Much Ado About Nothing
Alsof het allemaal nog niet genoeg is! De beelden van gisteren uit ‘het wiel van de tour’ staan nog op het netvlies gebrand: de Astanaploeg die verdwaasd vertrekt onder aanval van persmuskieten, Rasmussen die een persconferentie geeft over zijn ‘administratieve vergissing’.
Vandaag lijkt het erop dat de Tour nog verder zinkt een schandaalmoeras! De start vindt plaats in complete chaos en gele trui Rasmussen wordt uitgefloten. Kan ook niet anders, de man had nooit mogen starten. Elke rit die hij wint is verdacht. Vandaag was dat niet anders. Dat hij in de laatste kilometer voor de aankomst op de Aubisque nog een voorsprong van goed 20, 30 seconden op Leipheimer en Contador maakte was niet van deze wereld. Rabobank besliste blijkbaar zo net om de man uit de Tour te halen. Geen slecht idee want elk greintje geloofwaardigheid was hij kwijt. Dat de gele trui onder die omstandigheden moet opstappen is niettemin een absolute ramp voor de wielersport.
Om het nog erger te maken stopt ook Cofidis ermee na de positieve test van Moreni. Dat betekent drie belgen minder in de Tour. Ook hier weer is het enkel een kwestie van bevestiging van de prijs die aan geloofwaardigheid hangt. Welke ploeg kan het maken dat er een renner nog positief test? Of zelfs nog maar een zweem van een vermoeden geeft dat hij verboden middelen gebruikt? Geen enkele. Een zeer hoge prijs dus!
Mijns insziens heeft het systeem gefaald. Controles schrikken duidelijk niet af. Het gaat immers om hopen geld en sponsoring. De verleiding om toch vals te spelen is dus zeer groot. Dit is duidelijk een structureel probleem. Tests alleen volstaan dus niet. Misschien toch zoeken naar een manier om coureurs minder in verleiding te brengen?
Talentenshows op TV overstijgen niet vaak de oppervlakkigheid. Poppy deuntjes, dartele jongens en meisjes die nog maar eens een variatie op eenzelfde thema brengen of, erger, mensen die dénken dat ze talent hebben en zich royaal belachelijk weten te maken.
Soms, heel soms, passeert er dan toch iemand die weet te verrassen en die boven de rest weet uit te stijgen. Zelfs als ze de schijn tegen zich hebben. Maar hoe Paul Potts het er onlangs vanaf wist te brengen in Brittain’s Got Talent slaat toch wel alles. Paul is een ietwat gezette GSM verkoper uit Cardiff met een groot gebrek aan zelfzekerheid. In alles een grijze middenmaat zo leek het. Toch had hij zich ingeschreven voor de talentenjacht. Toen hij op het podium ook nog eens verkondigde dat hij opera kwam brengen vroeg het publiek zich enkel nog af hoe de gevreesde Simon Cowell hem vakkundig de grond in ging boren. Tot het moment dat hij begon te zingen…
Paul bracht Nessun Dorma uit Puccini’s Turandot. Overbekend en zeker geen beginnerswerkje. Maar de bravourre en de kracht die de man opeens uitstraalde maakte hem twee minuten later dé favoriet van de show. De tot de nok gevulde studio ging na de eerste noten volledig uit zijn dak en zelfs de jury wist niet waar ze het hadden. Enfin, een waar kippenvelmoment. Paul Potts bleek zwaar overschat en onder zijn voorkomen schuilt een getalenteerde operazanger.
Ondertussen is de man een waar internetfenomeen geworden met hele schare fans. Gisteren breidde hij een vervolg met Con Te Partiró.
Bij deze dus: Paul Potts!
Update: ondertussen lees ik juist dat de man toch wel een operaopleiding heeft genoten. Trrr… volksverlakkerij? Hell yeah! Maar de manier waarop hij het aanpakte zonder écht opvallend te doen zorgde er wel voor dat niemand het zag aankomen. Mooi gedaan!
