Wonen en Dagelijks Leven

Gisteren was er lotterij op het werk. Er moest wat oud pcmateriaal van de hand. En dat sla ik natuurlijk nooit af. Ik heb een aantal dingen verworven:

1. Een Microsoft Natural Keyboard (zo’n geplooid, ergonomisch toetsenbord)
2. Een klassiek “normaal” toetsenbord van HP
3. Een dradeloze muis op batterijen
4. Een HP Vectra VE pc

Al bij al niet slecht. Mijn oud toetsenbord – zo’n zware die ooit nog deel uitmaakte van een IBM PC uit de jaren stillekens – op mijn studio deed nogal funky de laatste tijd.En over mijn goedkope muis ben ik ook niet volledig tevreden. Welgekomen recuperatie dus.

Hmz. De oplaadbare pielen van mijn camera staan droog. Al een tijdje trouwens. Ik heb hier geen oplader en ik vergeet maar steeds om een reserveset batterijen te kopen. Hm. Jammer, want als ik nu ’s avonds naar huis trek, dan hult de stad zich dezer dagen in de schemer en dat is op zin minst een speciaal effect te noemen. De smog van vandaag verdubbele dat effect alleen maar. Wie de kans ziet om erop uit te trekken zal volgens mij een paar heel speciale plaatjes kunnen schieten.

23u35. Met Gabriel Rios op de achtergrond op TMF en een glaasje witte wijn zit Matthias volop te tikken voor het werk. Neen, niet programmeren. Deadlines zijn nooit leuk maar tegen donderdag moet er eentje gehaald worden. En dan zeggen dat kameraad Webster voor het eerst in maanden eens ruim voor 19u thuis is geraakt. De omgekeerde wereld!

Verder kan ik u vertellen dat mijn zelfgebrouwen spaghettisaus er steeds beter op begint te trekken. Deze keer heb ik het recept voor de bouletten gemixed met dat van bologniasesaus. Easy pie! Beginnen met boter en bloem, water en geconcentreerde tomaat toevoegen. Goed opkloppen terwijl uw wortels, paprika en andere groentjes naar believen bakken. Voor het vlees nam ik gehakt, maar dat mag volgens mij ook wel iets anders kunnen zijn. Groentjes erbij samen met het vlees. Laten stoven en op smaak brengen naar believen met peper, zout, spaghettikruiden en peterseliekruid. Ondertussen maak je uiteraard je pasta. Eet smakelijk!

Eentje die ik de afgelopen dagen ben beginnen volgen (via mijn WP Referer plugin ontdekt) is Planeet Ugent. Een geaggreerde weblog met tal van UGent bloggers. Een big thank you gaat uit naar diegene die dit initiatief genomen heeft en ook de exstudenten niet vergeten is. Het is fijn om toch nog via PU toch een beetje het reilen en zeilen van het leven binnen mijn Alma Mater enigszins te kunnen volgen. Kwestie van de banden niet helemaal te laten verwateren.

Gisteravond, 23u, de bel gaat. Volgende conversatie ontspint zich aan de parlofoon.

Mr. X. “Hé, Matthias, ’t was voor ne vraagske” (naam duidelijk afgelezen van naamkaartje onder de bel) Ik: “Ken ik u?” Mr. X. “Hé, ’t was voor een dringend vraagje.” Ik: “Welk vraagje?” Mr. X. “Hebt gij geen twee jointjes voor mij?” Ik: “Euh. Neen. Ik kan u niet verder helpen. Een goeienavond verder.” Mr. X. “Mercie éh!”

Iets waar ik tot nu toe de tijd voor nog niet had: aan allen en ieder apart een gelukkig 2006 toegewenst! De afgelopen dagen waren op zijn minst ‘hectisch’ te noemen dus weinig gebalk en geblog. Mijn schat verblijft een weekje hier in Antwerpen.

Uitgerekend tijdens de solden. Niet ideaal voor de portemonnee en de voetjes. Maar ondertussen ben ik wel weer deftig gekleed voor een tijdje: een nieuwe vest, een aantal pulls en een paar schöne t-shirts.

Miljaar! Veel eten is nefast voor de feestvreugde. Twee keer in nog geen 48 uur dan toch. Maar gezellig was het zeker. Ik heb garnaalkroketten, aspergesoep, struisvogelstuk gegarneerd met erwtjes en worteltjes en kroketjes, zalmpastei met een fris slaatje, gevulde feestkalkoen én een kerstbuche met crème au beure overwonnen. Goed voor de nodige kalorieën!

De cadeautjes mochten er anders ook wel wezen: twee nieuwe, fashionable t-shirts, een bon goed voor een broek, een envelopje en een pak spekkerie gekregen. Fijn! Alleen jammer dat het dit jaar wéér geen witte kerst werd…

It shows! Iedereen in volle vakantiestemming en eindejaarswensen uitwisselen. Fijn. Ik heb vandaag voornamelijk geknoeid met een scheef gelopen mailinglijst. Veel anders kon ik écht niet aanpakken of ’t is pas voor over twee weken dat ik er verder aan kan doen. Hier zitten tot 17u is doorgaans geen probleem: het is zo lekker rustig nu de collega’s naar huis zijn. Goed voor de werkijver. Maar als dat zo vlák voor het verlof is, steekt dat wel zo’n beetje.

Wat doe je wanneer mongoolse horden je vrienden en ex-medestudenten je appartement komen housewarmen op een zaterdagmiddag? Juist, chocomousse in grote kwantiteit prepareren op vrijdagavond! Bijlange na zo moeilijk niet te maken, zo bleek. Zolang je maar de juiste ingrediënten bij de hand hebt. Fondant van côte d’ore is zojuist zwaar gestegen in mijn achting! Ik heb zelfs nog een flinke rest in mijn koelkast staan wachten! Fijn!

Natuurlijk gaat daar nog wat aan vooraf: kameraad Vincent prepareerde de spaghettisaus! Ze mocht er wezen! Het werd weer een feestmaal.

Zaterdag komt er volk over de vloer. De kameraden uit de ASI tijd. Algemene mobilisatie dus. Want wat gaan we die mannen voorschotelen? Spaghetti á la Matthias & Vincent. Natuurlijk! En verder hebben we nog wel enkele ideetjes! Stef lijkt alvast volledig gewonnen. Een tafelschuimend rendier is geen goed idee. Misschien moet ik toch die leiband kopen?

Overigens haat ik honden. Of beter, de baasjes die hondenpoep niet opruimen! Zeker in deze donkere maanden. Die ondingen liggen te wachten op argeloze voorbijgangers en voor je het weet lift er eentje mee met je schoenen. Werkelijk onaangenaam! Vervuilende hondenbaasjes zouden ze een weekje hondenpoep moeten laten kuisen of zo. Kwestie van hun gevoel voor altruisme een beetje aan te scherpen.