Netsensei

Much Ado About Nothing

Wonen en Dagelijks Leven

Verhuizen

Dus je hebt besloten dat je wil verhuizen. Je hebt elders een andere job. Je bent de vrouw of man van je leven tegen het lijf gelopen. Of je wil gewoon eens iets anders. Da’s mooi. Maar er komt wel heel wat bij kijken. Enkele tips.

Eerst moet je natuurlijk een nieuwe woonst vinden. Dat lijkt niet eenvoudig maar in deze internettijden kan het niet makkelijker. Hebbes, immoweb, vlan en anderen laten je toe heel gericht te zoeken. Spreek ook je vriendenkring aan. Laat weten dat je op zoek bent naar een nieuwe woonst. Wie weet brengen ze je in contact met een eigenaar met eentje op de markt. Reageer zo snel mogelijk als je een zoekertje of een tip weerhoudt. Op de huurmarkt verwisselen woonsten snel van huurder. Maak tijd vrij in je agenda om op korte termijn afspraken te maken.

Op een eerste afspraak bezichtig je de potentiële woonst. Dit is het moment waarop je een goede eerste indruk wil krijgen dus hou je ogen open. Details maken al het verschil als je er wil wonen: is de verwarming CV, Gas of elektrisch? Zit er dubbel glas in de ramen? Vocht- of schimmelplekken? Waar ligt de zonnezijde? (Je wil wel wat zon in je woonst) Hoe zit het met bereikbaarheid? Ligt je woonst langs een drukke straat? Is er parkeerplaats? Is er veel inkijk van buren? Als je een kans krijgt: stel dan ook de huidige huurders een paar vragen. Laat je niet vangen aan de huurprijs. Vaak komen er nog extra gemeenschappelijke kosten bij kijken: een maandelijks forfait voor gas, elektriciteit en/of water omdat er gemeenschappelijke meters, tanken,… zijn. Soms zelfs het onderhoud van gemeenschappelijke ruimte (trappenhal en/of lift) Probeer ook uit te vissen of de verhuurder extra voorwaarden stelt. Dat je geen huisdieren mag houden of niet mag verhuizen via de trap. Kijk ook uit of de woonst al dan niet is bemeubeld. Een kast, sofa of kitchenette kan eigendom zijn van de verhuurder.

Toon jezelf niet meteen té enthousiast. Je laat er best nog een nachtje slaap over vooraleer te beslissen of je de sprong waagt. Tenzij er nog gegadigden zijn en je heel zeker bent van je stuk, dan kan je ter plaatse te kennen geven dat je ermee verder wil. Ook als het niet je ding: laat de verhuurder weten dat je toch niet verder ingaat op het aanbod.

Heb je dan toch besloten, neem dan zo snel mogelijk contact op met de eigenaar en spreek zo snel mogelijk af om een huurcontract te ondertekenen. Neem je tijd om het contract te lezen en als je twijfelt over iets, laat het dan niet na om verduidelijking te vragen. Zo ontdekte ik pas tijdens het ondertekenen van mijn nieuw huurcontract dat ik ook over een eigen kelder kan beschikken. De nieuwe eigenaar kan ook vragen om een loonfiche te tonen om te bewijzen dat je dat een vast inkomen hebt en je de huur kan betalen.

De volgende stap is je bank. Spreek met je huisbaas af om een gemeenschappelijke, geblokkeerde rekening te openen. Hierop stort je je huurwaarborg. Die kan de verhuurder inhouden als je iets beschadigt. Vaak vertegenwoordigt dat bedrag twee of drie maanden huur. Je zal vanaf de datum waarop je huurcontract ingaat ook huur moeten betalen. Dat doe je best via een gedomicilieerde opdracht zodat je dat niet vergeet. Tenslotte heb je ook – verplicht overigens – een woonverzekering nodig. Ook die moet je zelf afsluiten.

Als de vorige huurder eenmaal vertrokken is spreek je met je huisbaas af om een beschrijf te maken van de huidige staat van de woonst. Dat doe je voor je er zelf intrekt. Neem je eigen fototoestel mee en neem je tijd om alle potentiële of reeds bestaande schade in kaart te brengen. Een vlek op het parket of gescheurd behang: je wil er geen onenigheid over op het einde van je huurcontract.

