Netsensei

Much Ado About Nothing

Feesten

17/18

We vieren hier straks met 12 van oud naar nieuw en dus staat ons appartement op stelten. Louise’s speelhoek staat opgestapeld in onze slaapkamer. De keuken is omgetoverd tot Operations Center waaruit we strategisch de extra lange tafel in de living van eten zullen voorzien. Het hele servies en alle potten en pannen zullen we bezigen. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een hele nieuwe set glaswerk aan te schaffen want daar waren we ook wel aan toe. En de poezen? Die lopen hier wat verloren rond in alle drukte. Straks verdwijnen ze in onze slaapkamer wanneer Het Eerste Volk aanbelt.

09/10

Aan allen en ieder wens ik het allerbeste voor 2010! Hopelijk hebt u de feesten een beetje overleefd. Ik zou dit jaar aan goede voornemens kunnen doen, maar wat ik uit 2009 geleerd heb is dat ik talent heb om die voornemens vooral te negeren. Laten we het houden op: dit jaar me voornamelijk stevig amuseren en er het beste van maken!

Voor iedereen een fijn 2010! Schol! *hips* ‘scuseer…

Und ich auch!

’t Is nog niet zo erg als bij deze meneer, maar veel van mijn bed heb ik dit weekend nu toch ook niet gezien. Met dank aan de dronkaard van dienst die mij tweemaal ’s nachts liet meegenieten van de Gentse Feesten per telefoon.

Dan maar vanmorgen wat proberen in te halen op de trein. Of toch niet. Eén of andere kerel probeerde met alle geweld met elke pendelaar een gesprek aan te knopen. Op een maandagochtend rond zeven uur is dat het laatste wat je moet proberen bij een pendelaar. In mijn geval maakte hij mij bij elk station wakker uit schrik dat ik te ver zou rijden en mijn stop zou missen. Fijn dat de mens zo bezorgd was. Minder fijn dat hij het niet geleerd kreeg dat ik er niet af moest in Aalter, niet in Gent, niet in Lokeren, niet in Sint-Niklaas maar wel in Antwerpen-Centraal.

Boomtown

Gentse Feesten. Aaaah! Eindelijk! Eerst van spitburger gedaan. Instant verslaving, met dank aan Vincent! Op zich al een reden om op de Feesten rond te hangen. Daarna ging het op het gemak via het terras op Sint Jacobs naar Boomtown. Daar zagen we de eerst de keuze van (Luc De)Vos. Het moet gezegd: de man heeft smaak.

Tien groepjes brachten er het beste van henzelf op een uur tijd. Het gekrioel op het podium en het constante gestoor en commentaar van Vos erbij bezorgden ons een bij wijlen hilarische smaakmaker. De groepen zelf varieerden van goede middelmaat tot redelijk goed. Van sommigen hoop ik ooit nog wel eens wat meer te mogen horen. Enfin, we zien wel.

En om 5 uur AM…

Hé! U daar! Ja, U! Dank u om om 5 uur ’s morgens luid binnen te stommelen. Aan uw gewauwel te horen heb ik begrepen dat u niet bepaald in nuchtere staat verkeerde. Geen punt hoor. Uw luidruchtig geboenk op de trap volstonden om mij uit mijn slaap te houden. Dat u vervolgens besloot om ook nog eens muziek te draaien en een kameraad uit te nodigen, dat was helemaal overbodig.

Voorbarig?

Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!

Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.

Feesten bis

Huug maakt van zijn safetten in een ‘open blogbrief’ gericht aan feestenburgemeester Termont. Er is té veel volk. Dat heb ik gisteren aan den lijven kunnen ondervinden. Termont zelf beseft dat ook wel want zojuist vertelde hij in een interview met de VTM dat de limiet van wat de binnenstad kan hebben, zo goed als bereikt is.

« Vorige blogpostsPagina 1 van 1 pagina's