Gsm

The weekend so far.

Part 1

Loopneus, pijnlijke keel, slecht slapen, hoofdpijn, niezen, hoesten,…

Yup, ’t is weer van dattum.

Part 2

Mijn gsm heb ik eindelijk terug. Men heeft een update van de software gedaan. Alleen heeft men daarbij wel mijn volledige contactenlijst en alle smsberichtjes gewist. Dank u, Nokia!

Part 3

En om het helemaal af te maken lijkt het erop dat de grafische kaart van mijn windowsmachine weer eens terminaal is. Is niet de eerste keer dat mij dat overkomt, maar ik werk slechts 2 dagen op de week op het ding. Dan verwacht ik niet dat hardware die ettelijke euro’s kost het al na een jaartje voor bekeken houdt.

Soms hé…

Even schrikken toen vanavond een kleine wolkbreuk over Antwerpen trok. Een bliksemschicht, een verschrikkelijke knal… en alle elektriciteit viel uit. Natuurlijk was het al aan het schemeren. Natuurlijk bevond de hoofdzekering zich in de schamele, donkere, vieze, stoffige kelder. Natuurlijk had ik geen zaklamp. Al een geluk dat mijn GSM voldoende licht geeft…

Oké, ik was dus van plan om vanavond ratatouille te proberen maken, maar dat zal voor volgende week zijn. Vanavond ga ik met kameraad V. en zijn kersverse ega een stuksken eten hier in Antwerpen.

In ander, meer technogerelateerd, nieuws: ik ben erin geslaagd om WAP op mijn gsm aan de klap te krijgen. Met BASE leek dat aanvankelijk niet te lukken maar blijkbaar duurt het gewoon een hele tijd eer hun systemen daar door krijgen dat ik ook wel eens occasioneel iets qua info wil opvragen. Nu nog proberen om via een terminal emulator binnen te geraken op mijn servertje en ’t spel is helemaal compleet.

Dit weekend vind je mij samen met kameraad T. hier terug. Drie dagen en twee nachten non stop gamen en socializen. Omdat we graag opvallen hebben we al namen voor onze pc’s en de lokale werkgroep binnen het grote LAN netwerk waar we zullen op aansluiten: ‘Sletnet’ en Slet 1, 2, 3 en 4 (twee pc’s, twee ibooks). Aanvankelijk wilden we gaan voor ‘kreng 1’ en ‘kreng 2’. Feel the love!

O ja, duizendmaal merciekes voor iedereen die mij een gelukkige verjaardag heeft gewenst. En de waard van café Waagstuk op de Waag om mij de vrijdagavond een halve liter pils van het vat ad hoc cadeau te doen. En de mensen waarmee ik zaterdagavond gelijk zot mee heb gedanst.

Hoeja, ik ben weer in overdrive mode. Need to wind down!

Deze week gefotografeerd. Vandaag allemaal ontdekt op mijn gsm. Komt ervan als je te weinig tijd hebt.

Die laatste heb ik genomen vanop het balkon op het stadhuis te Antwerpen. Eén van de voordelen van voor ’t Stad te werken: een mens komt nog eens op onvermoede plaatsen.

Mijn oud Sony Erricson mobieltje, ik heb hem nooit gemogen. Ik had hem als goedkope vervanging van mijn trouwe Nokia 3310 gekocht. ’t Was een promoactie van Mobistar dus veel meer dan 40 euro heb ik er niet aan moeten geven. Maar de iets te kleine toetsen, het totaal niet ergonomische design, de crappy software die enorm tegenwerkt en weinig intuïtief is,… allemaal dingen waar ik maar moeilijk mee kan leven. Tijdelijk zou het wel moeten want toen ik hem kocht was ik juist verhuisd en had kosten gedaan.

Nu, dik een jaar-en-een-half begin ik zo rond te neuzen in allerlei reviews naar modellen die mij enigszins kunnen aanstaan. Wat moet het ding allemaal kunnen?

