Deadlines

Hé kijk! Het is ondertussen augustus! En dus is het een maand geleden dat ik een nine-to-five leven achter mij liet. Eerlijk gezegd voel ik me een beetje Alice in Wonderland. Elke dag is een nieuwe ontdekking en brengt verrassingen.

Ik bepaal zelf mijn dagindeling. Tot nu toe hield ik mijn gewone werkritme van vroeger aan. Ten laatste om 9 uur zit ik achter mijn bureau. Ik hou een lunchpauze van een halfuurtje en ’s avonds stop ik wanneer ik er zin in heb. Of zolang ik betaald kan werken natuurlijk. Dat laatste is wel heel erg bepalend. Elk uur dat ik betaald kan werken – zelfs al is dat om tien uur ’s avonds – pikte ik mee. Juli was immers een opstartmaand met vooral veel kleine opdrachtjes.

Even naar adem happen want deze week was druk. En da’s een understatement. Er moest een project worden afgewerkt. Deadlines gehaald. Code gereviseerd. The whole shebang. En dat betekende even alles geven. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat. En dan komt een mens al eens tot conclusies. Dat de nieuwe job, waar ik volgende week toch alweer 4 maanden geleden ben ingerold, echt wel hetgeen is wat hij het liefste doet. Dat het een ongelofelijke kick is om uiteindelijk je werk live te zien gaan. En dat het websites maken veel meer is dan prullen met code en het opzetten van steriele systemen. Dat het daadwerkelijk een gebruiksinstrument is waarlangs mensen met elkaar in interactie kunnen gaan in de meest verscheiden vormen. Dat je werk uiteindelijk een levend geheel blijkt te zijn.