Communicatie

Ik sluit vandaag een hoofdstuk af en ik begin morgen een nieuw. Ik ruil mijn petje als Drupal developer bij XIO voor dat van digitale databeheerder voor de Vlaamse Kunstcollectie.

De Vlaamse Kunstcollectie is een samenwerkingsverband tussen de Vlaamse kunsthistorische musea. In mijn nieuwe rol ben ik betrokken bij het reilen en zeilen van de digitale collecties. Er is een roadmap met aantal zeer interessante, innovatieve projecten rond registratie, bewaring, ontsluiting, uitwisseling en hergebruik voor de komende jaren uit getekend. Het is de bedoeling dat ik die projecten mee help realiseren.

Hé kijk! Het is ondertussen augustus! En dus is het een maand geleden dat ik een nine-to-five leven achter mij liet. Eerlijk gezegd voel ik me een beetje Alice in Wonderland. Elke dag is een nieuwe ontdekking en brengt verrassingen.

Ik bepaal zelf mijn dagindeling. Tot nu toe hield ik mijn gewone werkritme van vroeger aan. Ten laatste om 9 uur zit ik achter mijn bureau. Ik hou een lunchpauze van een halfuurtje en ’s avonds stop ik wanneer ik er zin in heb. Of zolang ik betaald kan werken natuurlijk. Dat laatste is wel heel erg bepalend. Elk uur dat ik betaald kan werken – zelfs al is dat om tien uur ’s avonds – pikte ik mee. Juli was immers een opstartmaand met vooral veel kleine opdrachtjes.

Lien B. uit Gent is politica in spé: ze gaat voor de gemeenteraad. Ze heeft een tof programma * open standaarden jeuj *. Ze maakt volop gebruik van alle nieuwe communicatiemogelijkheden op het Interweb 2.0. En omdat ze toffe vrienden heeft, wil haar graag een zetje vooruit helpen: hieronder alvast haar drie fantastische promofilmpjes.

Ha! Matthias heeft nieuwe trendy schoenen. Dat ging zo: ik had een kortingsbon van de Brantano gekregen wegens “anders toch niet gebruikt”. Wij dus een middagje rondsnuffelen in de schoenen.

Hetgeen mij opviel was dat de communie’s er terug aan zitten te komen: ouders die met kind op trot waren om schoenen te komen. Summum was toch wel de oma die die taak op zich had genomen. Haar kleinzoon bleek dan weer tot de iPodgeneratie te horen: de zó gekende oortjes in slenterend achter grootmoeder al dan niet met een half oog schoenen te keuren die zij hem onder de neus stak. Uiteindelijk wist ze toch twee paar te selecteren die aan zijn normen voldeden. Twee paar knalwitte sportschoenen. Ik vraag mij af hoe lang ze wit zullen blijven…

Gelezen op De Standaard:

[…],,Sterker nog”, luidt het, ,,indien de wet van 13 juni 2005 over de elektronische communicatie strikt geïnterpreteerd wordt, voldoet geen enkele onderzochte website. Artikel 129 van die wet stipuleert dat de informatie in verband met het gebruik van cookies (een klein tekstbestand dat een website op de harde schijf van een computer plaatst) op websites moet worden meegedeeld voordat de verwerking begint.” Volgens LWC zien veel bedrijven op tegen de moeite en de kostprijs om hun website conform de wet te maken. Er is een lage pakkans, maar wie gepakt wordt, riskeert een boete tot 500.000 euro. De consultant pleit voor een combinatie van een bewustmakingscampagne en een repressievere aanpak. LWC zegt al positieve signalen ontvangen te hebben vanuit enkele beroepsorganisaties zoals Unizo en Voka.

Naar het schijnt zijn we zojuist onze privacy zwaar kwijtgeraakt hier in Europa. Als je denkt dat het in Amerika al erg was met de ‘Patriot Act’, check dan dit persbericht via Open Standaarden even…