• Uiteraard telefoneren en SMS’en.
• Een treffelijke muziekspeler want ik wil geen tweede apparaat meezeulen.
• Handig (en aantrekkelijk) design met grote knoppen voor mijn grote pollen.
• Connecteerbaar met Linux (ubuntu!). Ik wil nauwelijks afhangen van propriëtaire software om zakes op het ding te keilen.
• Mogelijkheid om een klassieke 3,5 mm audio jack aan te sluiten. Ik wil zelf mijn oortjes kunnen kiezen en niet vasthangen aan crappy meegeleverde oortjes met een speciale aansluiting.
• Bluetooth mogelijkheden die mij toelaten agenda’s (Google calendar en al?) te synchroniseren.
• Beperkte internetmogelijkheden (gsm over modem over laptop)
• …

Oké, nogal wat eisen dus. Ik begin momenteel nogal in de richting van de Nokia 5300 te kijken. Die lag mij vanmiddag goed in de hand in de PhoneHouse. Bovendien is zijn de reviews overwegend positief. Ik moet zeggen: de standaardfuncties die tegenwoordig op zo’n gsm zitten, zijn op zich niet zo speciaal. Tenzij je komt van een el cheapo model. Deze Nokia is vooral gericht op muziek, een sterke troef om mij te winnen. Bovendien vind ik het design (jaja, smaken en kleuren) aantrekkelijk. Het hoeft niet altijd een koel-zakelijk-technisch design te zijn.

Een ander model dat mij aanstaat is de Motorola L7. Een goedkoper model. Kameraad Toine heeft er eentje en tijdens Fosdem heb ik er in de auto wat mee zitten spelen. Het eerste wat hij gedaan heeft is de firmware vervangen met een open source alternatief. Wat natuurlijk een plus is omdat dit toch wel nieuwe features brengt. Wat dacht je van een iTunes/iPod look-a-like interface? Nadeel is dat de kwaliteit van het geluid, het LCD scherm en de data storage capaciteit nu ook niet om naar huis te schrijven zijn.

Tenslotte is er nog de Sony Ericcson w800i. Dit model is de evenknie van de Nokia 5300. Qua prijs is ie al snel 50 euro duurder (en dus ruim boven budget) hoewel er op het eerste zicht niet zo heel veel verschil is in functionaliteit. Ik ving overigens toevallig een gesprek op van de PhoneHouse verkoper met een klant. De verkoper zweert blijkbaar bij SE maar onze ervaring is toch niet zo positief. Mijn mobieltje heeft nogal wat rare kuren en dat van mijn schat moest regelmatig binnen voor allerlei problemen (uitvallen,…). Wat de zaak alleen maar verdachter maakt.

Afijn, knopen moeten nog worden door gehakt. Maar als iemand tips heeft: laat maar komen!

Ik denk dat ik nooit één van die hippe iPod mensen ga worden. En wel omwille van deze redenen:

• Iederéén heeft er eentje. Dezer dagen onderscheid een mens zichzelf door abstentie te doen van de iPod. Je kan niet op de trein of de tram of er zit wel een iPodmens voor, naast of achter jou. Ik erger mij er een beetje aan.
• Apple domineert de markt. Ik hou niet van monopolies en zo. Oké, Google heeft dan wel het monopolie op zoekmachines. Maar hun motto ‘do no evil’ weten ze toch wel goed te volgen. API’s en zo vrijgeven. Creativiteit stimuleren. Apple daarentegen…
• Ik wil een goede GSM én een muziekspeler in één toestel. Ik wil niet goochelen met twee toestellen. Om nog maar te zwijgen van hoeveel beide toestelletjes kosten. Je loopt al gemakkelijk met 4 á 500 euro kapitaal in je zakken. Verlies of diefstal is een dure grap! En een geïntegreerd toestel kan je al gemakkelijk voor minder dan 300 euro vinden.
• DRM! Digital Rights Management. Maar de video die Benny Mako Hill en co hebben gemaakt vertelt dat verhaal zo’n beetje:

Een iPod? Leuk speelgoed om eens vast te hebben en over te kwijlen. Maar ik zie het toch niet onmiddellijk als het ultieme hebbeding.

Het begon vorige week. Ik kreeg een omineus SMS-berichtje: “U hebt uw rekening nog niet betaald”. Tiens. Had ik dat dan nog niet gedaan? Even overviel mij de twijfel. De dag ervoor was er op het VRT journaal nog gewaarschuwd voor GSM fraudeurs allerhande. Virtueel gespuis dat het op uw portemonnee heeft gemunt. Ik vertrouwde het zaakje niet en besloot te wachten tot het weekend. Voordien kon ik toch niet écht controleren of ik de factuur al dan niet had betaald.