Als je verhuist dan moet je ook rekening houden met nutsvoorzieningen. Noteer je meterstanden van je oude en nieuwe stek en neem contact op met je energieleverancier om je adreswijziging door te geven of je contract stop te zetten als je meteen van leverancier verandert. Hetzelfde doe je uiteraard ook voor kabel, telefonie en internet. Liefst een aantal weken op voorhand want anders zit je de eerste weken op je nieuwe stek zonder televisie en zo. Als je je domiciliëring verlegt: geef dat dan tijdig aan bij de gemeente. Breng je werkgever, bank, … op de hoogte. Laat ook aan De Post weten dat je elders gaat wonen zodat ze de post naar het nieuwe adres zullen sturen.

Zodra je huurcontract begint te lopen kan je denken aan verhuizen. Als je reeds een inboedel hebt, of je hebt meubels besteld bij Ikea, dan zal je sowieso te maken krijgen met een stevige logistieke operatie. Je kan het jezelf makkelijk maken en alles overlaten aan professionele verhuizers. Je legt een datum vast, zorgt dat alles ingepakt is en je meubels verhuisklaar zijn gemaakt. Zij doen de rest.

Ik koos ervoor om mijn verhuis zelf te regelen. Omdat dat stukken goedkoper uitkomt.

Eerst en vooral heb ik een verhuiswagen voor een dag geregeld. Ik heb daarvoor Dockx ingeschakeld. Compleet met zelfbouw ladderlift (en bijhorende uitleg/opleiding). Voor 40 euro extra heb ik het geheel ineens ook omnium laten verzekeren. Let op voor het rijbewijs dat je nodig hebt om je verhuiswagen te mogen besturen! Je mag ook niet zomaar je verhuiswagen en ladderlift voor je (toekomstige) deur parkeren. Zelfs als je de openbare weg maar ten dele blokkeert, dan moet je aangifte doen bij de lokale politie en een parkeerverbod aanvragen. Da’s razend makkelijk maar kost je, afhankelijk van de regio, tussen de 10 en 100 euro. Je kan zelf verbodsborden huren en plaatsen of er laten plaatsen door de bevoegde dienst. De borden worden vaak een dag op voorhand geplaatst. Hou de plek goed in het oog om te vermijden dat mensen er toch nog gaan parkeren. Als het echt niet anders kan dan kan je het verbod afdwingen met een seintje naar de politie. Ook voor een levering van Ikea kan het nodig zijn om een parkeerverbod aan te vragen. Meestal moet je je ter plaatste gaan melden om alles aan te vragen en te regelen. Reken toch maar op een dag verlof omdat je tijdens de werkuren zal moeten gaan.

Zorg je dat je voldoende helpende handen kan vinden. Trommel je vrienden, familie,… op en maak het hen naar hun zin door ontbijt, middageten en drank te voorzien.

De dag van je verhuis plan je zo goed mogelijk. Je zorgt ervoor dat alles verhuisklaar is zodat je maar drie directe zorgen hebt: alles uit je oude woonst halen, alles in je transportmiddel veilig tot op plaats van bestemming brengen en alles in je nieuwe woonst een plaats geven. Gooi dus die ikeahandleidingen niet zomaar weg en geef die inbussleutels niet als speelgoed aan je kinderen. Zorg ervoor dat je alles op tijd verhuisd hebt zodat je tijdig het gehuurde materiaal weer kan inleveren.

Als je goed en wel verhuisd bent, resten je nog twee dingen. Met het geld dat je uitspaart door zelf te verhuizen trakteer je alle helpende handen op een etentje. En tenslotte nodig je iedereen uit op een spetterende instuif.

En nu ga ik de theorie eens in de praktijk brengen…

Te huur

Ach ja. Nu ik verkas naar Leuven, komt er in Antwerpen een studio op de vastgoedmarkt. Ik heb woensdag mijn huisbaas op de hoogte gebracht. Vrijdag ben ik de reservesleutel bij hem gaan droppen zodat hij potentiële huurkandidaten een Grand Tour kan geven. Hij wist mij te vertellen dat hij al een kandidaat had. Mooi!

