Concert

Ik weet niet goed wat mij ertoe aangezet heeft, maar ik heb hier zowaar een stapeltje nieuwjaarskaartjes op mijn bureau liggen! En een lijstje van mensen die allemaal zo’n kaartje van mij/ons gaan krijgen! Normaal doe ik dat niet, eindejaarskaartjes schrijven. Meestal is het 1 januari en zit ik met een dafalgan naar het nieuwjaarsconcert vanuit Wenen te luisteren. En dan bedenk ik mij “Mañana!” tot het natuurlijk veel te laat is.

We zouden dus zondag naar Tori Amos gaan kijken en luisteren in het Sportpaleis. De tickets hadden we al een paar weken geleden besteld. Allemaal perfect verlopen. We keken er echt naar uit. Jammer genoeg blijkt de NMBS weer eens stevig spelbreker te zijn.

De – overigens vernieuwde – NMBS website leerde leert ons dat de laatste trein richting Gent/Oostende om 23u06 in Antwerpen-Centraal vertrekt. Wie al wat concerten in Deurne heeft meegepikt weet dat je al snel een dikke 30 minuten mag rekenen tussen het moment dat je de zaal wil verlaten en het moment dat in het station arriveert. Dat betekent dus ten laatste om 22u30 vertrekken. Tori zou dan nog maar met veel moeite de helft van haar set hebben gespeeld. En we zullen toch het voorprogramma gezien hebben.

Hopelijk was oud op nieuw ook voor u een avond vol feestvreugde en bubbels. Dat was het alvast voor mij. Met de vrienden was het verzamelen bij T., V., F. en C. voor het feestmaal en hapjes. We telden af naar twaalf uur in de ijskoude, donkere tuin rond een kolenvuur. Op klokslag twaalf werd er overal in de wijk vuurwerk afgestoken. We zagen boven de daken en op de straat vooral veel weerlichten vergezeld van veelvuldig geknal. Net of de oorlog was uitgebroken. Daarna ging het richting Brugge om in de stamkroeg de avond rustig af te sluiten.

Collega J. heeft een vrouw. En die zingt. Zeer graag zelfs. Ze zingt zo graag dat ze met een groepje vrienden van concert wilde Doen. Dus zorgde collega J. en een heleboel andere mensen ervoor dat dat mogelijk werd gemaakt. Zo kwam het dus dat ze gisterenavond in de spotlights stond op een benefietavond in Leuven (everything returns!).

Collega J. had mij aangesproken of ik de foto’s voor mijn rekening wilde nemen. Dat zag ik wel zitten. Meer nog, ik heb zelfs wat van stagehand gespeeld en meegeholpen met opbouw en afbraak. Which was nice. en bijzonder leerrijk.

Jeuj! Kreeg ik vanmorgen een mailtje met volgende boodschap in mijn bus gedropt:

Goede middag Matthias Vandermaesen, Hartelijk dank voor uw nieuwe bestelling. Uw bestelling wordt donderdag per DPD bij u thuis afgeleverd.

Fijn! Dat betekent dat ik dit weekend over Lens n° 3, een Nikon 50mm/f1.8 prime, zal beschikken. Waarom? Omdat dit een goedkope, lichtsterke lens is. Ideaal dus om te gebruiken voor concerten en zo. Dat er geen zoom op zit nemen we er maar voor lief bij.

Zaterdag. De laatste tijd ben ik dankzij H.’s foute quiz zo’n beetje de eighties en de nineties aan het herverkennen. Tijdens het wilfen op youtube (hoe moet je dat noemen? tulfen?) herontdek ik heel wat leuke en mooie muziekjes van vroeger. Na Peter Cincotti geef ik vandaag Bruce Springsteen het podium.

Schoon toch, hé! Ik heb nu wat spijt dat ik het concert van The Boss in Antwerpen gemist heb. Ach ja, volgende keer zeker?

Gisteren Absynthe Minded op Klinkers te Brugge. Een dikke twee uur stevige muziek. De schreeuwende tienermeisjes op de eerste rij nam ik er maar voor lief bij om eindelijk toch maar eens goede concertfoto’s te proberen produceren. Van de 123 foto’s vind je er uiteindelijk een goede 13 in de betreffende Flickr set. Geen slecht resultaat me dunkt. Wat ik nog geleerd heb: rood licht is wérklijk een pest. Een lichtsterke lens is géén luxe. Je hebt véél geluk nodig. Beter twee keer hetzelfde beeld gelukt dan één keer mislukt. Enfin, wat ik op het Net reeds heb gelezen maar nu in de praktijk mocht ondervinden.

Vanmiddag zijn we naar de Open Deur van het Concergebouw geweest. Anima Aeterna onder leiding van Jan Kuijken repeteerde er voor het concert ’s avonds (Mendelssohn’s vijfde!). Natuurlijk kon ik het niet nalaten om mijn camera mee te nemen om er enkele snapshots te nemen…

O ja, ik heb mijzelve gelijk ook een Flickr Pro account cadeau gedaan.

Mijn stem heb ik nog. Hoewel het vanmorgen reveil om 7u30 was, lagen we pas gisterenavond om 1 uur onder de wol. En Muse? Wel, Dominiek had over de ganse lijn gelijk: goddelijk gewoonweg.

Matthew Bellamy is duidelijk een godenkind. Het sportpaleis was tot de nok gevuld en explodeerde haast toen hij en de zijnen opkwamen. Van dan af ging het twee uur keihard door zonder veel rust te nemen. Ik had ze deze zomer op Werchter bezig gezien, maar dit concert was van een heel andere, betere klasse. De setlist was een goede mengeling van oud en nieuw waarbij ze hun laatste album, black holes and revelations, quasi volledig hebben gebracht. Maar ook klassiekers, zoals Bliss en Muscle Museum, waarmee ze bij het grote publiek bekend werden schoven ze naar voren. Bellamy toonde zich zeer energiek en, zoals Domi al reeds schreef, koesterde en pijnigde zijn gitaar zoals geen ander. Hij wist perfect die energie over te brengen op het publiek, met alle gevolgen.

De Fnac in Antwerpen krijgt een make-over. Alles staat er zo’n beetje overhoop, maar ze wordt wel veel groter. Zo is er nu een Fnac Café en al. Eens in de zoveel tijd loop ik er eens binnen om te browsen tussen de films, muziek en boeken. Zo ook vanavond. En kijk eens aan, Admiral Freebee gaf er een gratis concert weg! Niet dat ik er veel van gezien heb in de duwende massa.