Reizen

Ik had vorige week vakantie. En we wilden al lang eens naar Ceci n’est pas un Corps – Expo Hyperrealisme in de Boverie in Luik. We maakten er meteen een midweek Ardennen met nog een aantal dagen in Eupen. Dit is een hele andere hoek van het land die we niet echt kenden. Ver genoeg om het reisgevoel beet te hebben, dicht genoeg dat je er ook weer geen dagen voor moet reizen.

Dus. Vorig jaar trokken we redelijk impulsief richting Noord-Frankrijk. Dit jaar doen we zo’n gezinstrip nog eens over. Ik had al een week verlof vastgelegd in de Paasvakantie. En dus besloten we vanmiddag op een drafje vijf dagen Bretagne te boeken.

We verblijven op goed 15 kilometer van Saint-Malo. Jawel. We hebben geen echt concreet plan van wat nu precies willen zien, maar de Mont Saint-Michel staat toch al met stip op ons verlanglijstje.

Sinds jaar en dag heb ik muziek in de oren wanneer ik onderweg ben. Aangezien reizen een aanzienlijk deel van mijn bestaan uitmaakt, is goed audiomateriaal een minimale vereiste.

Ik heb veel plezier gehad van de Sennheiser CX200. Goeie geluidskwaliteit en de dopjes zitten aangenaam in het oor. Alleen, er zat geen doosje bij om de rubberen oortjes op te bergen. En dus rol ik die nogal al eens snel rond mijn GSM (Spotify!). Aangezien de rubberen oortjes los zitten, ben ik er al enkele onderweg kwijt geraakt. Niks zo frustrerend als merken dat je zo’n dopje kwijt bent. Gelukkig komt de verpakking met een aantal reserve, maar na enkele keren mag je nieuwe kopen.

Ik kom juist tot de conclusie dat het begrip terug thuis voor mij een nogal vrij relatieve betekenis begint te krijgen. Sommige dagen en weken zit ik zo’n beetje overal in Vlaanderen dat ik het zelf even niet meer weet. Dan voel ik mij zo’n beetje als een moderne nomade. Een iBedoeïen* als het ware. Volg even mijn gangen van deze week mee.

• Maandag: Brugge – Antwerpen
• Donderdag: Antwerpen – Brugge
• Vrijdag: Brugge – Antwerpen – Leuven – Antwerpen
• Zaterdag: Antwerpen – Leuven
• Zondag: Leuven – Brugge
• Maandag: Brugge – Antwerpen

Of zoals mijn vader het verwoordde:

Jeuj. Ik loop al een tijdje met het plan er eens een paar daagjes tussenuit te knijpen. Dat het een reisje richting Italië zou worden lag al vast. Vanmorgen bij de reisagent binnengesprongen achter een reisbrochure met citytrips van Jetair. Rome heb ik al gezien, de volgende bestemming zal meer dan waarschijnlijk Venetië worden, al staat Firenze ook wel hoog op het verlanglijstje. Collega S., hevig fan van alles dingen Italiaans, heeft mij al een stuk of wat reisgidsen van Venetië in de handen geduwd. Ik hoop ergens in de loop van november in die richting af te reizen.

Naar het schijnt ligt half Europa onder de sneeuw. En niet zo’n klein beetje. Hier in Antwerpen is het nougatbollen. Ja, er viel eergisteren iets ondefinieerbaars uit de lucht wat er wel iets van weg heeft.

Sinds 1999 ben ik zo’n beetje en reizende mens geworden. Flexibiliteit en al. Maar op de één of andere manier slaag ik er altijd in sneeuw te ontlopen. Als ik in Brugge ben, sneeuwt het met bakken in Antwerpen en vice versa. Gaah! Van een mooi winters tapijtje genieten, da’s ook al een hele tijd geleden.