Netsensei

Much Ado About Nothing

Publiek

De ronde

Heldendaden! Dat wilde ik vandaag zien! En ik werd op mijn wenken beloond want hoe Stijn Volders won, dat was toch al van Tschmill in 2000 geleden dat het zo spannend was. Geniaal werk. En ook de weergoden boden knap weerwerk. Van alles een beetje maar ook niet teveel. Net genoeg om de renners wat meer in het bloed, zweet en tranen te zetten zonder dat het onplezant zou worden.

Admiral Freebee

Gisteren dus Admiral Freebee in de AB. Ik heb er slechts één woord voor: fantastisch concert. Het was mijn eerste keer AB. De zaal vond ik verrassend klein dus dat kon alleen maar een heel intiem concert worden. En dat werd het ook: Vincent en ik stonden zowat op de eerste rij en de admiraal stond ruim op de boeg van de bhüne. We konden bijna zijn tenen likken zullen we maar zeggen.

Muse: the day after

Mijn stem heb ik nog. Hoewel het vanmorgen reveil om 7u30 was, lagen we pas gisterenavond om 1 uur onder de wol. En Muse? Wel, Dominiek had over de ganse lijn gelijk: goddelijk gewoonweg.

Matthew Bellamy is duidelijk een godenkind. Het sportpaleis was tot de nok gevuld en explodeerde haast toen hij en de zijnen opkwamen. Van dan af ging het twee uur keihard door zonder veel rust te nemen. Ik had ze deze zomer op Werchter bezig gezien, maar dit concert was van een heel andere, betere klasse. De setlist was een goede mengeling van oud en nieuw waarbij ze hun laatste album, black holes and revelations, quasi volledig hebben gebracht. Maar ook klassiekers, zoals Bliss en Muscle Museum, waarmee ze bij het grote publiek bekend werden schoven ze naar voren. Bellamy toonde zich zeer energiek en, zoals Domi al reeds schreef, koesterde en pijnigde zijn gitaar zoals geen ander. Hij wist perfect die energie over te brengen op het publiek, met alle gevolgen.

Rock Werchter Ep. 1, Addendum

Aha! Dat waren dus de mannen van Asfaltkonijn met hun ballonnen tijdens de optredens! O ja, ik heb hun t-shirt duidelijk herkend op de videowall. De rest van het publiek begreep er éigenlijk geen fluit van. Het had wel iets: hardop ASFALTKONIJN! schreeuwen en uit de bol gaan terwijl omstaanders geen idee hadden wat er gaande was. Gelijk dan maar het steentje bijgedragen en de asfaltkonijn website gepromoot.

Koud spel

Gisterenavond. Sportpaleis. __Coldplay op de bühne. Een garantie voor een geslaagde avond. Het spektakel mocht er wezen. Chris Martin en zijn compagnons brachten een mix van oud en nieuw. Songs uit hun laatste album en hun eerste. Ze begonnen sterk met openers Square One en The Speed of Sound. Het midden van de show werd dan weer wat intiemer met onder andere ‘Till Kingdom Come en Beautiful World. Ze sloten af met Clocks en bisnummers Fix You en In My Place. Het volledig uitverkochte Sportpaleis zelf leek te ontploffen. Bij de reactie op de intro van Yellow liet Chris Martin zich ontvallen “Guess we choose the right song”. Ook visueel was het een hele show met alles erop en eraan. Tot en met reuzeballonnen die uit de nok van de zaal in het publiek werden gedropt. Ook op het podium amuseerden ze zich te pletter. Kortom, een geslaagde avond!

Sioen

Zojuist gezien op Klinkers te Brugge: Sioen. Geniaal optreden. Veel kwam uit hun laatste album Ease your mind maar er zaten ook oudere nummers tussen. Zoals afsluiter Another Ballad. Het publiek bestond voornamelijk uit schreeuwende tieners. Een beetje bevreemdend want ik vind hun muziek niet de meest toegankelijke. Voor pas geschoten foto’s moet u hier wezen.

« Vorige blogpostsPagina 1 van 1 pagina's