Technologie en Wetenschap

Dear Lazyweb,

Binnen een paar weken trek ik de Grote Plas nog eens over. In San Fransisco gaat immers Drupalcon door. En als Drupalista trek ik daar dus heen. Op de terugweg maak ik een tussentijdse stop om New York te bezoeken.  Business en pleasure, quoi.

Natuurlijk wil ik graag een fotokodak meenemen om een aantal dingen op de gevoelige plaat vast te leggen. Ik zou mijn rugzak met D50 kunnen meenemen, maar naast mijn laptop wordt dat toch al wat veel om te dragen. Ik reis eigenlijk het liefste licht. Hoe minder ik mee moet sleuren, des te beter. Meer zelfs, als ik zo tegenwoordig even rond kijk, dan merk ik dat de meeste compactcameraatjes eigenlijk niet zo heel erg moeten onderdoen voor een reflextoestel.  Ok, er zijn andere beperkingen, maar daar kan ik best wel mee leven. Helaas, mijn eigen compactje heeft jaren geleden reeds de geest gegeven waardoor ik het nu compactloos moet doen.

En dus vraag ik mij zo af: wat is tegenwoordig zo’n beetje een goede koop? Lumix, Samsung, Canon, Nikon? Allemaal dingen ze naar de portemonnee van de consument!  De Samsung WB-500 zag ik wel zitten, maar die lijkt ook alweer fin de production te zitten.

Beginnen bij het begin dan maar. Welke functies zou ik graag in het ding verenigd zien? Foto’s maken (obviously) maar filmpjes zouden ook wel tof zijn. Filmpjes die ik bijvoorbeeld op Vimeo zou kunnen zetten. En moest het lukken dat het toestel foto’s in RAW formaat uitspuugt, dan ben ik al helemaal gelukkig.  Dat zijn zo’n beetje de voornaamste.

Iemand suggesties?

Dank u zeer!

Wel, het moest er eens van komen. Maar na een dikke 2,5 jaar dienst besloot mijn Nokia 5310 stom te worden. De luidspreker heeft het begeven waardoor ik enkel nog maar over de trilfunctie beschik om te weten of ik al dan niet word gebeld. Die speaker gebruikte ik bovendien nogal veel om op mijn bureau hands free te kunnen bellen.

Na de perikelen in juli met de kapotte Symbian software en de verloren telefoonboek heb ik het wat gehad. 2,5 jaar staat in de mobiele wereld gelijk met een aantal eons. Qua innovatie was mijn toestel een dinosaurus geworden. Het was dus dringend tijd om een nieuw toestel te overwegen.

Als een digital nomad wilde ik eigenlijk graag de overstap naar een smartphone wagen.  Met mijn Nokia durfde ik immers al eens te twitteren, te knoeien met een externe GPS tracker en Google Maps,… maar dat was eigenlijk vooral aanmodderen. Hetzelfde maar dan comfortabel… en met meer mogelijkheden. Dat zag ik wel zitten.

Welk toestel is het nu geworden? Wel, ik heb gisteren mijn stoute schoenen aangetrokken en in de pas geopende Saturn in Brugge een HTC Hero gekocht. Jawel, de rechtstreekse concurrent van de iPhone. Ik wilde geen iPhone wegens overdreven duur, een gesloten systeem, relatief beperkte beschikbaarheid, gedoe met Apple’s garantie, etc. Ik had wat review gelezen maar dankzij een aantal mensen het toestel ook up, close en personal mogen ervaren. Voldoende om te beseffen dat dit wel eens een winner was. En dik 100 euro goedkoper dan een gemiddelde iPhone!

Ondertussen heb ik mijn toestel een goede 24 uur in bezit en ben ik er bijzonder tevreden over. Het is wel wat wennen. Mijn iPod Touch is een single tasking toestel: je kan maar een ding tegelijk doen en niet zomaar vanalles in de achtergrond laten draaien. De HTC kan dat wel.  De interface reageert lekker snel en het virtuele toetsenbord met tekstherkenning vind ik stukken handiger en sneller tikken dan dat van mijn iPod. Ik betrap mezelf erop dat sms’en opeens een stuk plezieriger is geworden. De lay-out is opgedeeld in verschillende schermen, net zoals de iPod, maar de HTC schuift niet alleen links en rechts, maar ook naar boven en naar onder en de schermen staan bol van allerlei icoontjes, stacks, tabbladen, etc.. Als je bekijkt wat het toestel allemaal niet aan boord heeft, zit de interface toch zeer intuïtief in mekaar, maar lijkt me dat mijn iPod uitblinkt in eenvoud en consequent gedrag.

