Wonen en Dagelijks Leven

Ik kreeg vanochtend volgend mailtje. En wat commentaar.

Beste Blogger,

Een goeiedag terug!

In Vlaanderen en Nederland beweegt er de laatste tijd het één en het ander in het onderwijs. Een aantal radicale onderwijsvernieuwers richten scholen op die mede bestuurd worden door de studenten, waar geen curriculum vastligt en waar kinderen niet worden opgedeeld in leeftijdsgroepen. Activiteiten en lessen worden er enkel opgestart op initiatief van de kinderen. Vanzelfsprekend roept zo’n aanpak heel wat vragen op.

Hm. Je zou bijna gaan denken dat het weer van slag is. Vandaag hier dik over de 17 graden geworden. En in huis slaat de verwarming van slag: opgestaan met dik 26 graden. Zweten, man! En alsof dat nog niet erg genoeg was een uur minder slaap aan ons gat. Hah! Kijk, wat mij betreft mogen ze de klok permanent op zomeruur of zo zetten. ’s Avonds mag het gerust een uurtje langer licht blijven in De Donkere Dagen. Met de sjinees komt het immers zeker niet meer goed als het nu nog om het besparen van energie gaat.

Elke morgen trek ik zo rond halfnegen de deur achter mij toe om naar het werk te gaan. Elke dag neem ik zo ongeveer dezelfde route. Na een tijdje zie je zo dezelfde gezichten die ook elke dag ook volgens een vast patroon richting bestemming stappen of fietsen.

Vanmorgen zag ik in de verte opeens een bekende, warrige haardos opdoemen. Daaronder een karakteristieke zwarte bril met zwaar montuur. Is dat niet? Nááh, want de man in kwestie vocht om een kinderbuggy op het trottoir te houden. Of toch? Hij moest dezelfde straat door als ik. Ja hoor! Marcel Van Thilt die zijn kleine naar ’t school bracht!! Diezelfde van ’t Eurosongfestival! Diezelfde die al die andere Grote VRT Shows zoals De Thuisploeg presenteert! Kijk-eens-aan.

Dit weekend was het weer van dattum: de politie viel binnen in een LANparty en legde beslag op een pak computers en aanverwante. De reden? Er werd illegaal auteursrechtelijk beschermd materiaal zoals films en muziek broederlijk gedeeld. Vandaar dat ik forum een fantastisch idee vind! Ik zou zeggen: registreer er een .be naam voor en promoten die handel!

Ha! Matthias heeft nieuwe trendy schoenen. Dat ging zo: ik had een kortingsbon van de Brantano gekregen wegens “anders toch niet gebruikt”. Wij dus een middagje rondsnuffelen in de schoenen.

Hetgeen mij opviel was dat de communie’s er terug aan zitten te komen: ouders die met kind op trot waren om schoenen te komen. Summum was toch wel de oma die die taak op zich had genomen. Haar kleinzoon bleek dan weer tot de iPodgeneratie te horen: de zó gekende oortjes in slenterend achter grootmoeder al dan niet met een half oog schoenen te keuren die zij hem onder de neus stak. Uiteindelijk wist ze toch twee paar te selecteren die aan zijn normen voldeden. Twee paar knalwitte sportschoenen. Ik vraag mij af hoe lang ze wit zullen blijven…

Kameraad Webster tast in het duister. Of beter: hij heeft problemen met de elektriciteit. Om de één of andere reden slaat het zaakje volledig uit in zijn appartement op de meest onmogelijke momenten. Bijvoorbeeld wanneer ik druk bezig ben treffelijk te wokken. Niet ideaal!

De huisbaas van Webster is Turks. Eén of andere neef of nonkel van de man heeft de elektriciteit aangelegd. Zo gaat dat in die middens. Wel, ik kan u zeggen: de service is anders meer dan uitstekend. Om 20u ’s avonds was het voor die mens (plus een aantal neven) géén probleem om tot tweemaal toe te passeren, stopcontacten uit te meten met de multimeter en op zoek te gaan naar het probleem. Bovendien met een vriendelijk klappeke en zo erbij! Zonder resultaat weliswaar, maar dat weerhield hem er niet van om zonder complexen morgenavond vanaf 19u de zoektocht verder te zetten.

