Netsensei

Much Ado About Nothing

Reizen en Recreatie

Every day should be a holiday

Jeuj. Ik loop al een tijdje met het plan er eens een paar daagjes tussenuit te knijpen. Dat het een reisje richting Italië zou worden lag al vast. Vanmorgen bij de reisagent binnengesprongen achter een reisbrochure met citytrips van Jetair. Rome heb ik al gezien, de volgende bestemming zal meer dan waarschijnlijk Venetië worden, al staat Firenze ook wel hoog op het verlanglijstje. Collega S., hevig fan van alles dingen Italiaans, heeft mij al een stuk of wat reisgidsen van Venetië in de handen geduwd. Ik hoop ergens in de loop van november in die richting af te reizen.

Maar eerst proberen om mijn vakantiedagen in orde te krijgen. De administratie is zo’n beetje in de soep gelopen dus ik heb geen idee hoeveel verlof ik voor 2007 nog op overschot heb. O ja, ik heb ook een teveel aan vakantiegeld uitbetaald gekregen. Ik weet dat ik een deel zal moeten teruggeven, maar hoeveel blijft nog een verrassing. Mja, niet echt handig als je met wilde plannen rondloopt.

Kroenkelen

Vandaag was het Kroenkelen. Een evenement dat eigenlijk nog het beste vergeleken kan worden als gordelen rond Brugge. Kameraad B. en ik hebben flink 13 kilometer gestapt. Geen wereldschokkende afstand maar toch een mooie wandeling. We vertrokken rond goed 11 uur aan het atheneum. Daarna ging het via het Sint-Lodewijkscollege over Sint-Michiels riching Tillegembos. Tegen 14u staken we tevreden van onze prestatie de eindmeet over om een vetplantje als beloning in ontvangst te mogen nemen.

De middag brachten we door in Oostende. We hebben het er maar van genomen en op de dijk respectievelijk een Oostendse wafel en een warme pannekoek met suiker genuttigd. Dankzij de dag van het Openbaar Vervoer kon je eigenlijk over de koppen lopen. Ik had de indruk op de baan was. Het mooie nazomerweer zal er ook voor iets tussen gezeten hebben.

Al bij al nog eens een lekker ontspannende dag in de buitenlucht. Daar was ik eigenlijk best wel aan toe. Kwestie van de batterijen op te laden voor de komende week…

Aanschurken

Vanmorgen bevond ik mij in de trein in dromenland tussen Gent en Lokeren. Lekker soezen terwijl de trein mij richting Antwerpen voerde. In Lokeren werd ik nogal bruut gewekt. De coupé veranderde in een veewagon terwijl het volk zich nog wat harder om een plaatsje verdrong.

Tegen de zijkant van mijn zetel kwam een manspersoon leunen. Op zich geen probleem ware het niet dat de man in kwestie nogal een kwalijke lichaamsgeur had. Nu ja, niet echt iets onoverkomelijk. Gebeurt wel vaker als ik de spitsuurmtrein moet nemen. Ik dus terug proberen verder te slapen en door mijn mond wat ademen.

Ergerlijk werd het toen ik tien minuten later ontwaakte om te merken dat hij doodleuk met zijn linkerbil op mijn rechterschouder zat. Hmpf! Ik mij dus mij wat dieper in mijn zetel graven om hem geen enkel steunpunt te geven. Jammer genoeg was het geen opgever en ging hij nog wat verder doorhangen op zoek naar steun. Vlak voor Berchem leek het er even op dat ik bijna op de schoot van collega L. moest gaan zitten terwijl hij stormenderbil mijn plaats probeerde in te nemen.

Wanneer de nood het hoogst is, dan is de redding meestal nabij. In Berchem stapt er gelukkig een meute af. Een plaatsje ietsje verder in de coupé redde mij. Ik kon terug rustig rechtop zitten en mijn geknelde linkerlong ietwat ontlasten.

Afijn, echt aangenaam is het niet. Uiteindelijk vond ik het gebeuren zelfs wat onbeschoft. De trein was nog niet eens zo helemaal vol en toch per sé aanschurken. Nu vermoed ik niet dat hij voor de mannen was of zo. Zelfs dan nog, was het jongedame, dan nog zou ik het niet bepaald appreciëren. Toch niet op zo’n ontiegelijk vroeg uur.

