Gsm

The weekend so far.

Part 1

Loopneus, pijnlijke keel, slecht slapen, hoofdpijn, niezen, hoesten,…

Yup, ’t is weer van dattum.

Part 2

Mijn gsm heb ik eindelijk terug. Men heeft een update van de software gedaan. Alleen heeft men daarbij wel mijn volledige contactenlijst en alle smsberichtjes gewist. Dank u, Nokia!

Part 3

En om het helemaal af te maken lijkt het erop dat de grafische kaart van mijn windowsmachine weer eens terminaal is. Is niet de eerste keer dat mij dat overkomt, maar ik werk slechts 2 dagen op de week op het ding. Dan verwacht ik niet dat hardware die ettelijke euro’s kost het al na een jaartje voor bekeken houdt.

Even schrikken toen vanavond een kleine wolkbreuk over Antwerpen trok. Een bliksemschicht, een verschrikkelijke knal… en alle elektriciteit viel uit. Natuurlijk was het al aan het schemeren. Natuurlijk bevond de hoofdzekering zich in de schamele, donkere, vieze, stoffige kelder. Natuurlijk had ik geen zaklamp. Al een geluk dat mijn GSM voldoende licht geeft…

Oké, ik was dus van plan om vanavond ratatouille te proberen maken, maar dat zal voor volgende week zijn. Vanavond ga ik met kameraad V. en zijn kersverse ega een stuksken eten hier in Antwerpen.

In ander, meer technogerelateerd, nieuws: ik ben erin geslaagd om WAP op mijn gsm aan de klap te krijgen. Met BASE leek dat aanvankelijk niet te lukken maar blijkbaar duurt het gewoon een hele tijd eer hun systemen daar door krijgen dat ik ook wel eens occasioneel iets qua info wil opvragen. Nu nog proberen om via een terminal emulator binnen te geraken op mijn servertje en ’t spel is helemaal compleet.

Deze week gefotografeerd. Vandaag allemaal ontdekt op mijn gsm. Komt ervan als je te weinig tijd hebt.

Die laatste heb ik genomen vanop het balkon op het stadhuis te Antwerpen. Eén van de voordelen van voor ’t Stad te werken: een mens komt nog eens op onvermoede plaatsen.

Mijn oud Sony Erricson mobieltje, ik heb hem nooit gemogen. Ik had hem als goedkope vervanging van mijn trouwe Nokia 3310 gekocht. ’t Was een promoactie van Mobistar dus veel meer dan 40 euro heb ik er niet aan moeten geven. Maar de iets te kleine toetsen, het totaal niet ergonomische design, de crappy software die enorm tegenwerkt en weinig intuïtief is,… allemaal dingen waar ik maar moeilijk mee kan leven. Tijdelijk zou het wel moeten want toen ik hem kocht was ik juist verhuisd en had kosten gedaan.

Ik denk dat ik nooit één van die hippe iPod mensen ga worden. En wel omwille van deze redenen:

• Iederéén heeft er eentje. Dezer dagen onderscheid een mens zichzelf door abstentie te doen van de iPod. Je kan niet op de trein of de tram of er zit wel een iPodmens voor, naast of achter jou. Ik erger mij er een beetje aan.
• Apple domineert de markt. Ik hou niet van monopolies en zo. Oké, Google heeft dan wel het monopolie op zoekmachines. Maar hun motto ‘do no evil’ weten ze toch wel goed te volgen. API’s en zo vrijgeven. Creativiteit stimuleren. Apple daarentegen…
• Ik wil een goede GSM én een muziekspeler in één toestel. Ik wil niet goochelen met twee toestellen. Om nog maar te zwijgen van hoeveel beide toestelletjes kosten. Je loopt al gemakkelijk met 4 á 500 euro kapitaal in je zakken. Verlies of diefstal is een dure grap! En een geïntegreerd toestel kan je al gemakkelijk voor minder dan 300 euro vinden.
• DRM! Digital Rights Management. Maar de video die Benny Mako Hill en co hebben gemaakt vertelt dat verhaal zo’n beetje:

Een iPod? Leuk speelgoed om eens vast te hebben en over te kwijlen. Maar ik zie het toch niet onmiddellijk als het ultieme hebbeding.

Het begon vorige week. Ik kreeg een omineus SMS-berichtje: “U hebt uw rekening nog niet betaald”. Tiens. Had ik dat dan nog niet gedaan? Even overviel mij de twijfel. De dag ervoor was er op het VRT journaal nog gewaarschuwd voor GSM fraudeurs allerhande. Virtueel gespuis dat het op uw portemonnee heeft gemunt. Ik vertrouwde het zaakje niet en besloot te wachten tot het weekend. Voordien kon ik toch niet écht controleren of ik de factuur al dan niet had betaald.

Ik heb em gekocht, mijn nief gsm. Ik heb hem gekocht in het Mobistar Center in de Huidevettersstraat. Het is een elegant gevalletje met toch flink wat functies, maar niets overbodigs. Hoewel, ik heb het “automatisch aanvulwoordenboek” – of hoe moet je zoiets noemen – voor SMS al uitgezet. Veel meer dan wat nonsens suggereerde mij die neit. Het zal in ieder geval wel wat wennen worden.

Verder ben ik volop mijn koelkast aan het uitkuisen. Geen sinecure want volgens mij is dat sinds installatie in 2003 niet gebeurd. Het vriesvak(je) is voor 50% gevuld met ijs wat mij ongelofelijk veel plaats kost en waarschijnlijk ook energie kost. Nu ja, ik zie wel. Tips zijn welkom.

Matthias heeft een nieuwe gsm nodig. Mijn oude Nokia 3310 is dringend aan vervanging toe. Ik heb mijn oog laten vallen op een promotieken bij Mobistar: een Sony Ericsson j200i voor 69 euro. Doe er dan nog eens 20 euro af wanneer ik mijn oude gsm inlever. Waarom zo’n goedkoop model? Heeft Matthias niet graag een gadget met alle toeters en bellen? Hij is toch zo’n technofiel? Ja en neen. Aan de ene kant is mijn oude gsm gestorven op een wat moeilijk moment, aan de andere kant zal ik al blij zijn als ik terug beter bereikbaar ben (wat nog altijd zéér relatief is). Ingebouwde fotocamera’s, MP3 opnemers, e-mail, koffiezetapparaten en persoonlijke assistent ga ik nauwelijks gebruiken. Als er iets mij geleerd heeft dan is dat dat ik mijn gsm hoofdzakelijk gebruik om te bellen en te sms-en. Laat staan dat ik zelfs regelmatig spelletjes speel! Kortom, 50 euro voor een basismodel waarmee ik uit de brand ben is géén slechte deal.