Much Ado About Nothing
Het valt eraan te merken dat het wat beter weer is. Mijn vader heeft een dag verlof en er wordt duchtig schoongemaakt: terras ontmossen, tuinmeubels afspoelen,… En als ik zo rondkijk, dan kan mijn stek hier in Brugge ook best wel eens met een beurt met de grove borstel verdragen.
En hoe zit het met uw lenteschoonmaakplannen?
Yup.
Sinds gisteren maak ik deel uit van de Converse familie met een paar zwarte classics. Gekocht in de Footlocker in Brugge. Ik wilde al langer een paar en het plan was om een paar in de States te kopen. Niet dat dat er toen van gekomen is maar uitstel is geen afstel.
Nu nog een passend donker paar voor het kostuum dat ik op de trouw van Vincent en Joke ga dragen.
Vroeger blogde ik al eens over mijn kookavonturen. Nu ik over en ietwat grotere keuken beschik, wordt het weer eens tijd voor wat meer geëxperimenteer.
Gisterenavond heb ik nog eens spaghetti alla carbonara gemaakt. Italian style. Hier in Vlaanderen hebben we de slechte gewoon te dit heerlijke gerecht te maken met room en/of kaas. Een Italiaanse kennis vertrouwde mij toe dat dat eigenlijk vloeken tegen de kerk is. Sindsdien volg ik zijn recept om de echte te maken.
Wat heb je nodig? (1 persoon)
Hoe ga je te werk?
Zet een pot water op het vuur en breng het aan de kook. Die heb je nodig voor de pasta. Ondertussen bak je het vlees in olijfolie. Doe er wat peper en kruiden bij. Ik neem meestal het veilige basilicum. Heb je voor ham (wegens geen gerookte spek voor handen), dan kan je eventueel een snuif zout toevoegen. Hou het eenvoudig en begin niet met allerlei kruidencombinaties. Als het vlees gaar gebakken is doe je er de witte wijn bij. Laat het vlees rustig sudderen in de witte wijn.
Als het water kookt gooi je er de pasta in en maak je die gaar (al dente of naar eigen smaak) Giet het water af uit de pot. Breek de eieren en scheidt het eiwit van de dooier. Die laatste meng je doorheen de warme spaghetti. Laat de gebroken dooier zacht stollen zodat ze goed plakt met de spaghetti. Doe het in de wijn gemarineerde vlees bij de pasta. Meng nog eens stevig.
Opdienen met een glas wijn. Afwerken kan je eventueel met een takje peterselie.
Als je alles in huis hebt kan je dit makkelijk op een half uurtje bereiden. Een geoefende chef zal het ongetwijfeld nog veel sneller kunnen. Hou er wel rekening mee dat dit een cholesterolbom is.
Hm. Ik kreeg vanavond bij het thuiskomen, af te rekenen met een niet zo’n aangename verrassing: een telenet factuur van goed 70 euro. Zeventig euro. Zeventig. Ik had het even niet meer. Kost een maand internet en televisie dan zoveel?
3 maanden eerder hing ik aan de lijn met de Telenet helpdesk om mijn verhuis te regelen. Ik had een drie jaar oud expressnet abonnement en voor de kabel zat ik in Antwerpen bij Integan. De medewerker wist mij te vertellen dat ik voor hetzelfde maandelijkse bedrag zowel internet als digitale televisie kon nemen. Fijn. Want de zenders die ik bij Integan had zou ik verliezen als ik overschakelde op de Leuvense Analoge Kabel.
Medio januari kwamen twee installateurs dan om de kabel aan te sluiten en een digibox te installeren. Feest! Hoewel. Sindsdien kreeg ik reeds twee vrij vage facturen waarbij slechts een deel van de kosten werd aangerekend. Ofwel de installatie, ofwel de auteursrechten, ofwel het internet. Maar geen factuur voor de twee.
Tot vandaag.
