Feesten

We vieren hier straks met 12 van oud naar nieuw en dus staat ons appartement op stelten. Louise’s speelhoek staat opgestapeld in onze slaapkamer. De keuken is omgetoverd tot Operations Center waaruit we strategisch de extra lange tafel in de living van eten zullen voorzien. Het hele servies en alle potten en pannen zullen we bezigen. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een hele nieuwe set glaswerk aan te schaffen want daar waren we ook wel aan toe. En de poezen? Die lopen hier wat verloren rond in alle drukte. Straks verdwijnen ze in onze slaapkamer wanneer Het Eerste Volk aanbelt.

We trekken alle registers eens open, en dat mag ook wel. Want het is onze laatste oudejaar in ons appartement. In 2018 verhuizen we naar ons eigen huis. En Louise zit halverwege haar laatste jaar basisschool. Veel om naar uit te kijken in het nieuwe jaar.

Ik wens iedereen een fijn, behouden en feestelijk nieuwjaar!

Aan allen en ieder wens ik het allerbeste voor 2010! Hopelijk hebt u de feesten een beetje overleefd. Ik zou dit jaar aan goede voornemens kunnen doen, maar wat ik uit 2009 geleerd heb is dat ik talent heb om die voornemens vooral te negeren. Laten we het houden op: dit jaar me voornamelijk stevig amuseren en er het beste van maken!

Voor iedereen een fijn 2010! Schol! *hips* ‘scuseer…

’t Is nog niet zo erg als bij deze meneer, maar veel van mijn bed heb ik dit weekend nu toch ook niet gezien. Met dank aan de dronkaard van dienst die mij tweemaal ’s nachts liet meegenieten van de Gentse Feesten per telefoon.

Dan maar vanmorgen wat proberen in te halen op de trein. Of toch niet. Eén of andere kerel probeerde met alle geweld met elke pendelaar een gesprek aan te knopen. Op een maandagochtend rond zeven uur is dat het laatste wat je moet proberen bij een pendelaar. In mijn geval maakte hij mij bij elk station wakker uit schrik dat ik te ver zou rijden en mijn stop zou missen. Fijn dat de mens zo bezorgd was. Minder fijn dat hij het niet geleerd kreeg dat ik er niet af moest in Aalter, niet in Gent, niet in Lokeren, niet in Sint-Niklaas maar wel in Antwerpen-Centraal.

Ik had zojuist even een dipje, maar een tripje naar de koelcel (een frisse 12°C) achter wat geluidsarchief en een stevige zjat koffie kunnen wonderen doen.

Gentse Feesten. Aaaah! Eindelijk! Eerst van spitburger gedaan. Instant verslaving, met dank aan Vincent! Op zich al een reden om op de Feesten rond te hangen. Daarna ging het op het gemak via het terras op Sint Jacobs naar Boomtown. Daar zagen we de eerst de keuze van (Luc De)Vos. Het moet gezegd: de man heeft smaak.

Tien groepjes brachten er het beste van henzelf op een uur tijd. Het gekrioel op het podium en het constante gestoor en commentaar van Vos erbij bezorgden ons een bij wijlen hilarische smaakmaker. De groepen zelf varieerden van goede middelmaat tot redelijk goed. Van sommigen hoop ik ooit nog wel eens wat meer te mogen horen. Enfin, we zien wel.

Dan was er het optreden van Gorki zelf. Het was de eerste keer dat ik ze life aan het werk mocht zien en ik vond het een heel onderhoudende show. Volgens Gorki fan first class Vincent werd er voornamelijk ouder werk gespeeld, maar dat kon de pret niet bedwingen. Bovendien moest Luc een paar keer met een kwinkslag van gitaar wisselen wegens slecht gestemd en zo. Maar dat kon de pret niet bedwingen en droeg alleen maar bij aan de show. Ik zou zeggen: geslaagde avond!

Foto’s vind je in mijn Flickrding!

Hé! U daar! Ja, U! Dank u om om 5 uur ’s morgens luid binnen te stommelen. Aan uw gewauwel te horen heb ik begrepen dat u niet bepaald in nuchtere staat verkeerde. Geen punt hoor. Uw luidruchtig geboenk op de trap volstonden om mij uit mijn slaap te houden. Dat u vervolgens besloot om ook nog eens muziek te draaien en een kameraad uit te nodigen, dat was helemaal overbodig.

Nodig mij dus de volgende keer effenaf gewoon uit om mee te feesten. Dat ik ’s anderendaags moet gaan werken is voor mij helemaal geen punt. Ik zal alvast een paar emmers koud water klaarzetten om u over het ergste delirium heen te helpen.

Dank!

Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!

Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.

Hier in Brugge blijft het status quo. ’t Is te zeggen, het Belang wint wel een aantal stemmen, maar zo ook de cd&v en de sp.a. Grote verliezer hier is de VLD. Geen grote verrassingen dus. Een goeie zaak? Goh, ’t is nog eens zes jaar Moenaert. Ik weet niet of ik daar zo enthousiast over mag zijn. Ik hoop vooral dat er nu eens eindelijk plaats zal worden geruimd voor het jonge volkje dat hier op nogal stiefmoederlijke manier wordt aangehaald. Enfin ja, one can only hope…

Huug maakt van zijn safetten in een ‘open blogbrief’ gericht aan feestenburgemeester Termont. Er is té veel volk. Dat heb ik gisteren aan den lijven kunnen ondervinden. Termont zelf beseft dat ook wel want zojuist vertelde hij in een interview met de VTM dat de limiet van wat de binnenstad kan hebben, zo goed als bereikt is.

Hoe komt het nu dat de Feesten zoveel succes hebben? Huug verwoordt het al goed. Vroeger ging het allemaal heel spontaan. De binnenstad was toen één grote avondmarkt waar je rustig kon rondslenteren en je verwonderen. Er waren hier en daar kleine, volkse optredens. De Feesten waren toen nog van Gent en de Gentenaars. Tegenwoordig ligt dat anders. De Feesten zijn verworden tot een georchestreerd massa/media-event. Boomtown, Ten Days Off of Polé Polé zijn wel leuk, maar bekende koppen zoals De La Vega, Daan, Clouseau of Stash horen toch niet écht thuis op de Feesten. Hoe goed hun muziek wel niet is.

De Feesten worden ook zo ongelofelijk gehyped. Ze zijn een onderdeel gaan vormen van de jaarlijkse caroussel zomerfestivals met Werchter, Dour of Pukkelpop. Je weet wel: dé evenmenten die je gewoonweg bijgewoond moét hebben of je kan niet mee met de social talk van het moment. De Feesten krijgen ook af te rekenen met sluipende Clearchannel toestanden. Zo valt het onder andere keihard op dat Polé Polé gesponsord werd door Bacardi.

Ach, Termont, dat je begrijpt dat het zo niet verder kan, geeft aan dat het pleit al half is beslecht. Als ik je een tip mag geven: geef de Feesten de soberheid en het intieme, volkse karakter van vroeger terug. Laat die hippe promojongens en -meisjes gewoon vallen en geef terug de ruimte aan het poppentheater en de snoepventers. Verder vinden we je eigenlijk best wel een toffe pee!