Ik heb voor de lol even Layar geïnstalleerd en dat leek voortreffelijk te werken met de Local Cinema feature. Via augmented reality zag ik op mijn kamer waar er overal cinema’s te vinden waren. Ik hoop dat er nog meer layars voor Vlaanderen/België worden gemaakt. Norio leverde alvast een mooi werk best met zijn fietsroutepunten!

Wat mij wel wat moeite kostte was de transfert van al mijn GSM nummers uit mijn oude telefoon. Die stonden op een MicroSD kaartje en die werden niet zomaar uitgelezen door mijn HTC. Uiteindelijk moest ik deze stappen ondernemen om het zaakje over te zetten:

1. SIM en MicroSD terug in mijn Nokia steken
2. Nokia PC suite installeren
3. GSM Nummers via PC suite importeren in Microsoft Windows Contacten
4. Contacten als een CSV bestand exporteren uit MS Windows Contacten
5. CSV bestand importeren in Google Contacts (waar al een aantal contacten zaten)
6. SIM en MicroSD terug in de Hero steken
7. Via WiFi mijn Hero verbinden met het internet
8. Hero configureren om te synchroniseren met Google Contacts
9. Wachten tot alle contacten opgehaald waren van Google Contacts

Ik veronderstel dat er makkelijkere oplossingen bestaan, maar die vond ik niet meteen terug. De toegevoegde waarde is wel dat de belangrijkste contacten nu veilig en wel op Google Contacts staan en ik die bij ongelukken altijd terug kan ophalen.

Afin, ik moet het toestel uiteraard nog leren kennen, maar ik ben er alvast heel erg blij mee.

Oh! Geocities is geëuthanaseerd. Yahoo! trok er vandaag de stekker uit. Gedaan. Jammer, want Geocities was zo’n beetje dé gemeenplaats als je nog eens wilde zien hoe het web er tien jaar geleden uitzag. Toen het nog in de pampers lag. En ja, ook ik heb daar ooit nog een account gehad. Jammer dat ze mijn tablebased/frames HTML pagina’s boordevol animated gifs en blink tags voor die tijd al hadden geëlimineerd. Het Web archive team is naar het schijnt in volle weer om nog zoveel mogelijk te redden. Afin, gelukkig is er altijd nog AngelFire om een trip down memory lane te maken…

Nog zo’n zeer puntje: de grafische kaart van mijn desktop pc in Brugge. Toen ik die via vriend J. aanschafte kwam daar een mooie Nvidia GTX 8800 mee. Zo’n krachtmonster waarmee je de meest waanzinnige 3D ervaringen op je scherm kan toveren. Die kaart heeft het goed en wel tot mei volgehouden.

Toen kreeg ik opeens te maken met groene en blauwe strepen door mijn scherm, spontaan herstarten,… afin, niet meteen de dingen die je wil meemaken. Kaart dus terug naar handelaar en begin juli kreeg ik een nieuw exemplaar. Krek hetzelfde model.

Medio september liep het opnieuw fout. Dezelfde symptomen staken de kop op en het ding gaf al snel de geest. Waarom? Het antwoord vond ik op het eerbiedwaardige Gathering of Tweakers forum. Blijkt dus dat Nvidia in zijn productieproces van soldeer is veranderd maar dat er nogal wat aan het procédé schort. Als je kaart iets te warm wordt door intensief gebruik, dan geven de verbindingen op het PCB gewoon op. Net alsof de motor van je auto desïntegreert tijdens het rijden. Gevolg: massaal veel Nvidia kaartjes die er de brui aan geven. Een oplossing waar een enkeling zich aan waagt is het ding in de oven steken. Naar het schijnt verstevigt het bakken de verbindingen.

