Wonen en Dagelijks Leven

Achteruitleunend in mijn wel zeer comfy directiestoel – verhoogde ruggesteun, zwart leer,… denk Mr. Burns’ allures – kreeg ik een spamberichtje voor een lummel (animated gifs zijn zó 1997). Dit meubel belooft u uw zitcomfort danig te verhogen. Bovendien bergt het makkelijk op en zou het om een degelijk fabrikaat gaan. Deutsche gründlichkeit en zo. Het ziet er ongeveer zo uit:

Dankzij het uitgekiende ergonomische design biedt de Lümmel een zeer groot zitcomfort. Het ergonomische aspect van de Lümmel heeft vorm gekregen in een zithoek van 90 graden, hierdoor ontspannen de onderrugspieren zich en ontstaat er direct een relaxed gevoel.

Ja, ik ben een vuile klikhoer. Blijkbaar ben ik dan toch genomineerd. En het mailtje met de vermelding heb ik riant laat ontvangen in mijn mailbox en pas deze morgen aldaar gevonden. Geniaal. Afijn, wie totaal niet weet op wie te stemmen:

Dat neemt echter nog altijd niet weg dat ik de keuze van de blogs arbitrair vind (waarom ik wel en Gent Blogt niet?). Ik blijf achter mijn uitlatingen staan. Anderzijds ben ik niet zo principieel om helemaal niet te willen meedoen en mailtjes te sturen naar de redactie. ’t Is en blijft immers in de eerste plaats dikke fun en ik kan niet ontkennen dat mijn Ego gestreeld werd.

Mijn bovenbuur trekt eruit en zijn studio komt dus vrij. Op dit moment staat het vol op de markt. Vanavond passeerde de huisbaas met een eerste gegadigde. Om het toch een beetje een goede indruk te geven moest de trappenhal dringend een beurt krijgen. Schrobben en borstelen dus. En oud papier uit het zicht zetten natuurlijk. Ik heb uiteraard een steentje bijgedragen. Hey, ’t is niet dat ik hem per se weg wil, maar ’t is een sympathieke jongen en een goede buurman. En die help ik graag!

Ai, ai ai! Dat ziet er niet goed uit in Schoten en Boom! Vlaams belang/VLOTT zijn daar – weliswaar nipt – de grootste partijen. Ik mag aannemen dat dat een bedenkelijke first is.

Overigens kleurt gans Vlaanderen vandaag weer wat bruiner. Dat zat er natuurlijk wel aan te komen maar het blijft altijd weer schrikken. De traditionele partijen mogen nog wat meer op elkaars lip zitten en het cordon sanitair komt nog meer onder druk. Vooral de VLD zakt zwaar terug. Alle goeie bedoelingen ten spijt. Ik denk dat we de komende maanden naar de federale verkiezingen nog wat zullen meemaken.

… onze nieuwe werkstek. Neem nu de lichten. Die werken op sommige plaatsen automatisch met lichtgevoelige sensors en zo. Als je passeert, dan schiet het licht aan. Of dat zou toch moeten. Want soms doen ze dat dan niet. En natuurlijk zijn er niet overal conventionele lichtschakelaars geïnstalleerd.

Dat leidt tot situaties waarin ik ergens in een gang of het toilet sta te springen tot het licht *goesting* heeft om aan te springen.

… weekend! Dat staat op de tas hier op mijn bureau. Een milde gift van Vlaanderen Vakantieland die via collega D. tot bij mij is gekomen. En ’t zal een druk weekend worden:

• CSI-gewijs op zoek naar sporen van de vandaal die mijn website heeft gemolesteerd.
• De schade verder herstellen, een theme zoeken dat mij aanstaat en dat desgevallend wat customiseren, zoals dat heet. Ook even alle plugins die ik gebruik evalueren.
• Prullen met Drupal voor Brugge Blogt. We hebben gisterenavond vergadering gehad. We zijn dus nog steeds niet dood. ’t Is gewoon een kwestie van alle praktische zaken te regelen.
• Zondag Kroenkelen door en rond Brugge.

En verder wat uitrusten want ik heb zo in de afgelopen 48 uur alle uithoeken van Vlaanderen bezocht. En nu voel ik mij gelijk een vod.

“Toon mij hoe je je boodschappen inpakt, en ik vertel je wie je bent!”

Je kent het wel: je hebt een halve winkelwagen vol aankopen en aan de kassa moet je die allemaal overhevelen in plastic zakken, een kartonnen doos of een ander recipiënt. Geen eenvoudige taak omdat de kassiersters er soms zéér snel doorgaan, je ondertussen je portefeuille moet pakken én de volgende klant al staat te dringen om te kunnen af te rekenen.

Een beetje ad hoc hebben we het initiatief genomen om Brugge Blogt op te starten. En dat willen we toch wel wat serieus aanpakken. Maar hoe combineer ik dat met mijn werk? Een beetje uitleg hoe ik het zie lijkt me op zijn plaats.

Peter, ik ben projectmedewerker met een tijdelijk contract van 3 jaar. Ik heb momenteel reeds 2 jaar achter de rug en met nog net minder dan een jaar te gaan kan het alle kanten uit. Na 1 september 2007 heb ik immers geen garanties over werkzekerheid.

Bon. ’t Is weer die mooie tijd: verkiezingen! De laatste rechte lijn van de gemeenteraadsverkiezingen gaat in. En deze week mocht ik voor de derde keer de enquête van gemeente2006 invullen. Een beetje introspectie leerde mij dat ik eigenlijk niet zo begaan ben met de gemeentelijke politiek van Brugge. ’t is te zeggen: Ik heb begot geen idee waar de kandidaten voor de burgemeestersjerp werkelijk voor staan! Tijd om de kandidaten eens eventjes op een rijtje te zetten in no particular order.

Zo. Drie dagen heb ik nu kunnen acclimatiseren aan mijn nieuwe werkstek. ’t Is een grote verandering: landschapsbureau’s, een lekker lichte, stylish werkruimte. Aangezien het een pakhuis is, duurt het wel even eer je ergens bent. ’s Ochtends eerst naar het vierde om in te tekenen, dan naar het zesde om in de refer – kant Godefriduskaai – mijn charcuterie in de koelkast te leggen en dan terug naar het derde.