De politie, uw vriend
Vanavond arriveerde ik na een middagje afscheid-van-een-collega vieren terug in Brugge. In het duister moest ik in de wanorde achter het station mijn rijwiel terug proberen te vinden. Na dik twintig minuten zoeken: geen resultaat. Tjah, die zal dan wel gestolen, gediefd, gepikt zijn zeker? Eén van de vele onrechtvaardigheden des levens! Dan maar richting politie om aangifte te doen.
Het minste wat ik kan zeggen van de spoorwegpolitie in het station van Brugge is dat ze er zeer behulpzaam zijn. Zelfs als je er een derde keer aan de deurbel hangt. Op een zondagavond ging het er allemaal nogal rustig en kalm aan toe. Ik werd door één van de vier dienders van de wet meegetroond naar het verhoorlokaaltje om verklaring af te nemen en PV op te stellen. Het grappige was dat er blijkbaar sinds vrijdag een nieuw softwaresysteem was geïnstalleerd om dat allemaal elektronisch te kunnen boekstaven. En ik bleek het eerste slachtoffer – letterlijk en figuurlijk – te zijn waarop dat nieuwe systeem zou worden uitgetest. Ola!