Bon. Mijn experimenten met currysaus zijn relatief goed verlopen. Veel had ik daar niet voor nodig: een uitje, een appel, curry, selderiezout, wat bloem en wat melk. Ik begin het maken van sauzen zo langzaam onder de knie te kregen. Mijn saus wilde eerst niet écht binden. Dan maar wat meer bloem. Oeps. Net iets teveel, want op een gegeven moment stond ik eerder in opdrogende beton te roeren. Hmz. Dan maar wat sjoemelen met de melk en de pot van het vuur. Uiteindelijk lukte het mij om er toch iets treffelijks én smakelijk van te maken. Ik kon zelfs nog een pot kip met rijst en curry in de koelkast steken. Har!

Eens vroeg in bed kruipen doet deugd. Gisteren ben ik tegen mijn gewoonte in eens om 22u gaan slapen. Kwestie van nog wat in te halen. Bovendien was de dag goed gevuld. 123 ongelezen mailtjes en een stapel werk. Ha! Maar de troost ’s avonds was groot. Mijn koelkast moest nodig gevuld. Dus richting delhaize. Dit schaft de pot: vanavond koken met Vincent, morgen kip met zelfgemaakte currysaus en rijst. Verder heb ik ook alles in huis gehaald om pannenkoeken te maken. Zowat één van mijn favoriete dingen waarmee je mij kan omkopen. En aangezien ik er nog nooit écht zelf heb gemaakt… Tijd om het eens te proberen!! Gisterenavond was het dan weer tijd voor mijn zelfgemaakte bolognaisesaus. Ik had nog dik een liter over die nu mooi in mijn koelkast gepropt zit. Tegenvaller waren de worteltjes die ik had weten te verpieteren in de pan, maar de paprika maakte véél goed. Ik vraag mij af of ik er ook geen courgette of zo zou kunnen bijgooien!?

Bon. Gisterenavond grote twijfel. Vincent wilde eerst een ijspiste aanleggen in zijn keuken, maar besloot dat een tropisch zwembad nét iets leuker staat. En dat ging zo.

Je laat de diepvries een ganse week op een kier staan. Condensatie doet de rest. Zo troffen we dus gisterenavond een gigantisch ijsblok aan in zijn keuken. Uitkuisen is de boodschap. Hm. We hadden die avond eigenlijk spaghetti carbonara gepland. Dus koppelden we het aangename aan het nuttige. Spaghetti klaarmaken en de pot heet kookwater vervolgens de ijskast in. Met dank aan Nicodemus voor de tip. Dat leidde dan weer tot het ontstaan van een stroom water die zich kon meten met de Schelde.

Har. Straks trek ik naar de Mediamarkt. Enerzijds om daar één en ander te kopen voor mijn schat, anderzijds omdat ik op de uitkijk ben naar een aantal dominoblokken en een energiemeter. Of beter, een toestel dat je tussen een apparaat en een stopcontact steekt en vervolgens het aantal Wattuur (Wh) telt.

Een opmerking van collega Dries maakte mij duidelijk dat energie niet gratis is. Daar staan wij niet altijd bij stil, maar het is een feit dat we die duur betalen. Zo betaal ik op maandbasis een goeie 71 euro forfaitaire bijdrage. Het is dan maar logisch dat ik wel eens zou willen weten of ik zuinig ben, of eerder een verspiller. Op zich is de situatie zeer beheersbaar. Maar ik zou graag willen weten of ik toevallig niet ergens zwaar verlies op maak met sluipend energieverlies. Ik denk dan aan toestellen in standby en zo. Anderzijds zet ik nu al mijn TV volledig af als ik er niet naar kijk en trek ik van bepaald toestellen – koffiezet – de stekker zelfs helemaal uit het stopcontact. Naar het schijnt trekken bepaalde toestellen nog altijd hetzelfde vermogen als ze zelfs afstaan. Paranoia? Ik zou het wel eens willen weten!