Wonen en Dagelijks Leven

Soms. Soms ben ik nogal eens vergeetachtig.

Stikkapot ben ik thuis aangekomen na het peddelen op de fiets door nachtelijk stormweer. Natuurlijk verlangde ik naar mijn bedje. Toen ik mij te slapen legde kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat ik iets aan het vergeten was. Bij het opstaan werd er mij droogweg op gewezen dat mijn fiets nog ongesloten tegen de gevel stond te wachten om in de garage te worden gezet.

Beste webbeheerder(s) bij De Standaard Online,

In deze internettijden spreekt het voor zich dat je je toch even moet registreren voor een aantal zaken. De wildgroei van profielen, logins en paswoorden die een mens tegenwoordig moet onthouden maakt het er natuurlijk niet makkelijker op. Om nog maar te zwijgen van de zoveelste herhaling van het registratieritueel. Om welwillenden die hun persoonsgegevens aan u willen toevertrouwen, het wat gemakkelijker te maken, getuigt het evenwel van zin voor klantvriendelijkheid om dat ritueel zo pijnloos mogelijk te laten verlopen.

Ik koos ervoor om de drukte van het weekend te vermijden en het shoppen tot het laatste moment te houden. Niet dat er nu ook weer zoveel te shoppen viel: cadeautjes voor mijn ouders, grootouders en peter. Kerstmis vieren we doorgaans in bijzonder kleine kring aangezien ik eigenlijk nauwelijks echt directe familie heb. Geen nonkels, tantes en zeker geen eindeloze reeksen neven of nichten. Kerstavond zelf houden we het dan weer op fondue met een toetje.

De laatste werkdag. Veel collega’s zijn er niet. Of ze vallen druppelsgewijs het kantoor binnen. De morgen heb ik doorgebracht op thee en twee croissants. Het bezoek aan de kerstmarkt op de Grote Markt gisterenavond zit nog in mijn hoofd. Glühwein, vette braadworst en een drumfanfare die speelde voor Music for Life.

Ondertussen breekt het flauwe winterzonnetje door het raam. De met sneeuwbedekte takken van de bomen in de straat maken het uitzicht wel heel feëeriek. Ik geniet onder het werk van de jazzy sounds die ik van collega S. heb gekregen (Jef Neve Trio! 4Hero! Merciekes!)

O! ’t Was kerstmannenloop van Q-Music ofte Q-Santa-Run zoals ze dat noemen, daarjuist! Tof! Over de kaaien liepen er zo’n paar honderden kerstmannen. Soms voorzien van kerstboom en al. Een flinke kerstmanbijeenkomst want ’t zag er eigenlijk rood van.

Ik heb daar zelfs een filmpje van gemaakt!

(Halverwege draaide ik om de één of andere reden mijn gsm op zijn zijde. Dat was dus niét te bedoeling. Verder mijn excuses voor de zwakke kwaliteit.)

Ik woon goed twee jaar en een beetje in Antwerpen. In die tijd heb ik voldoende gelegenheid gehad om quasi up, close and personal met mijn zalmroze geverfde muren te worden. Wie mijn studio een beetje kent weet dat er één lange en vooral kale zijde is die schreeuwt om een beetje aankleding. Posters of een paar kaders vind ik een beetje zonde van de ruimte. Ik zou er meer mee moeten kunnen doen.

Wat hebben we vandaag nog geleerd? Dat pcbanking een zegen is, maar dat je daarmee nog niet af bent van het gedoe met bankuitreksels. Zo bedacht ik, in al mijn wijsheid, toen ik vanavond in de selfbanking van een Fortisfiliaal stond opeens “hey, het is al even geleden dat ik nog papiertjes uit de muur heb gehaald. En de bank heeft mij ook al een tijd niets meer toegestuurd!”

Ik dus mijn kaart in de machine. Het duurde een goede 25 minuten en 173 bankuitreksels – één per één op een tergend traag tempo – eer ik mijn kaart terugkreeg. Blijkbaar had ik niets meer gekregen sinds een eind terug in 2006. Hoe rap gaat de tijd vooruit! Ik help hopen dat de beelden van de bewakingscamera’s in de bewuste selfruimte snel zullen worden vernietigd.

Het kan dus. Twee mannen die zonder vrouwelijke begeleiding gaan shoppen. In hartje Antwerpen nog wel. Dat gebeurde dus gisterenmiddag. Kameraad B. had een nieuwjaarskostuum van doen en ik wilde gewoon wat propere dingen scoren. Dus trokken we vol goede moed richting Meir.

Alleen, kledingsadvies op zelfstandige basis geven heb ik nog nooit écht gedaan. Ik zou moeten betrouwen op de jaren ‘ervaring’ die ik had opgebouwd toen ik, meer dan mij lief was, allerhande kledingswinkels werd binnengesleurd en pashokjes met stapels artikelen werd ingeduwd.

Hm. Eergisteren tot 19u present op het werk voor onderhoudswerken, daarna richting Brugge voor extra logistiek. Gisterenavond vertoefde ik in Gent in het gezelschap van deze drie lieve mensen (tip: als je lasagne wil eten in Gent, laat dan pizzeria San Marino op het Zuid langszij liggen!). Dank je dat ik mocht crashen op de zetel! Vanmorgen 25 minuten staan vernikkelen in de decembermorgenkoude op een duister perron te Gent Sint Pieters, wachtend op een trein die veel te laat was.

Het werd een zeer vruchtbaar en productief weekend moet ik zeggen.

• Ik heb voor een project in Java een Subversion repository opgezet en de twee working copies op mijn laptop en mijn desktop thuis met elkaar gesynchroniseerd.
• Ik heb OpenOffice.org en Netbeans geïnstalleerd en geconfigureerd.
• Ik heb mijzelve wat ingewerkt in JAXB voor het het automatisch genereren van XML files op basis van XML schema’s.
• Ik heb nog wat foto’s weten te verwerken.
• Ik heb mijn bureaublad en de programma’s in mijn Start menu opgeruimd.
• Ik heb mijn gebruikersprofiel verhuist naar een andere partitie. Kwestie van wat ruimte te besparen.
• Ik heb wat zitten spelen met Adium en Pidgin. Vooral dan Twitter notifications in Adium toegevoegd. Ik vind eigenlijk best wel grappig om via Adium een Twitter achter te laten en dan te zien dat die in mijn browser op mijn pc naar voor komt.
• Ik heb flink wat zitten spelen met CSS en XHTML. Er staat iets levensvatbaar in de steigers.
• Ik heb heel wat blogs bijgelezen en de hele Steven Feys (Google’s a bitch, aint she!) discussie proberen te volgen.

Ik ben een tevreden mens. Ik hoop de lijn de komende week verder te kunnen trekken…