In ieder geval, mocht het iemand interesseren, een beetje reclame.

Wat? Een studio, 45 vierkante meter groot. Eén grote ruimte met een aparte badkamer. Voorzien van water, CV (gas), elektriciteit en kabelaansluiting. Dubbele beglazing en planché vloer. Er is ook een kitchenette met gootsteen, 2 kookplaten, koelkast en microgolfoven. Verder is het geheel onbemeubeld.

Waar? In hartje 2000. Meer bepaald de Verbondstraat. Op het Zuid dus, vlak aan het Museum voor Schone Kunsten. Er is op de Leien (nog geen 300 meter) een tram/bushalte. Je staat op 15 à 20 minuutjes aan de De Keyserlei/Meir.

Quanta costa? 420 euro per maand. Meer details vind je hier.

En op mijn Flickrding vind je ook nog wat foto’s.

Wie toevallig op zoek is of iemand kent die op zoek is naar een woonst in Antwerpen: neem dan snel contact op met mijn huisbaas!

Huizenjacht

Zo. Nu ik Amerika achter de rug heb, pak ik de volgende uitdaging met beide handen aan: in de komende weken/maanden(?) een woonst vinden in het Leuvense. Meubels heb ik al. Nu nog een betaalbare plaats vinden om die te zetten.

Gisteren heb ik een appartement in 3000 gaan checken. Het was de eerste grote kanshebber: goed gelegen, niet al te duur en net niet te klein. Alleen jammer dat het al was bemeubeld. Mijn eigen – overigens degelijke – IKEA huisraad van de hand doen voor gammele rieten keukenstoelen, een oude laminaattafel, een uitgeleefde kleerkast en mouzekes die voor zetels moeten doorgaan, daar doe ik niet aan mee.

Vanavond ben ik dan bij een immokantoor op de Martelarenlaan binnengestapt. Ze hadden nog iets dat mij wel kon interesseren. Ik mag vrijdagavond een appartement bezoeken. Ook binnen 3000 en vlak aan het station. Ik ben benieuwd…

Bankkaart

Werd ik gisteren gebeld door Ann van de bank. Wist ze mij te vertellen dat mijn bankkaart, een opvallend rood exemplaar, voor haar op haar bureau lag. ‘Kan niet’, dacht ik. ‘De mijne zit in mijn portefeuille.’ Niet dus, toen ik dat even controleerde. Blijkbaar ben ik ze vergeten toen ik zaterdag in een delirium van vermoeidheid en anticipatie – CPEX speelde op Thoprock – geld haalde aan de lokale flappentap.

Maandagmorgen ontdekte ik bovendien dat men mij toevallig naar aanleiding van, nog maar eens nieuwe hervorming van tariefplannen, een nieuwe bankkaart had toegestuurd. Enigszins geambeteerd omdat ik weeral van kaart moest wisselen, had ik verzuimd die mee te nemen. De ironie wil dat Ann van de bank mij bovendien ook mee moest delen dat de nieuwe kaart waarschijnlijk toch niet zou werken. Blijkbaar zijn er technische problemen.

Wat ik gisteren wél geleerd heb, dat is dat je met je identiteitskaart gerust geld kan krijgen aan het loket. Gelukkig maar, anders ging ik deze week de broeksriem stevig mogen aanspannen.

Verloren zoon

De verloren zoon is terug. Weken heb ik mij suf gezocht naar mijn LaCiE 160Gb externe schijfje en mijn trosje USB sleutels. Sinds ik in Leuven werk wist ik niet meer waar ik die gelegd had. Een waar drama. Blijkt nu dat ze al die tijd in mijn blauwe laptoptas die in Antwerpen ligt, zaten. En natuurlijk ontdek ik dat pas twee dagen na een LANparty waar ik het ding best wel had kunnen gebruiken. Typisch.