Afgaande op het nummer kwam het berichtje bovendien van een BASE abonnee, maar zelfs daar mag je niet zomaar van uitgaan, tegenwoordig. Ik vond de factuur geopend op mijn bureau en ik ging ervan uit dat die was betaald. No fuss, no sweat: dit ging gewoon om zielige poging tot oplichting.

Tot ongeveer 15 minuten geleden: een voicemailberichtje herinnerde mij aan mijn nog altijd niet betaalde BASE factuur. Tiens, zou het dan toch…? Straks even kijken in mijn PC banking historiek om te zien of ik dat dan toch heb betaald. Misschien ben ik het toch uit het oog verloren? Hmz. Moet ik nu écht naar een BASE winkel stappen om de volle zekerheid te krijgen dat het wel degelijk om authentieke BASE reminders gaat? Gah! Noem mij paranoia, maar ik heb geen zin om als een blind schaap mijn wol af te staan. Ik dacht trouwens dat dergelijke aanmaningen per brief worden medegedeeld…?

Ik heb em gekocht, mijn nief gsm. Ik heb hem gekocht in het Mobistar Center in de Huidevettersstraat. Het is een elegant gevalletje met toch flink wat functies, maar niets overbodigs. Hoewel, ik heb het “automatisch aanvulwoordenboek” – of hoe moet je zoiets noemen – voor SMS al uitgezet. Veel meer dan wat nonsens suggereerde mij die neit. Het zal in ieder geval wel wat wennen worden.

Verder ben ik volop mijn koelkast aan het uitkuisen. Geen sinecure want volgens mij is dat sinds installatie in 2003 niet gebeurd. Het vriesvak(je) is voor 50% gevuld met ijs wat mij ongelofelijk veel plaats kost en waarschijnlijk ook energie kost. Nu ja, ik zie wel. Tips zijn welkom.

En nu ga ik naar de laatste aflevering van Lost kijken. Spannend! Ontknoping! Snoepgoed (TUC koekjes) en cola in aanslag! Locked and loaded dus. Wat zit u hier nog te doen? Kijken!!

Matthias heeft een nieuwe gsm nodig. Mijn oude Nokia 3310 is dringend aan vervanging toe. Ik heb mijn oog laten vallen op een promotieken bij Mobistar: een Sony Ericsson j200i voor 69 euro. Doe er dan nog eens 20 euro af wanneer ik mijn oude gsm inlever. Waarom zo’n goedkoop model? Heeft Matthias niet graag een gadget met alle toeters en bellen? Hij is toch zo’n technofiel? Ja en neen. Aan de ene kant is mijn oude gsm gestorven op een wat moeilijk moment, aan de andere kant zal ik al blij zijn als ik terug beter bereikbaar ben (wat nog altijd zéér relatief is). Ingebouwde fotocamera’s, MP3 opnemers, e-mail, koffiezetapparaten en persoonlijke assistent ga ik nauwelijks gebruiken. Als er iets mij geleerd heeft dan is dat dat ik mijn gsm hoofdzakelijk gebruik om te bellen en te sms-en. Laat staan dat ik zelfs regelmatig spelletjes speel! Kortom, 50 euro voor een basismodel waarmee ik uit de brand ben is géén slechte deal.

Maarrrr… Het is natuurlijk een promo-actie. De twee mobistarcenters in Oostende hadden er al geen op stock. Wat natuurlijk te verwachten viel. Ik durf te wedden dat het in Brugge of elders krek hetzelfde zal zijn. Het standaard antwoord dat je dan doorgaans krijgt is “Ze komen volgende week opnieuw binnen”. Wat natuurlijk zeer goed mogelijk is. Vervolgens maken de promoboys en -girls natuurlijk van de gelegenheid gebruik om te vragen of je niet in een ander productje geïnteresseerd bent. Ik had er absoluut geen probleem mee om keihard “neen” te zeggen. Anderen zullen er al sneller in trappen. Dus ergens vraag ik mij af of dat niet een oneerlijke verkoopspraktijk is. Klanten massaal met een lokkertje binnenhalen en ze dan andere dingen aansmeren. Ik dacht dat de Carrefour daar een tijd geleden voor op de vingers is getikt geweest. Hm… Zou ik mijn connecties eens daarover durven aanspreken?