Gent

Sinds een aantal jaren zijn de grotere stations uitgerust met LED billboards, geplaatst op strategische plaatsen. Die worden gretig gebruikt door reclamemakers om via bewegende beelden de aandacht te lokken. Doorgaans storen die reclame’s niet echt en af en toe intrigeren ze zelfs.

Op één uitzondering na.

In Gent Sint Pieters hangt er boven de hoofdingang een groot bord in leaderboard formaat. Altijd wordt daar naast producten voor banken ook reclame voor auto’s getoond. Ik denk dat ondertussen zowat alle automerken wel de revue zullen zijn gepasseerd. Nu, ik vind dat het station – symbool bij uitstek voor het openbaar vervoer – de meest foute locatie om (dure) auto’s op een bijzonder in het oog springende wijze aan te prijzen.

Het is een beetje alsof je in de Delhaize aan de kassa’s reclameborden plaatst met spotjes die gelijkaardige producten van de Albert Heijn aanprijzen. Niet echt geloofwaardig dus.

Wat ik me dan afvraag is of men bij de NMBS/Infrabel daar niet af en toe vragen over krijgt. Laat staan zelfs maar bewust is van wat er op die borden allemaal niet wordt aangeprezen.

En toen was het woensdag en waren er weer drie werkdagen gepasseerd. Zo eens een weekje vrijaf en niets doen is natuurlijk leuk, maar ik ben toch content dat ik terug aan de slag kon. Zo even afstand nemen van het werk, dat doet goed om dan met opgeladen batterijen terug de zaken vast te nemen.

Zondag heb ik voornamelijk de kunst van het niets doen proberen te perfectioneren. Ik hield mij ledig met activiteiten zoals daar zijn: leeg in de zetel hangen, TV kijken, meer TV kijken, een boekje pakken, eten maken, muziek luisteren. En vooral geen e-mail of zo bekijken.

Maandag ging het richting Gent. Ik had afspraak met deze mensen voor dit project. ’t Is iets waar wij ondertussen dik anderhalf jaar mee bezig zijn. Ja, wij doen coole dingen met video, gedistribueerde data, semantische webtechnologie, Drupal en what-not, wij.

’s Avonds trok ik naar Hackerspace Gent wat niet zo heel ver van Dampoort vandaan ligt. Ik ontmoette er Greet, Pieter en een deel van de iRail crew. Die doen allerlei toffe dingen met open data en API’s. Ik moet daar dringend eens iets over schrijven.

Gisteren ben ik gaan klimmen met J. We houden dat goed vol, zo op wekelijkse basis de muur te lijf te gaan. Ik ben erin geslaagd om een route met moeilijkheidsgraad 5b te voltooien. Eentje waar ik de voorbije weken veel moeite mee had. Er komt niet alleen kracht bij kijken, maar ook wat gepuzzel. De route in kwestie is een uitdaging want als je je voeten verkeerd op de grepen plaatst, dan maak je het jezelf enorm lastig. Ik begin te merken dat ik zo’n beetje op een plateau zit: wil ik een hogere moeilijkheidsgraad aankunnen (en langer klimmen), dan ga ik toch meer kracht in mijn voorarmen en vingers moeten ontwikkelen. Eens kijken of daar aparte oefeningen voor bestaan.

Vandaag ben ik dan weer met Aardling en Karmeen en frietje wezen stekken. En daarna ijs. In Brugge heb je het ondertussen wereldbefaamde Da Vinci, wel in Antwerpen is dat dus de Gelato Factory. Met het iets warmere weer vanavond was het er lekker drukjes. Maar ’t Is zeker een aanrader want het ijs wordt er naar het schijnt op ambachtelijke Italiaanse wijze gemaakt.

Ugh! Om 6 uur opstaan en herinneren dat ik *eigenlijk* om 9u30 pas vergadering hebt in Gent en dat ik dus he-le-maal niet zo vroeg had moeten opstaan om een trein te halen richting Antwerpen is… pijnlijk!

Gelukkig doen een paar kommen koffie wonderen zo vroeg op de morgen en heb ik nu de tijd om rustig nog een aantal dingen te bekijken.