Ik zag dat zo niet meteen zitten. Zo’n halfbakken kaart kan evengoed de rest van het moederbord waarop het geprikt zit, in de vernieling rijden.

En dus kocht ik een nieuwe: een ATI kaart, meer bepaald de ATI HD 4850. Goedkoop, krachtig, ideaal! Even de patiënt openschroeven en het nieuwe onderdeel een plaats geven. Al snel bleek ook de nieuwe kaart kuren te vertonen: crashes, monitor out of sync, etc. Om nog maar te zwijgen van de koeler die volledig door het lint gaat waardoor mijn pc klonk als een opstijgende helikopter!

Opnieuw op onderzoek dan maar.Blijkbaar waren er nog mensen met gelijkaardige problemen en evenveel oplossingen. Welke is nu de juiste? De eerste reactie is: driverprobleem. Dus Windows Vista maar volledig opnieuw geïnstalleerd. Dat kostte mij al een halve dag tijd.

Vista is nu niet bepaald het meest vriendelijke product en tijdens de automatische update liep het een paar keer volledig fout. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en Ubuntu erop gegooid. Ik heb het wat gehad met Wintendo. Ik gebruik al het gros van de tijd OSX voor mijn werk. Waarom dan ook privé niet overschakelen? Ik denk niet dat ik Windows nog voor veel meer dan gaming ga gebruiken.

Maar ook in Ubuntu liep het fout met spontane crashes. Niet goed. Ik overwoog de zwik binnen te gooien bij de computerboer, toen ik in de vroege ochtenduren de oorzaak ontdekte: de kaart komt blijkbaar overklokt uit de fabriek en reageerde net zoals de motor van een auto die te zwaar werd opgevoerd. Hoe is dat mogelijk? Je zou verwachten dat de fabrieksinstellingen afgestemd zijn op gemiddeld gebruik. Met een beetje zoeken naar de juiste documentatie en met hulp van de Tweakers kon ik die instellingen ongedaan maken. Nu loopt het hele zaakje als een trein. Mooi!

Volgende stap: Ubuntu verder instellen naar mijn zin.

Geloof het of niet maar de ondertussen schijnbaar legendarische Fotolens waar ik al een half jaar over blog is eindelijk geleverd. Een grote kartonnen doos stond vorige week vrijdagavond op mijn bureau te wachten. Het opschroeven en het maken van de eerste testshots waren nog een spannend moment, maar alles lijkt naar behoren te werken.

Sta mij daarom toe even luid het volgende te exclameren: Hallelujah!

Bon, we zijn dus terug fotografisch helemaal compleet. Nu nog die backlog verwerken die zich de afgelopen maanden links en rechts heeft opgebouwd.

Kijkt. Vandaag zag ik op Discovery Channel een volautomatische robotstofzuiger. Eigenlijk is het een platte schijf op wieltjes die doorheen uw woonruimtes sjeezt en onderweg alles schoonveegt en -zuigt. Natuurlijk intrigeert zoiets en blijkt dat het ding zomaar vrij in de handel te verkrijgen is! Al een poosje zelf!

Kijkt, dit zijn een aantal redenen waarom zo’n ding gewoon handig is:

1. Het ding maakt volledig autonoom schoon en u moet er niet (al te veel) naar omkijken**
2. Uw huisdieren zijn er volledig wild van**
3. Verhoogt de mobiliteit van uw peuter en houdt zijn/haar onmiddellijke omgeving proper**
4. Wiimote + Roomba = Wiimba

Afin, u begrijpt wel, het ding kost 350 euro en ik kan géén redenen bedenken waarom ik het niét zo kopen. De hoge geekfactor alleen al…

Oh! Juist. Ik heb mijn lens nog altijd niet terug. Da’s toch ook al dik twee maanden geleden sinds ik die met UPS richting hersteller heb verstuurd. Vandaag dan nog maar eens bellen met zaakvoerder Peter. Niet dat ik elke dag aan de telefoon hang, ik heb daar een paar weken over laten gaan.

De man wist mij vandaag te vertellen dat de lens onder waarborg naar Nikon is gestuurd en dat dat 3 tot 6 maanden duurt vooraleer die hersteld is.