Stroompanne

Even schrikken toen vanavond een kleine wolkbreuk over Antwerpen trok. Een bliksemschicht, een verschrikkelijke knal… en alle elektriciteit viel uit. Natuurlijk was het al aan het schemeren. Natuurlijk bevond de hoofdzekering zich in de schamele, donkere, vieze, stoffige kelder. Natuurlijk had ik geen zaklamp. Al een geluk dat mijn GSM voldoende licht geeft…

De Zoektocht

Eindelijk. Het eerste bezoek aan een mogelijke kandidaatwoonst in Leuven had gisteren moeten plaatsvinden. Via K. en M. had ik iets dat mij wel de moeite leek.

Zoals dat gaat met die dingen wil je dan zo snel mogelijk de zaak bezichtigen. Niets wisselt zo snel als vastgoed van bewoner of eigenaar.

En zoals dat gaat met die dingen stond ik dus gisteren aan de deur van de studio te wachten op M. Helaas had die slecht nieuws bij: de dag, zondag mind you, waren er mensen langs geweest en die hebben onmiddellijk besloten te tekenen. ’t Moet zijn dat het echt iets van waarde is. Een bezoek had dus nog maar weinig zin.

En zo trekt de karavaan dus verder, op zoek naar een andere woonbare stek.

Sucker

Ja, ik ben een sucker voor het gelikte design, het gebruiksgemak ondanks het gesloten karakter van het platform, het evangelisme van Steve Jobs en ga zo maar verder. Maar sinds ik een maandje werk op een iMac 20″, ben ik zo keihard gevallen voor dit toestel. Ik heb soms het gevoel dat ik 8 uur per dag in een productdemo zit.

De laatste week contempleerde ik over een mogelijke aanschaf. En alle redenen zijn goed om zoiets te rechtvaardigen: de aanslag van de belastingen is teruggestort, ik heb sinds een jaar geen treffelijke desktop meer op mijn studio, ik moet toch comfortabel kunnen programmeren, productiviteit,…

Ja, de gewiekste verkoopstechnieken doen zijn werk, hier. Alleen… er zijn andere prioriteiten. Een trip naar Amerika en een verhuis naar Leuven! Dingen die ook geld kosten. Dus ’t zal even wachten zijn tot minstens na oktober om daarna het spaarvarken nog eens aan een anatomisch onderzoek te onderwerpen. Bovendien had ik een paar maanden geleden nog andere plannen. Een goedkope pc aanschaffen om wat meer te kunnen gamen en zo. “’t Kan verkeren”, aldus Bredero!

Ugh!

Een hamer, beiteltje en een zaagje

Kwam ik na een lange werkdag thuis, bleek de voordeur serieus klem te zitten. Ik kon niet binnen, hoe hard ik ook sleurde aan het slot en trok aan de klink. Dan maar de huisbaas verwittigd maar die kon niet meteen komen. Dus ben ik maar een frietje wezen stekken. Toen ik terugkwam zag ik van verre hoe mijn huisbaas het slot van de voordeur aan het inspecteren was.

De man had geheel toevallig een zaag, een beitel en een hamer meegenomen. De deur was pas geverfd. Een pleister op de wonde want eigenlijk is ze nu ook niet van zo’n kwaliteit om over naar huis te schrijven. Bleek dat dat samen met het klimaat van de laatste weken het hout volledig vervormd heeft.

Het laatste uur hebben we wat aan houtbewerking gedaan. Uiteindelijk past de deur nu weer min of meer in het frame. Het slot moet nog worden hersteld maar voorlopig moet ik geen schrik hebben om voor een geforceerde deur te staan.

Broken front door

Fotolog Friday

Oké. Fotolog friday. Ik ben een beetje in de knoei geraakt met snel-snel foto’s afhalen op mijn laatste werkdag. Ik heb van vrijdag zelf ook maar bitter weinig foto’s kunnen maken aangezien ik zoveel te doen heb. Gelukkig had ik mijn camera de rest van de week wel bij de hand…

Felixarchief Felixarchief Vibes Felixarchief Felixarchief Felixarchief Felixarchief Felixarchief Felixarchief Felixarchief Vibes Vibes

« Vorige blogposts Pagina 14 van 32 pagina's Volgende blogposts »