Jaja, gisteren was het Buscemi in de MaZ. Latijn-Amerikaanse grooves in een zwoele, loungy atmosfeer met een opperbeste meneer Buscemi voorzien van vet koper- en drumwerk en een zangeres die voor stevige vocale ondersteuning zorgde. Meer moet dat niet zijn. We zijn er blijven hangen tot rond 23 uur. De afterparty in de lounge was wel gezellig, maar eerlijk gezegd vind ik de locatie een beetje ongelukkig en niet echt aanspreken. Dik in orde was het wel!

Doet mij eraan denken dat het volgend weekend weeral zo vol zal zitten. Vrijdagavond mag ik als Vriend van Gent Blogt naar hun grote jaarlijkse feesthappening. Jeuj! Ik hoop op een leuk weerzien met een heleboel oude bekenden en natuurlijk ben ik ook wel benieuwd naar al die nieuwe gezichten. En de zaterdagavond is er FEST! in het Entrepot. Met allerlei superoptredens zoals daar zijn Mintzkov en El Guapo Stuntteam. Mhaha, schone agenda!

Vandaag vond ik het afschrift van mijn geboorteakte in de bus terug. Die had personeelsmanagement nog nodig. Ik ben geboren in Gent dus dat betekende dat ik de dienst bevolking daar moest lastigvallen. Gelukkig hebben ze een e-loket waarlangs ik dat kon doen. Dat deed ik een kleine twee weken geleden.

Het afschrift is letterlijk een kopietje uit het geboorteregister. Het heeft wel iets om je eigen geboorteakte terug te zien. In die paar regels staat immers precies hoe officieel wordt erkend dat je bestaat, wie daarvoor zorgde en wanneer dat precies gebeurde. Nog een leuke is dat er ook exact in staat op welk uur, welke minuut je op welk adres werd geboren. En dan ook nog de leeftijd van je ouders, de getuigen – in mijn geval mijn grootouders – en hun beroep. Het is echt een momentopname. Zo werd ik 11 augustus om 14u35 geboren en gaf mijn vader samen met mijn opa en oma exact twee dagen later aan bij de burgerlijke stand van Gent.

Natuurlijk in de officiële aktentaal want mijn geboorteakte lijkt qua structuur exact op de historische akten waar ik tijdens mijn studies mee te maken kreeg. Het heeft best wel iets: in bevlogen bewoordingen wordt vastgesteld dat ik inderdaad besta en erkend wordt. En da’s maar goed ook.

Wie een beetje oplette ziet tegenwoordig onderstaand logo zo’n beetje overal opduiken:

Inderdaad, Gent Blogt zoekt vrienden. Niet zomaar vrienden, maar mensen die de kas van de redactie willen spijzigen. Omdat ze niet van reclame willen doen en al eens graag trakteren, is het spaarvarken volledig geslacht. En dus rekenen ze op het altruïsme van de bloggende medemens.

Gelijk heb ik dan maar een kleine bijdrage in hun spaarvarken gestort. ’t Is immers een succesverhaal en ik kan het moeilijk over mijn hart laten komen om dat aan financiële noden ten onder te zien gaan. Goed om te weten als we zelf met Bruggelink van start zullen gaan!

En we roepen onmiddellijk ook anderen op om een bijdrage te storten. Doe het omdat het bijna kerstmis is en, gelijk het kindeke Jezus, ze ook wel een weluitgerust, comfortabel stalleken verdienen.

1. Nen bolo vergezeld van een pintje in de Backstage kan toch zó smaken. Nee?

2. Vervolgens opeens op nauwelijks 15 minuten tijd crossen naar Gent Sint-Pieters is géén gezonde zaak

3. Ik heb blijkbaar een stevige maag want voor zover ik kan vaststellen is alles terug quasi gesettled daar beneden.

Hoe bezih, jong, hoe bezih!

