Reflectie

Kerstavond 2016. We zijn er zo goed als klaar voor. We schuiven straks de voetjes onder tafel bij de schoonmama. Er wacht ons fondue, spelletjes, gezellig samen zijn en secret-santa-gewijs cadeautjes uitwisselen. En morgen mogen we nog eens hetzelfde doen bij mijn eigen ouders. Heerlijk! Iets waar we al lang ten huize naar uit kijken.

December is doorgaans een bijzonder drukke maand. En dat was ook dit jaar niet anders. Op het werk deden we van studiedag. En er waren een aantal deadlines die we moesten halen. Bij Marjan was er dan weer een kerstmusical. Tussendoor was er de jacht op cadeau’s, het inplannen van de kerstvakantie en nog zoveel meer. Meer dan voldoende om onszelf in te verliezen.

Het jaareinde is altijd een tijd van zelfreflectie, terug kijken en vooruit blikken. We zijn een jaartje ouder en wijzer. Of we hopen althans dat we het zijn. Wat bracht 2013 en wat verhoop ik voor 2014?

2013 begon professioneel alvast not quite as expected. Een jaar geleden moest ik op zoek naar een nieuwe job. Waar ik nog altijd versteld van sta zijn alle kansen die toen werden aangeboden. Ik ben daar bijzonder dankbaar voor. Uiteindelijk heb ik een plek gevonden bij XIO in Gent. Ik heb heel wat nieuwe mensen ontmoet en ik mocht heel wat oude bekenden een stuk beter leren kennen. Ik kreeg in het afgelopen jaar heel wat uitdagingen voorgeschoteld. Het was aanpassen geblazen en opnieuw richting zoeken. Ik heb flink wat geleerd. Zowel over mezelf als over de technologie. Work in progress. Zo heet dat.

De laatste week van het jaar is er eentje waar gerust wat tijd voor reflectie mag worden gemaakt. En dus probeer ook ik er de laatste dagen wat meer mijn gedacht van te maken.

2008

Ik heb even in mijn archieven ingedoken op zoek naar schrijfsels aan de vooravond van 2008. Ik schreef toen dat durven het woord van 2008 zou zijn. Ondernemend zijn. Keuzes durven maken. Op mijn strepen staan en doen waar ik zin in heb. Wat is er daarvan terecht gekomen? Meer dan ik kon vermoeden eigenlijk.