Voorbereidingen

  • Data van mijn computer gebackupt op mijn 500Gb externe schijf? Check!
  • Veldbed en slaapzak? Check!
  • Tandenborstel? Check!
  • Computer met alle benodigde software? Check!
  • Rekwisieten voor deze editie: klimopplantjes en rood/wit lint? Check!
  • Sneukelarij en drank? Check

Me dunkt dat ik er klaar voor ben! Eerst alles hier afbreken en inpakken. Straks afzakken richting Deinze

Bellewaerde

Mjamja, paar daagjes verlof genomen tussendoor.

Gisteren een dagje Bellewaerde met B., B., B., J., J., G. en X. Ah, Bellewaerde, dat is nostalgie. Dat brengt mij meteen terug naar de tijd van de schoolreizen. Toen wij met ganser busladingen werden gedropt voor een middagje vertier na een educatieve ochtend ergens in Flanders Fields. Bellewaerde, da’s de wildwaterbaan, de spash en de Boemerang. Vroeger toch, want vandaag is er daar nog zoveel meer schoons te doen en te beleven: de Screaming Eagle, de Volador, de 4D cinema, Los Piratas, etc. En dat Frank voor gisteren slecht weer voorspelde speelde alleen in onze kaarten: niet tevéél volk en een zalige niet-te-warm-niet-te-koude buitentemperatuur. Ideaal dus. En nat dat ik ben geweest, en gejeund dak mij heb! Jaja, goed weer bestel je!

Bellewaerde

Benenwerk

Gisteren een danspasje gewaagd op het dansfestival Benenwerk. De ganse binnenstad van Brugge werd omgetoverd tot één grote dansvloer. Ik trok eerst richting Belfort waar er een Boombalinitiatie was.

Niet dat ik nu zo’n folkadept ben, laat staan dat ik een groot danser ben (*hum*), maar ik moet zeggen: het beviel me zeer. Ik heb mij vooral gewoon laten meevoeren en merken dat ik mezelve weer eens zwaar had onderschat. De danspasjes zelf zijn helemaal niet aartsmoeilijk dus toegankelijk voor jong en oud. Uiteindelijk stond de ganse zaal vol met dansende mensen wat soms tot chaotisch taferelen leidde, maar het was best wel zeer aangenaam. Voor herhaling vatbaar dus.

Daarna ging het over de Burg en de Vismarkt richting Astridpark om met een frisse pint in de hand te genieten van de Salsa. Het viel mij op dat er echt wel veel verschillende locaties en evenementen aan de gang waren! Het is de eerste keer dat ik naar Benenwerk kon komen en ik moet zeggen: een geslaagd initiatief! Ik doe dit niet vaak maar toch: proficiat stad Brugge en alle bijhorende organisaties. Meer van dattum!

Foto’s uiteraard op in een Flickrsetje

benenwerk_9

Vama Veche

Het jeugdhuis organiseerde dit jaar het zomerfestival Vama Veche. Gisteren was er de closing nights met optredens van een aantal jonge wolven en een afsluitende afterparty. Ik was er ook, gewapend met mijn D50, mijn 12-200 en de 50mm prime die ik van mijn broer heb geleend. Ik heb een goeie 400 foto’s geschoten. Het gros ervan moet ik nog bewerken maar ik heb cursorisch een staal eruit genomen en even on line gegooid met flickr uploadr (handig! aanrader!).

Het resultaat vind je onderstaande flickr set.

vamaveche_13

Een avond in A’pen

Dit was één van mijn mindere avonden. Het plan was te gaan kaarten en ondertussen de voetbal wat te volgen, maar dat is uiteindelijk niet zo doorgegaan. Ik was tegen twintig na vijf vertrokken op het werk.