En wat bleek? Ik betaalde nog steeds 35 euro voor mijn oude expressnetverbinding! De digitale televisie was er gewoon aan toegevoegd! Meer zelfs: niet alleen de kosten van de voorbije maand werden mij aangerekend maar ook de kosten voor de komende maand. Tot medio maart. Dat alles gegarneerd met een sausje van variabele BTW aanrekeningen: 12% op de huur van de HD recorder, 21% op de kabel. Bovendien dateert de factuur van 16 februari maar ik kreeg ze vandaag pas in de bus. Niks geen Funky of Gold Shakes maar een Consumer’s Pocket Shake.
Afin, ik dus in mijn wiek geschoten en gebeld naar de Telenet helpdesk, afdeling facturatie. Ik zou mijn gram halen! De eerste die ik aan de lijn kreeg was medewerkster Brenda. Rustig luisterde zij naar mijn verhaal. Ik hoorde haar op de achtergrond lustig tokkelen op haar klavier. Maar na dik vijftien minuten proberen bleek dat haar computer haar niet toeliet om mijn gegevens en facturen te raadplegen. Ironie, gotta love it! Ze gaf het op en schakelde mij met excuses door naar een tweede slachtoffer. Brenda gaf daarbij mijn verhaal door aan Vanessa zodat ik het toch niet meer hoefde te doen. Scoren! Vanessa was een iets ander type: ze klonk net iets te enthousiast, je hoorde dat ze nieuw was. Zou ik het hard spelen? Ach, dat kwaad zijn betekent stress. En daar kan ik nu net niet goed tegen. Ze gaf meteen een hele uitleg over de verschillende delen van de factuur betreffende de digitale televisie. Ik aanhoorde rustig en wees haar toen op het feit dat vooral de 35 euro voor het internet mijn probleem was. Ze was gelukkig snel van begrip en zag meteen de crux van mijn verhaal. Bleek dat ik nooit zo’n Shakes pakket heb gekregen maar dat bovenop de dure expressnetverbinding doodleuk een duur digitaal televisiepakket was toegevoegd.
De fout rechtzetten bleek geen punt. Ik zou deze factuur moeten betalen maar in maart zouden de nu aangerekende teveel kosten grotendeels uit de factuur worden gehaald om het geheel in balans te krijgen. Vanaf april zou ik dan eindelijk de beloofde goedkope, normale telenettarieven mogen verwachten.
Eerlijk gezegd vond ik dat het maken afspraken en de installatie en het verhuizen van het telenetabonnement net te vlot verliep. Tjah, wat we leren uit het verhaal is dat geduld, doorzetting en een duidelijke uitleg lonen. Wat mij nog het meest verbaast is dat het rechtzetten zo gemakkelijk zou lopen. Ik vermoed dat de dienst facturatie niet de eerste keer zo’n fout maakt. Nu ja, eerst de volgende telenetfactuur afwachten, natuurlijk!
Geloof het of niet, maar mijn verwarming is momenteel voor de volle 100% operationeel! Eindelijk! Het gaat om een oude centrale installatie met stookketel en al. Toen ik hier kwam wonen verwachtte ik mij aan enkele problemen maar de laatste weken viel dat bij wijlen toch wel ferm tegen: elementen vol met lucht, kapotte thermostatische koppen en meer verrassingen.
De koudste nachten van het afgelopen jaar heb ik zelfs op slechts één half verwarmd element uitgezeten. Ik kan alleen maar zeggen dat er niets boven een donsdek met echte ganzeveertjes gaat.
Gelukkig kwamen een paar gasten van de stookfirma deze week kijken naar de ketel. Die is nu terug volledig gezond verklaard. En huisgenoot J. – die voor mij in dit appartement woonde – heeft zelfs een nieuw kraantje voor de badkamer geregeld!
En zo kon ik gisterenavond voor het eerst sinds ik in Leuven ben komen wonen in mijn eigen bed slapen en niet meer in mijn sofa.
Hopelijk was oud op nieuw ook voor u een avond vol feestvreugde en bubbels. Dat was het alvast voor mij. Met de vrienden was het verzamelen bij T., V., F. en C. voor het feestmaal en hapjes. We telden af naar twaalf uur in de ijskoude, donkere tuin rond een kolenvuur. Op klokslag twaalf werd er overal in de wijk vuurwerk afgestoken. We zagen boven de daken en op de straat vooral veel weerlichten vergezeld van veelvuldig geknal. Net of de oorlog was uitgebroken. Daarna ging het richting Brugge om in de stamkroeg de avond rustig af te sluiten.
