Fiets

Sinds begin september trekken we hier ten huize meermaals naar de fitness.  De ene om van crosstraining te doen in het kader van een terugkeer naar de klimzaal, de ander om gewoon wat extra beweging te hebben.  Nooit gedacht dat ik ooit nog op stoere fitness toestellen zou zitten.  Mij leek het iets van een andere wereld.  Aangezien ik tegenwoordig tussen collega’s zit die niet aan kijken tegen een kilootje meer op de barbell, lag de lat om mezelf ook aan een regelmatige work-out te wagen, een stuk lager.

Tubeday. Deze week: fietskoeriers. In Antwerpen zie ik ze regelmatig. ’t Zijn vaak dezelfde die het per fiets doen. Je hebt er ook op een brommertje, maar de fietskoeriers zijn de ware helden. Antwerpen is dan ook qua verkeerssituatie nu niet bepaald de meest fietsvriendelijke stad in Vlaanderen.

Dit zijn de fietskoeriers in New York. Hartje Manhattan. Daar rijden ze eigenlijk op het anarchistische af. Combineer het met een helmcamera en een stoer muziekje en je hebt een leuk internetfilmpje.

Soms. Soms ben ik nogal eens vergeetachtig.

Stikkapot ben ik thuis aangekomen na het peddelen op de fiets door nachtelijk stormweer. Natuurlijk verlangde ik naar mijn bedje. Toen ik mij te slapen legde kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat ik iets aan het vergeten was. Bij het opstaan werd er mij droogweg op gewezen dat mijn fiets nog ongesloten tegen de gevel stond te wachten om in de garage te worden gezet.

Vanavond arriveerde ik na een middagje afscheid-van-een-collega vieren terug in Brugge. In het duister moest ik in de wanorde achter het station mijn rijwiel terug proberen te vinden. Na dik twintig minuten zoeken: geen resultaat. Tjah, die zal dan wel gestolen, gediefd, gepikt zijn zeker? Eén van de vele onrechtvaardigheden des levens! Dan maar richting politie om aangifte te doen.

Het minste wat ik kan zeggen van de spoorwegpolitie in het station van Brugge is dat ze er zeer behulpzaam zijn. Zelfs als je er een derde keer aan de deurbel hangt. Op een zondagavond ging het er allemaal nogal rustig en kalm aan toe. Ik werd door één van de vier dienders van de wet meegetroond naar het verhoorlokaaltje om verklaring af te nemen en PV op te stellen. Het grappige was dat er blijkbaar sinds vrijdag een nieuw softwaresysteem was geïnstalleerd om dat allemaal elektronisch te kunnen boekstaven. En ik bleek het eerste slachtoffer – letterlijk en figuurlijk – te zijn waarop dat nieuwe systeem zou worden uitgetest. Ola!

Zo. Ik heb dinsdagavond mijn fiets besteld. Die wordt morgen geleverd maar dan ben ik niet in Antwerpen. Geen nood want de fietsenmaker wilde de fiets nog wat afstellen en controleren. Fijne service vind ik dat! En aangezien hij maandag gesloten is, kan ik pas ten vroegste dinsdagavond mijn stalen ros van stal halen. Met een beetje geluk snor ik woensdagochtend dus gezwind naar het werk!

Ik denk dat ik mijn oud wrak eens ga inruilen voor een spiksplinternieuw model. Zo’n eerstehands fiets recht uit de fabriek. Of zoiets. Ik heb immers altijd al op tweedehands fietsen rond gereden. Tot voor een jaar of twee leverde mijn fietsenboer degelijk werk af. Als ik al panne had dan werd dat prompt gerepareerd. Alleen, met mijn huidige fiets is het niets dan miserie. Dynamo’s die eraf vallen, een zadel dat loszit,… En telkens ik hem binnen doe is het na drie weken weer van dattum. Niemal wieder en zo.