Fiets

Sinds begin september trekken we hier ten huize meermaals naar de fitness.  De ene om van crosstraining te doen in het kader van een terugkeer naar de klimzaal, de ander om gewoon wat extra beweging te hebben.  Nooit gedacht dat ik ooit nog op stoere fitness toestellen zou zitten.  Mij leek het iets van een andere wereld.  Aangezien ik tegenwoordig tussen collega’s zit die niet aan kijken tegen een kilootje meer op de barbell, lag de lat om mezelf ook aan een regelmatige work-out te wagen, een stuk lager.

We hebben ondertussen allebei een abonnement in de zaal hier om de hoek. Lekker dichtbij motiveert nog zoveel meer om even de gym te hitten.  Gedurende een klein uur-en-half doe ik een tiental oefeningen om het bovenlijf aan te sterken.  Ja, er wordt daarbij wat af gezweet. En soms is het met wat bekkengetrek als er de zwaartekracht weer eens wordt getrotseerd. Maar leuk en uitdagend is het zeker.

Denk nu vooral niet dat ik allerlei schema’s volg, calorieën tel en gebalanceerde proteïneshakes drink. Ik heb niet de ambitie om opeens de kleerkast van een gorilla aan te kweken. Wel is het de bedoeling dat mijn lijf en leden geprikkeld te houden. Uiteindelijk zit ik – gelijk zovelen – gemakkelijk het grootste deel van de dag gewoon achter een (computer)scherm. Mens sana in corpore sano en al. Tegenwoordig fiets ik zelfs dagelijks heen/terug naar het station van Brugge, wat mij nog eens een kleine extra 14 kilometers op de pedalen oplevert. Qua cardio is dat ook al een fijn begin.

Aanrader? Aanrader!

Tubeday. Deze week: fietskoeriers. In Antwerpen zie ik ze regelmatig. ’t Zijn vaak dezelfde die het per fiets doen. Je hebt er ook op een brommertje, maar de fietskoeriers zijn de ware helden. Antwerpen is dan ook qua verkeerssituatie nu niet bepaald de meest fietsvriendelijke stad in Vlaanderen.

Dit zijn de fietskoeriers in New York. Hartje Manhattan. Daar rijden ze eigenlijk op het anarchistische af. Combineer het met een helmcamera en een stoer muziekje en je hebt een leuk internetfilmpje.

Let vooral op het verkeer en de auto’s die door de straten van NY sjezen! Er zitten er een paar leuke tussen.

Soms. Soms ben ik nogal eens vergeetachtig.

Stikkapot ben ik thuis aangekomen na het peddelen op de fiets door nachtelijk stormweer. Natuurlijk verlangde ik naar mijn bedje. Toen ik mij te slapen legde kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat ik iets aan het vergeten was. Bij het opstaan werd er mij droogweg op gewezen dat mijn fiets nog ongesloten tegen de gevel stond te wachten om in de garage te worden gezet.

Hum. Vergeten dus. Tweede keer ondertussen eigenlijk. Soms hé!

Vanavond arriveerde ik na een middagje afscheid-van-een-collega vieren terug in Brugge. In het duister moest ik in de wanorde achter het station mijn rijwiel terug proberen te vinden. Na dik twintig minuten zoeken: geen resultaat. Tjah, die zal dan wel gestolen, gediefd, gepikt zijn zeker? Eén van de vele onrechtvaardigheden des levens! Dan maar richting politie om aangifte te doen.

Het minste wat ik kan zeggen van de spoorwegpolitie in het station van Brugge is dat ze er zeer behulpzaam zijn. Zelfs als je er een derde keer aan de deurbel hangt. Op een zondagavond ging het er allemaal nogal rustig en kalm aan toe. Ik werd door één van de vier dienders van de wet meegetroond naar het verhoorlokaaltje om verklaring af te nemen en PV op te stellen. Het grappige was dat er blijkbaar sinds vrijdag een nieuw softwaresysteem was geïnstalleerd om dat allemaal elektronisch te kunnen boekstaven. En ik bleek het eerste slachtoffer – letterlijk en figuurlijk – te zijn waarop dat nieuwe systeem zou worden uitgetest. Ola!

Nu was de beambte in kwestie zeer vriendelijk maar het opstellen bleek niet erg te willen vlotten. De interface bleek heel wat gebruiksvriendelijkheid te mankeren. Een collega werd erbij gehaald om de invoer te voltooien en een printje te maken. Bij nalezing stond er naast mijn naam ‘verdachte’ in plaats van ‘slachtoffer’ met een heleboel legal speak over mijn rechten. Hm. Blijkbaar produceerde het ding een verkeerd kopje. Ha! Moi, suspect! A-Ha! Bon. Dan maar extra versterking vragen. Uiteindelijk waren ze met drie om de klus te kunnen klaren.

Om het helemaal af te maken gaf nummer vier tussendoor vanuit een aanpalend kantoortje de tussenstand van de voetbal door. (een mens moet zijn tijd toch érgens mee doden op zondagavond.)

Een dikke drie kwartier later stond ik weer buiten. Dan toch nog maar eens in de chaos gaan kijken met de moed der wanhoop. Lo’ and behold: daar stond mijn rijwiel! Alleen was die serieus verplaatst geweest wat het uiteraard moeilijk maakt om die zomaar terug te vinden. Afijn, terug naar het bureeltje om de zaak te laten seponeren. De arm der wet vond het geen probleem want zo hadden ze eindelijk eens met het nieuwe systeem kunnen oefenen. Dat mijn fiets terecht was, vonden ze uiteraard ook een plus (lang leve statistieken!).

Werkelijk dus: de politie, uw vriend!

Zo. Ik heb dinsdagavond mijn fiets besteld. Die wordt morgen geleverd maar dan ben ik niet in Antwerpen. Geen nood want de fietsenmaker wilde de fiets nog wat afstellen en controleren. Fijne service vind ik dat! En aangezien hij maandag gesloten is, kan ik pas ten vroegste dinsdagavond mijn stalen ros van stal halen. Met een beetje geluk snor ik woensdagochtend dus gezwind naar het werk!

Ik denk dat ik mijn oud wrak eens ga inruilen voor een spiksplinternieuw model. Zo’n eerstehands fiets recht uit de fabriek. Of zoiets. Ik heb immers altijd al op tweedehands fietsen rond gereden. Tot voor een jaar of twee leverde mijn fietsenboer degelijk werk af. Als ik al panne had dan werd dat prompt gerepareerd. Alleen, met mijn huidige fiets is het niets dan miserie. Dynamo’s die eraf vallen, een zadel dat loszit,… En telkens ik hem binnen doe is het na drie weken weer van dattum. Niemal wieder en zo.

Nu wil het toeval dat ik een kortingsbon van 70 euro voor een fiets van 250 euro uit Dreamland op zak heb (dank u voor het uitknippen, schat!), en vanmiddag ben ik even een kijkje gaan nemen. Mooi ding, daar niet van. Maar je weet hoe dat gaat: is zo’n tweewieler wel degelijk genoeg? ’t Is dat ik niet na een paar maand opeens door mijn kader wil zitten of zo. Nu ja, er zit twee jaar garantie op en ik moest hem sowieso bestellen (zonder aankoopverplichting, mind you!) dus dat ik heb dan maar gedaan. Met een beetje geluk wordt hij volgende week geleverd. Dan kan ik nog altijd de knoop doorhakken.