Much Ado About Nothing
Hm. De storm hier in Antwerpen neemt alleen maar in kracht toe heb ik de indruk. Hier tegenover de Felix staat er een hijskraan op een bouwwerf vervaarlijk rond te zwalpen. Niet goed voor het hart want ik zie dat ding vanuit mijn ooghoek door het raam heen en weer gaan. De bomen op de Oude Leeuwenrui buigen hier anders ook wel flink door bij momenten. En verder is er al een paar keer een brandweerwagen gepasseerd.
Wie goed zoekt op de Markt van Brugge vindt een soort van shoe discount. Zo’n winkel waar je schoenen aan de helft van de prijs kan kopen. De kwaliteit die je ervoor terug krijgt moet je er maar voor lief bijnemen. Nu waren we eergisteren even binnengelopen om er rond te kijken. Eén van de dingen die ze er verkopen zijn savatjes ofte pantoffels van het soort waarmee hele legers grootmoeders geschoeid zijn.
Kerstmis hebben we dan ook weer overleefd. Tussen het ruilen van cadeau’s en het eten van kalkoen doen door heb ik ook nog het volgende gedaan:
En nu, op naar oud/nieuw.
Zo. Vanmiddag hebben we de cadeau’s gehaald. Ik heb altijd de neiging om te wachten tot het laatste gaatje. En daar heb ik een goede reden voor: ik heb eigenlijk de pest aan shoppen. Voornamelijk de grote massa volk die zich massaal op de winkels gooit om toch maar iets te hebben.
Vanmiddag kon ik er nog moeilijk onderuit: ik moest en zou een aantal cadeau’s kopen voor onze ouders. Dus heb ik mij maar gesmeten op de Brugse binnenstad. De cadeau’s kiezen was niet echt een groot probleem. Maar de feitelijke aanschaf is dat wel: lange rijen in véél te kleine winkels. De Brugse huizen zijn eigenlijk niet berekend op winkelpanden waar de massa elkaar onder de voet loopt. Bovendien is het met uitkijken geblazen dat je niets van de rekken en zo stort. Eenmaal in de rij voor de kassa is het wachten geblazen. De kerstmuzak hielp mij écht niet vooruit. Op het einde had ik hield er aan de ene kant een vrij agressief gevoel aan over en aan de andere kant kon ik niet snel genoeg terug buiten zijn. Op straat was niet heel veel beter: je kon niet voor- of achteruit door slenterende mensen voor je die bij elke etalage blijven hangen. Dan maar over straat.
if I show you mine! Omdat er nog mensen zijn die dat doen: ziehier mijn desktop.
De theme is Noir Royale en de wallpaper heb ik van deze site gehaald. Het gaat met ups en downs, maar graag hou ik het een beetje proper op mijn desktop. Helaas, helaas is dat meer niet dan wel het geval. Ik laat nog al eens bestanden rondslingeren. Ik heb voor de gelegenheid alles opgeruimd en in een ‘desktop’ folder gegooid.
Bon. Vandaag weer bijgeleerd: het verschil tussen clementines en mandarines. De eersten hebben namelijk geen pitten.
Aan de buitenkant is er geen verschil te zien. En dat zorgde toch voor problemen gisteren aan de weegschaal in de Delhaize. Je-weet-wel, die dingen waar je zelf je fruit/groenten moet wegen en dan zo’n stickertje met de prijs uitspuwt. Je wordt er namelijk voor de keuze geplaatst tussen de twee variëteiten. Toen ik echter voor mandarines koos kreeg ik echter geen stickertje maar de boodschap “het aantal is te klein, probeer opnieuw.” Tiens, nochtans had ik goed een halve kilo op de weegschaal gezet. Na drie keer opnieuw proberen en de geamuseerde blik van een omstaander getrotseerd te hebben, dan toch maar voor clementines gegaan. Deze keer ging het wel.
Nen bolo vergezeld van een pintje in de Backstage kan toch zó smaken. Nee?
Vervolgens opeens op nauwelijks 15 minuten tijd crossen naar Gent Sint-Pieters is géén gezonde zaak
Ik heb blijkbaar een stevige maag want voor zover ik kan vaststellen is alles terug quasi gesettled daar beneden.
Hoe bezih, jong, hoe bezih!
Hé! U daar! Ja, U! Dank u om om 5 uur ’s morgens luid binnen te stommelen. Aan uw gewauwel te horen heb ik begrepen dat u niet bepaald in nuchtere staat verkeerde. Geen punt hoor. Uw luidruchtig geboenk op de trap volstonden om mij uit mijn slaap te houden. Dat u vervolgens besloot om ook nog eens muziek te draaien en een kameraad uit te nodigen, dat was helemaal overbodig.
Vandaag werd de kasteelpleinstraat heraangelegd. En de wegenwerkers gingen daarbij tamelijk hard ertegenaan. Met een speciale schraapmachine werd alle asfalt van het wegdek geschraapt. En daarna kreeg de straat een nieuwe asfaltlaag.
Nu moest ik er vandaag enkele keren passeren. En het leuke aan pas gelegde asfalt is dat die nog lekker warm is. Eigenlijk is dat best wel handig op een koude novemberdag. De straat oversteken in een aangename warme gloed is best wel leuk.
« Vorige blogposts Pagina 22 van 32 pagina's Volgende blogposts »