Excusiert?

Drie. Tot. Zes. Maanden

Jawel.

Nu heb ik hierin niet écht te kiezen. Het ding was kapot en ik kon véél geld uitgeven voor een snelle herstelling. Geld dat ik niet heb. Maar drie tot zes maanden is toch ook wel lichtelijk overdreven. Misschien ligt het ding nu ergens in een warehouse in Shanghai stof te vergaren tot het in één of andere obscure Chinese sweatshop wordt bekeken. Praktijken dus die ik op zijn minst dubieus vind.

Nu stel ik het ondertussen wel al sinds medio april zonder lens en staan mijn fotografische activiteiten dus op een bijzonder laag pitje. Zolang het mij maar niks kost: geen probleem. Ik kan het nog wel even uitzitten. Maar mocht ik in het najaar een niet herstelde lens vergezeld van een extra factuur terug krijgen, dan ga ik toch even bij een aantal instanties aankloppen.

To be continued dus.

Wel, de laatste tijd komen er uit het webwereldje steeds meer initiatieven om mensen die nog webbrowser Internet Explorer 6 gebruiken, te overtuigen dat het dringend tijd wordt om eens te upgraden naar de nieuwe, eigentijds IE8. Je hebt Dear IE6, I dropped IE6 en Bring IE6 down door .NET magazine. En dan zijn er nog tal van bedrijven – bijvoorbeeld 37signals en binnen onze landen onlangs Tweakers.net – die IE6 gewoon niet langer ondersteunen. En dat is fantastisch.

Wie er nog aan moet twijfelen waarom het dringend tijd is om Internet Explorer 6 te laten gaan, een paar goeie redenen.

• IE6 wordt niet langer actief ondersteund door Microsoft. Meer zelfs, ze pushen IE8 mee via Windows Update. Een duidelijke boodschap.
• IE6 is buggy. De browser draait al mee sinds 2001 en is eigenlijk één groot veiligheidsrisico. Er is heel wat oplapwerk geweest maar in de nieuwe webwereld zijn er veiligere browers
• IE6 is geen standaard. Think of the webdesigners! De meeste grote browers beantwoorden aan welomschreven standaarden die beschrijven hoe HTML en CSS moet werken. IE6 dateert uit een tijd dat Microsoft daar een heel eigen gedachte over had. Webdesigners moeten dan ook allerlei hacks gebruiken om toch maar te maken dat hun websites op IE6 zouden werken zoals het hoort. Dat brengt dan weer kosten en tijdsverlies met zich mee.

Afin, er zijn er nog heleboel meer maar ik denk dat dat de belangrijkste zijn. Als je dus nog IE6 gebruikt: hoog tijd om eens aan een upgrade te denken of een alternatief te proberen.

Nu zag ik bij Stijn dit initiatief om gebruikers ertoe aan te zetten hun browser te updaten. Via een Javascript popup toont je site een bericht in IE6 die sterk lijkt op een windows status venster. Inclusief het Windows update icoontje. Eerlijk gezegd vind ik dit dan weer een foute manier om het probleem aan te pakken.

• Het gaat om een misleidende boodschap waar je site doet alsof je besturingssysteem om een update vraagt. Spamsites maken van gelijkaardige ‘spoofing’ technieken gebruik om mensen die doen geloven dat je windowsinstallatie om input vraagt.
• De gele ‘information bar’ werd geïntroduceerd met SP2 en beantwoordt aan welomschreven gedrag. Doorgaans wordt er gevraagd om een actie te ondernemen: toon een geblokkeerde popup, installeer een plugin (flash, java,…), installeer een update. In dit geval wordt je gewoon naar de website van IE8 geleid en daarna als gebruiker totaal aan je lot over gelaten.
• De ‘information bar’ in IE6 kan je gewoon uitschakelen. Gebruikers die dit gedaan hebben zullen het verwarrend vinden toch nog popups te zien te krijgen.
• Heel wat organisaties werken bewust nog met IE6 omdat ze vaak met intranetapplicaties werken die niet zomaar een upgrade kunnen krijgen. Hun IT afdelingen blokkeren juist de updates. Deze popup kan niet zomaar worden geblokkeerd.