Het nieuwe jaar heb ik traditioneel ingezet met het nieuwjaarsconcert uit Wenen. Altijd heerlijk om naar de Wiener Philharmoniker te luisteren. Dit jaar speelden ze onder de leiding van Daniel Barenboim. De Oostenrijkse openbare omroep ORF zendt tussendoor ook beelden van een idyllisch wondermooi alpenlandschap uit.
Met Diana Krall op de achtergrond ga ik nu meteen mijn eerste Goede Voornemen van 2009 aanvatten: klasseren van de stapel papier die in de afgelopen weken is blijven liggen op mijn bureau en mijn lopend klassement eens grondig saneren. De archiefdozen heb ik al klaar staan.
Prettig nieuwjaar iedereen!
De laatste week van het jaar is er eentje waar gerust wat tijd voor reflectie mag worden gemaakt. En dus probeer ook ik er de laatste dagen wat meer mijn gedacht van te maken.
Ik heb even in mijn archieven ingedoken op zoek naar schrijfsels aan de vooravond van 2008. Ik schreef toen dat durven het woord van 2008 zou zijn. Ondernemend zijn. Keuzes durven maken. Op mijn strepen staan en doen waar ik zin in heb. Wat is er daarvan terecht gekomen? Meer dan ik kon vermoeden eigenlijk.
Professioneel ben ik een totaal andere weg ingeslagen en heb ik van mijn passie mijn werk kunnen maken. Ik heb het mij nog niet beklaagd. Ik mocht een pak fijne, nieuwe collega’s en vrienden (beter) leren kennen en ik heb nieuwe kantjes van mezelf mogen ontdekken. Ik heb een goede kijk op mijn sterktes en zwaktes. Uitdagingen genoeg dus.
In 2008 heb ik een flink stuk wereld gezien. De Amerikareis met T. was één van de hoogtepunten van het jaar. Zelf alles van scratch organiseren en plannen was een leerrijke ervaring. En de reis zelf was een flinke eyeopener. Toegegeven, de foto’s zijn nog altijd onverwerkt. Die hebben jullie nog te goed.
Ik heb dit jaar ook mijn Lief leren kennen. Ik prijs mij elke dag gelukkig dat ze er is.
En tenslotte is 2008 het jaar van de Verhuis naar Leuven. Ik heb het altijd heel aangenaam wonen gevonden in Antwerpen. Stiekem hoop ik er ooit nog terug te keren. Onbekend is echter onbemind. Ik ben benieuwd naar wat Leuven mij mag bieden.
Als ik de balans mag opmaken, dan is 2008 inderdaad een vol jaar geweest waarin ik flink wat heb ondernomen, meegemaakt en gezien. Een vraag die regelmatig terugkwam is deze: “Even serieus, wat wil ik nu eigenlijk écht doen?” Ik moet zeggen dat ik dit jaar dan ook andere verwachtingen en iets concretere doelstellingen heb dan vorig jaar.
Natuurlijk gaan we op de ingeslagen weg voort in 2009. Wat zijn mijn voornemens voor het nieuwe jaar?
Ambitieus? Zeker. Rome is echter ook niet op één dag gebouwd. Ik wens alvast iedereen een fijn 2009 toe.
Het is nu 24 december en de klok van mijn pc vertelt me dat het 13u48… oeps… 13u49 is. En ik moet dringend eens werk beginnen maken van de cadeautjesjacht. De afgelopen dagen heb ik nog niet veel tijd gehad. De fall out van de verhuis dwong mij de laatste dagen ertoe om weer eens half Vlaanderen af te reizen om allerlei administratie en praktische zaken in orde te brengen.
Overigens heb ik gisteren in Antwerpen de sleutel mogen afgeven van mijn studio. Daarmee sluit ik na een dikke vier jaar het hoofdstuk Antwerpen. Het is een fantastische stad om in te leven en ik hou er een pak lieve vrienden aan over.