Tiens, misschien was ik toch wat te snel! Patje Janssens doet dat heel erg goed in Antwerpen. Tegen de verwachtingen in. ’t Was dat iedereen er heel pessimistisch over deed en niet verder durfde denken dan 8 oktober. En kijk eens aan! Ik denk dat er vanavond daar een paar mensen serieus gaan feesten!

Natuurlijk ook proficiat aan de Gentenaren die dat daar zo goed hebben gedaan! Fantastisch werk, mannen! En natuurlijk vingers kruisen dat er ook voor Lien een plaatsje zal zijn straks.

Hier in Brugge blijft het status quo. ’t Is te zeggen, het Belang wint wel een aantal stemmen, maar zo ook de cd&v en de sp.a. Grote verliezer hier is de VLD. Geen grote verrassingen dus. Een goeie zaak? Goh, ’t is nog eens zes jaar Moenaert. Ik weet niet of ik daar zo enthousiast over mag zijn. Ik hoop vooral dat er nu eens eindelijk plaats zal worden geruimd voor het jonge volkje dat hier op nogal stiefmoederlijke manier wordt aangehaald. Enfin ja, one can only hope…

Twee drukke dagen achter de rug. Eergisteren waren er de Gentse Feesten nog eens. Ik heb de ommegang (dank u, Liesbeth! Juist is juist) van de Stroppen nog eens gezien. Dat was ook al weer jaren geleden. Voor de niet ingewijden: deze ommegang herdenkt de boete en vernedering die de Gentenaars ten overstaan van Keizer Karel in 1540 moesten doorstaan. Gent weigerde belastingen te betalen waarop een furieuze Karel hen met een strop om de hals een knieval liet maken. Sindsdien worden de Gentenaars ook wel Stroppen genoemd. Iets waar ze in de Artelveldestad heel trots op zijn.

Gisteren dan maar met computer en parafenalia met Twanne afgezakt naar een lokale lanparty. Het werd een dagje spelletjes spelen en socializen. Hilarisch moment: de Quick op de Maalse Steenweg binnenvallen om eten voor een goeie tien man te bestellen. De jobstudente van dienst had het even niet meer. De volgende party die we aandoen is Lanscape te Waregem. Ik kijk er al naar uit.

Huug maakt van zijn safetten in een ‘open blogbrief’ gericht aan feestenburgemeester Termont. Er is té veel volk. Dat heb ik gisteren aan den lijven kunnen ondervinden. Termont zelf beseft dat ook wel want zojuist vertelde hij in een interview met de VTM dat de limiet van wat de binnenstad kan hebben, zo goed als bereikt is.

Hoe komt het nu dat de Feesten zoveel succes hebben? Huug verwoordt het al goed. Vroeger ging het allemaal heel spontaan. De binnenstad was toen één grote avondmarkt waar je rustig kon rondslenteren en je verwonderen. Er waren hier en daar kleine, volkse optredens. De Feesten waren toen nog van Gent en de Gentenaars. Tegenwoordig ligt dat anders. De Feesten zijn verworden tot een georchestreerd massa/media-event. Boomtown, Ten Days Off of Polé Polé zijn wel leuk, maar bekende koppen zoals De La Vega, Daan, Clouseau of Stash horen toch niet écht thuis op de Feesten. Hoe goed hun muziek wel niet is.

De Feesten worden ook zo ongelofelijk gehyped. Ze zijn een onderdeel gaan vormen van de jaarlijkse caroussel zomerfestivals met Werchter, Dour of Pukkelpop. Je weet wel: dé evenmenten die je gewoonweg bijgewoond moét hebben of je kan niet mee met de social talk van het moment. De Feesten krijgen ook af te rekenen met sluipende Clearchannel toestanden. Zo valt het onder andere keihard op dat Polé Polé gesponsord werd door Bacardi.

Ach, Termont, dat je begrijpt dat het zo niet verder kan, geeft aan dat het pleit al half is beslecht. Als ik je een tip mag geven: geef de Feesten de soberheid en het intieme, volkse karakter van vroeger terug. Laat die hippe promojongens en -meisjes gewoon vallen en geef terug de ruimte aan het poppentheater en de snoepventers. Verder vinden we je eigenlijk best wel een toffe pee!