Belangrijk is dat de boodschap waarom je zou moeten upgraden totaal voorbij gaat aan de eindgebruiker. Ofwel push je de upgrade – zoals Microsoft en Apple doen – zonder meer, ofwel zorg je ervoor dat de eindgebruiker voldoende geïnformeerd wordt om zelf een beslissing te nemen.

Mocht je de code geïnstalleerd hebben op je site, haal ze er dan van af. Er bestaan genoeg alternatieven om mensen duidelijk te maken dat ze met een verouderde browser werken zonder misleidend te zijn. Je kan dat bijvoorbeeld expliciet aangeven op je site. Of je kan gaan voor progressive enhancement waarbij je zorgt dat de site in IE6 er voldoene proper uitziet maar zonder alle snufjes die nieuwe browsers wel toelaten.

Vanmiddag heb ik eindelijk mijn neus buiten gestoken na dagen van relatieve rust. Er moest nog een kapotte lens naar de lenzendokter worden gestuurd. En vandaag ging het alweer stukken beter dan de voorbije dagen. Los van de hoestbuien dan. Dus trok ik mijn All Stars aan om onder een lentezonnetje richting stad te wandelen.

Ergens was ik niet helemaal zeker of ik het geregeld zou krijgen: de lens had ik namelijk niet gekocht bij Photo Hall alwaar ik te rade wilde gaan. Bovendien vond ik mijn papiertje met de Nikon WorldWide Guarantee niet meteen terug. Dan maar de factuur van Geheugenkaart proberen.

Uiteindelijk bleek het allemaal zo geen probleem te zijn: de lens wordt voor reparatie opgestuurd naar Nikon. Ik ben hem wel 4 weken kwijt, maar dat heb ik er wel voor over. Zo’n lens kost op zich wel stukken van mensen en het is niet dat ik die zo meteen professioneel gebruik. Als er mij bij het ophalen geen extra kosten worden aangerekend dan zal ik een zeer gelukkige mens zijn.

Wel was duidelijk dat de inspanning wat veel van het goede was. Over een afstand die ik anders probleemloos fris en gezwind afstap deed ik nu een klein uurtje om afgepeigerd thuis te komen. Duidelijk een teken dat ik het maar beter rustig aan kan nemen.

Hm. Het lijkt erop dat mijn Nikon 18-200VR de geest heeft gegeven. De autofocus van de lens lijkt niet meer te werken. Dat betekent dat ik manueel moet focussen wat niet echt handig is. Die lens heb ik ondertussen bijna 2 jaar in mijn bezit. Dus net nog binnen garantie. Ik heb die indertijd gekocht bij geheugenkaart.be en ik ben er tot nu toe altijd zeer tevreden van geweest. Ergens vind ik het wat vreemd dat die autofocus nu stopt met werken want ik heb mijn camera de laatste maanden nauwelijks nog in de hand genomen.

Ik heb al verschillende dingen geprobeerd.

• De knop op mijn D50 body als op de lens staat op AF. De focus zou dus moeten werken
• Als ik de 50mm prime op de body schroef, dan werkt de autofocus wel. Hetzelfde met een 17-72mm.
• Ik heb al geprobeerd om de lens er een aantal keer op te schroeven maar zonder resultaat.
• Ik heb de camera op en afgezet, de VR af en aangezet maar dat levert niets op.
• Ik heb op het resetknopje op de onderkant van de body geduwd maar dat geeft geen verschil.
• Tenslotte heb ik de lens op de D70 van mijn broef geschroefd maar ook daar geeft de autofocus geen teken van leven.

Gisteren  heb ik op de trouw van Joke en Vincent wat foto’s genomen met de 50mm prime dus met de body lijken er alvast geen problemen te zijn.

Gelukkig is er tegenwoordig twee jaar garantie. Het toeval wil dat die termijn in juli verstrijkt.

Ligt het aan mij of heb ik de laatste weken gewoon last van slechte karma? Na een kapotte gsm, een kapotte grafische kaart nu een kapotte lens. Eurgh! is mijn gevoel dan.