O ja, ik moet nog ergens kaartjes, enveloppes en postzegels zien bijeen te scharrelen. Gnii!
Oef. Ik ben verhuisd. Vorige week zaterdag werd mijn ganse hebben en houden naar Leuven getransporteerd met de hulp van vele lieve vrienden. Maar dat wil niet zeggen dat ik meteen kon relaxen. Neen, neen. De eerste week in Leuven was voornamelijk kamperen.
Waar ik vroeger alles in één grote ruimte had, heb ik nu een aparte slaapkamer, keuken, living, eetplaats en badkamer. Qua meubels is er links en rechts nog wat aankleedwerk. Keukenmeubels had ik in Antwerpen eigenlijk niet zelf. Die huurde ik en konden dus niet mee. Deze week kon ik dus niet meteen zelf al meteen koken. Dit weekend ging het dus richting Ikea Gent om een aantal stukken te kopen. Een Utby, Numerär en een Attityd. Gisteren heb ik dan ook een ganse dag mij bezig gehouden met het betere schroefwerk van deze Ikea Pretpakketten. Verder moet ik ook nog een koelkast bestellen.
Foto genomen met mijn GSM
Een ander probleempje is de centrale verwarming. Op de eerste verdieping geeft ze wel warmte, maar op de tweede verdieping laat ze mij wat in de steek. De kou van de voorbije week deed mij dan ook de nachten doorbrengen op de zetel in de living. Eens goed ontluchten en water bijsteken zou moeten volstaan. Jammer genoeg heb ik het juiste ventielsleuteltje niet. Even de juiste mensen contacteren dus. Tip: vanaf 1 januari verplicht de nieuwe huurwetgeving verhuurders een energieaudit te laten uitvoeren.
Een gelukje was dan weer de vlotte Telenet verhuis. Op maandag stond de telenetinstallateur al aan de deur om de kabel aan te sluiten. Op woensdag pikte ik de Telenet internet selfstarter kit op in het Telenetcenter op het Ladeuzeplein. Even de coaxkabels in de splitter prikken, de modem aansluiten, UTP kabel in de laptop en ik kon surfen. Makkelijker kan niet. Eerlijk gezegd begrijp ik niet goed waarom Telenet eraan houdt om normaal daarvoor een installateur te laten langs komen. Afin, nu nog op 15 januari de installatie van het digitale televisie pakket en dat hebben we ook achter de rug.
En natuurlijk is het nu de komende weken rustig van dozen uitpakken, spulletjes terug vinden, opruimen en, uiteraard, Leuven langzaam verkennen en gewoon worden.
Nog 5 hele dagen en 6 nachtjes slapen en dan verhuis ik. Vandaag ben ik met mijn ouders en mijn broer naar Antwerpen afgezakt om alles in te pakken. Wie nu mijn studio betreedt, zal er stapels overladen curverboxen, half uiteen gehaalde zetels en kasten en dies meer aantreffen. Mijn bed en het hoogst noodzakelijke in de keuken heb ik nog even ongeroerd gelaten om de laatste week in relatieve comfort te kunnen doorbrengen.
Verder heb ik ook nog met Telenet alles geregeld. Ik had nog overwogen om over te schakelen naar Dommel’s Cityconnect. Maar ik beschik niet over een telefoonlijn. En ik ben ook niet van plan er één te nemen. Dus de prijs per maand komt neer op een goede 37 euro. Mja, ’t Is toch 6 euro goedkoper dan Telenet. Alleen, bij Telenet krijg ik voor 40 euro in de maand internet én digitale televisie. Aha. Dat maakt het al wat interessanter. Blijft natuurlijk dat Dommel mij meer bandbreedte, meer downloadcapaciteit en meer surfplezier beloofd. Maar heb ik dat wel nodig? In die drie jaar in Antwerpen verbruikte ik maandelijks nauwelijks een fractie daarvan op mijn Telenet abonnement. Waarom zou mij dat dan een gelukkiger mens maken? En dus heb ik ingestemd met zo’n Shakes pakket van Telenet. What’s in a name!
« Vorige blogposts Pagina 13 van 32 pagina's Volgende blogposts »