Eerst ging het richting Mediamarkt. Ik had SD geheugenkaartjes nodig voor mijn camera. Ik beschik momenteel immers over goed 1Gb oftewel ca. 130 foto’s in RAW. Mooi, maar ik zit toch regelmatig iets te dicht tegen die grens. In de Mediamarkt stond een kaartje van 2Gb (Sandisk! Kwaliteit!) geprijsd aan 24 euro. Dus ging ik gelijk voor twee stuks. Aan de kassa werd het zaakje echter verrekend aan 27 euro. Hm, 6 euro meer betalen? Dat zag ik niet zitten. Ik dus op mijn strepen staan maar de kassamadam kon mij enkel terug richting fotoafdeling sturen. Daar moest ik een eeuwigheid wachten terwijl een gladde verkoper allerlei dure lenzen en toestellen probeerde te verpatsen aan een koppel voor mij. Uiteindelijk gaf hij die strijd op en kon hij zich op mijn probleem richten. Ik dus meteen ferm op mijn recht staan om enkel de aangegeven prijs te betalen. Ik kreeg meteen gelijk, maar er moesten wat documentjes en zo worden ingevuld. Voor zes euro! Daarna terug richting kassa – aanschuiven in de MediaMarkt, heerlijk! – en betalen. Ik stond pas na een dik uur buiten. Maar wel met zes euro extra in mijn zakken! Haha!

Omdat ik het niet zag zitten te voet richting Zuid te stappen stapte ik dan maar op de eerste de beste tram via de Leien. Slecht idee want het ding kwam al snel vast te zitten in de avondspits. En de chauffeur liet er ons natuurlijk niet zomaar eender waar uit. Weer een dikke 45 minuten kwijt. Uiteindelijk arriveerde ik om 19u op het Zuid. Ideaal om mij te vervoegen bij Vincent en de kaartbuddies. Natuurlijk had ik zijn mails vanmorgen maar half gelezen. Na heel wat miscommunicatie en met een zak frieten uit het Kattekwaad de ganse buurt te hebben afgedweild gaf ik het tegen acht uur met ferme honger en dodelijk vermoed zo’n beetje op. Uiteindelijk heb ik de avond dan maar op mijn gemak doorgebracht met Seven Years in Tibet. Magistrale film van Jean-Jacques Annaud met Brad Pitt die imho toch wel een fantastische performance neerzette. Let ook op David Thewlis die een briljante bijrol speelt!

Enfin, niet dat mijn vertelling zoveel bijdraagt of interessant is. Ik had gewoon goesting om het eens te zeggen. Nah! En hoe is het feitelijk nog met u? Ik geloof dat ik beter maar eens kan gaan slapen…

Twingo

Virale web 2.0 corporate reclame toestanden? Daar. Doen. Wij. Niet. Aan. Mee. Allergisch en zo dat wij daar aan zijn. Allez, misschien dan toch een klein beetje wel. Want onderstaande mens mag dan volhardend en keihard de winkel promoten, ik vind dit toch een leuk filmpje. Vooral dan omdat er geen poging wordt ondernomen om speciaal onze aandacht of zo te trekken. Neen. ’t Is zelfs zo dat het ding er al blijkbaar van 13 juli opstaat maar dat er nog niemand dit écht heeft opgepikt. Enfin, buiten Emich dan via Twitter.

Soit, den Danny mag hier eens zijn ding doen. Nah.

Via Via Borrel

Gezellige bedoening was dat gisteren! Met dank aan Joost en Anne! Veel volk. Eigenlijk was het een beetje de clash van twee communities: bloggers en couchsurfers. Dat laatste is blijkbaar een fenomeen: men logeert op reis bij anderen die je via het internet ontmoet en je kan scores geven over je logement. Bij wie vind je een zachte zetel en bij wie een baal stro? Zoiets.

Van de bloggers heb ik natuurlijk ook gesproken met: Maarten Schenk, Artanis en Nettoor. En verder waren er ook Anamcara en Ann Laenen! Van die laatste ontdekte ik dat we blijkbaar gedurende een jaar praktische buren waren zonder dat we het van mekaar wisten. Trrr…

De Via Via blijkt dan weer een gezellig café te zijn dat behoort tot een netwerk van cafés voor wereldreizigers. Ik vond het er anders best wel goed toeven. Dat moeten we dus nog eens over doen.

« Vorige blogposts Pagina 9 van 16 pagina's Volgende blogposts »