Verhuis

Mijn bovenbuur trekt eruit en zijn studio komt dus vrij. Op dit moment staat het vol op de markt. Vanavond passeerde de huisbaas met een eerste gegadigde. Om het toch een beetje een goede indruk te geven moest de trappenhal dringend een beurt krijgen. Schrobben en borstelen dus. En oud papier uit het zicht zetten natuurlijk. Ik heb uiteraard een steentje bijgedragen. Hey, ’t is niet dat ik hem per se weg wil, maar ’t is een sympathieke jongen en een goede buurman. En die help ik graag!

De gegadigde van vanavond scheen van West-Vlaanderen te zijn. Goe bezig! Gezien de hoge ratio aan West-Vlamingen die zich hier in Antwerpen komt vestigen, moet ik hier toch zeggen: néén, ’t is geen complot om Antwerpen te annexeren. (Hoewel, ik heb op hetzelfde college gezeten als Dewinter, naar het schijnt. Misschien moet ik ook maar voor burgemeester gaan?)

Volgens mijn buurman was de potentiële huurder nogal enthousiast over de studio. Ondanks de dunne plafonds en muren moet ik zeggen dat ik ook niet écht te klagen heb. Morgen komen de ouders ook nog eens een kijkje nemen. Dat betekent dus dat er nog eens extra hard geboend zal moeten worden om toch een beetje een indruk na te laten. Ik wil zelfs gerust het oud papier van cadeaulint voorzien. ’t Is dat we niet willen dat mannen die alleen leven weer als zwijnen worden aanzien!

Benieuwd wat dat gaat geven.

4 replies

  • Dewinter zat op het Sint Franciscus Xaverius-instituut, ofte de frères. Jij ook?

  • Matthias

    18 oktober 2006 at 9:09 am

    Tiens, mij is altijd verteld geweest dat die op het Sint-Lodewijks zat. Daar zat ik destijds.

  • Ik hield anders wel altijd mijn hart vast als er nieuwe huurders kwamen. Zo hebben we ooit eens een mens boven ons wonen gehad die haar muziek zo luid zette dat ik de verdieping eronder mijn tv niet meer kon verstaan.

    Toen ik ging klagen, belde ik aan en kreeg ik geen reactie. Uiteindelijk ben ik beginnen bonken op de deur van pure ergernis. Haar reactie was “Allez dat was toch niet te luid, terwijl ze notabene haar eigen deurbel niet kon horen”.

    Ben ik blij dat ik geen boven- of onderbuur meer heb.

  • Mij is ook verteld Sint-Lodewijkscollege, tot in het derde middelbaar, dan is ie misschien naar de frères gegaan ofzo…

Commentaar is gesloten