 vierkante meter groot. Eén grote ruimte met een aparte badkamer. Voorzien van water, CV (gas), elektriciteit en kabelaansluiting. Dubbele beglazing en planché vloer. Er is ook een kitchenette met gootsteen, 2 kookplaten, koelkast en microgolfoven. Verder is het geheel onbemeubeld.

Morgen is het 1 april. En dan kan ik natuurlijk niet zomaar ongestraft voorbij laten gaan. Gelukkig is er de organisatie van Free’z Belgium om daar iets aan te verhelpen.

Het concept: een openbare plaats met véél volk. Voldoende mensen in het complot. Op een afgesproken tijdstip verandert iedereen in een zoutpilaar gedurend een paar minuten. Het resultaat is hilarisch.

Free’z Belgium deed het reeds in Brussel Centraal op 1 maart en hoopt het op 1 april over gans België te kunnen doen. Ik heb begrepen dat er allesinds om 17u30 afspraak is op de Grote Markt te brussel voor een korte briefing. Voor Antwerpen zou het te doen zijn in Antwerpen-Centraal tussen 18u en 18u10.

Vorige maandag had ik een meet-up met Herman. We kwamen allebei tot de vaststelling dat we eigenlijk immigranten zijn. Ik woon immers zelf nog ‘maar’ 2 jaar in 2000 en Herman pas sinds November. Als nieuwe Antwerpenaren (ik gebruik de term lekker losjes) willen we wel eens iets mochten organiseren om bij te praten met oude kenissen en nieuwe gezichten te leren kennen.

We hebben de koe dan maar bij de horens gevat. Op 11 februari gaan we van Indisch doen. Restaurant De Saffraan in de Geuzenstraat voorziet elke maandagavond Thali. Wat is dat? Een schotel met acht heel gevarieerde gerechtjes, smaken en aroma’s. Een goeie manier om kennis te maken met de Indische keuken. Ik heb het zelf nog nooit geprobeerd. Mijn meest exotische ervaring was Indonesisch in Amsterdam, maar ik ben wel zeer nieuwsgierig.

Gisteren was ik met kameraad Twanne een dagje in ’t Stad. Ik had hem beloofd om samen eens op fotouitstap te trekken. Dus trokken we voorzien van vier toestellen (mijn D50, zijn D70 en nog twee analoge Praktica toestelletjes) richting Antwerpen. Onze tocht bracht ons van de Mediamarkt (als kinderen in een speelgoedwinkel, ja!) naar het werk, het eilandje, de kerstmarkt, de stadsfeestzaal (Saturn, Saturn, Saturn!!) en nog veel meer. Heel wat weer bijgeleerd trouwens.

Hoewel de nieuwe dienstregeling sinds zondag reeds in voege is, mocht ik er vandaag voor het eerst van smaken. De nieuwe uurtabellen beloven ons meer treinen naar onze bestemming, betere spreiding en kortere reistijden. Alles in het teken van efficiëntie dus.

Momenteel betekent dat dat mijn trein Antwerpen-Centraal een twintigtal minuutjes vroeger verlaat. Dat houdt dus een spurtje trekken naar het station in. De NMBS scoort alvast een punt omdat ze zo aan mijn conditie denkt. Bon, om 17u15 nog geen trein, om 17u20 ook niet, om 17u22 – het vertrekuur – absolute stilte op het spoor, om 17u27 bolden de acht rijtuigen van de IC trein rustig langs een perron volgestouwd met wachtende pendelaars. Tien minuten later, 17u37, vertrok de trein dan toch richting Oostende. Hoera! Toch drie minuten vroeger vertrokken in vergelijking met de oude dienstregeling!

Ik schrok wakker uit het limbo tussen slapen en waken toen de trein met een schok tot stilstand kwam in Gent Dampoort. Zoals elke maandagmorgen stommelden mensen de trein op. De ene iets terughoudend, de andere gehaast op zoek naar een schaarse zitplaats.

Ik sloot mijn ogen in een poging om mijn geest nog even wat rust te gunnen toen een jonge blonde wervelwind de zitplaats naast mij innam. Ze nam een pak kranten uit haar rugzak en begon rusteloos te bladeren door de stapel. Ze bleef nauwelijks hangen bij de inhoud artikels en kon hooguit de koppen gelezen hebben. Misschien had ze de kranten al vijf keer doorgenomen terwijl ze op het koude perron stond te wachten, en hoopte ze zo de minuten tot ons arriveren in Antwerpen wat sneller te laten wegtikken.

Ugh! Om 6 uur opstaan en herinneren dat ik *eigenlijk* om 9u30 pas vergadering hebt in Gent en dat ik dus he-le-maal niet zo vroeg had moeten opstaan om een trein te halen richting Antwerpen is… pijnlijk!

Gelukkig doen een paar kommen koffie wonderen zo vroeg op de morgen en heb ik nu de tijd om rustig nog een aantal dingen te bekijken.

Iemand Jules gezien? De hele straat en de buurt hangt hier vol met posters van kater Jules. Zelfs in het Kattekwaad hangt Jules prominent aan de kassa.

Ik kan er natuurlijk niet nakijken. Dus, alle Antwerpenaren op het Zuid, wie Jules gezien heeft: laat deze mensen iets weten!

Alcatel Bell of ‘Den Bell’ hier in Antwerpen vanuit het raam van het appartement van WebsterMC. Of beter nog, een hoekje ervan want het hele gebouw krijg ik uiteraard nooit op de foto.

En nog maar eens gelegenheid om de camera in mijn gsm uit te testen…