Niet dat ik zo hard ga verwoorden als Michel, maar ik deel zijn sentiment wel. Vlaanderen maakte een flinke ruk naar rechts. Jammer? Zeker! Want dit resultaat geeft mij het gevoel dat Vlaanderen vooral in zichzelf wil keren. En de uitleg dat de kiezer ‘iets anders’ wil? Wel, die vlieger gaat niet echt op. Het was opvallend hoe snel de oude koppen uit 1999 opeens terug hun opwachting maakten: Tony Van Parys, Marc Eyskens, de Van Rompuy brothers en zelfs Luc Martens!
Mijn angst is dat greep van de oude garde achter de schermen bij CD&V in grote mate het ‘goede bestuur’ zal gaan bepalen. Mijn vrees is dat we nu 4 jaar zullen blijven trappelen.
Aan de andere kant, de nederlaag kwam niet onverwacht en de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik soms ook wel vragen had bij de richting die Paars soms insloeg. Mij lijkt het duidelijk dat de voeling met de burger al een hele tijd verloren was. Getting your priorities straight en al. Nu, het is ook wel zo dat de invloed van de media ook wel een serieuze rol speelt: de manier waarop interactie tussen het politieke en het journalistieke veld gebeurt roept toch vragen op. Meer dan ooit werd er gepeuterd naar oneliners en scoops. Yves Leterme speelde het handig door niet in zijn kaarten te laten kijken. Daarnaast vond ik de ‘kanseliersverkiezingen’ ruim overroepen. Leterme is meer dan ooit door de media gemaakt: de man kreeg het platform en werd reeds weken geleden als gedoodverfde winnaar naar voren geschoven. Geen wonder dat men dan massaal op hem gaat stemmen. Hetzelfde met de omstreden on line ‘stemtesten’ die met een beperkte set gepolariseerde vragen vooral een ongenuanceerd beeld gaven van de eigen politieke overtuiging.
Nu is het dus afwachten op wat er gaat gebeuren…
Hm. Even kijken. Welke twee Amerikaanse springen deze week uit in de tabloids? Natuurlijk, Paris hilton en Allison Stokke! En ’t zijn dan nog wel twee uitersten. De eerste heeft zich de laatste jaren verdienstelijk gemaakt als hét icoon van leeghoofdigheid voor het Amerikaanse volk, de andere is sinds een kleine maand gebombardeerd als geroemde sportbabe par excellence, een status die ze – in tegenstelling tot duizenden anderen – zelfs niet eens wilde!
Wat La Hilton betreft is zelfs de celstraf die ze opgelegd kreeg naar aanleiding van roekeloos rijgedrag één grote grap. Eerst kreeg ze 45 dagen cel, dat werd al snel gehalveerd naar 23 dagen. Toen ze begin deze week de cel in moest werd die na drie dagen al omgezet in huisarrest met enkelband wegens “medische redenen”. De rechter is gelukkig een taaie en laat dergelijke klassebevoordeling niet aan zich voorbij gaan: volgens DS ging La Hilton huilend en schreeuwend vanmorgen terug richting gevangenis. En de sheriff die haar vrijliet? Wel, die heeft een aanklacht ‘minachting voor de rechtbank’ aan haar broek.
Allison Stokke daarentegen is nooit een beroemdheid geweest in de eerste plaats. Als polstokspringster kon ze misschien enigszins wat naambekendheid verwerven als ze ooit naar de Olympische Spelen had gemogen. Dat was dan buiten de reflexen van een sportfotograaf en het Internet gerekend. Met één foto werden al haar prestaties in één keer vergeten.
Louter esthetisch straalt de foto dan ook tijdeloze kracht, jeugd, schoonheid en zuiverheid uit. Haar houding heeft wat weg van een Grieks beeldhouwwerk. Ze lijkt er volledig gerust op om een nieuwe topprestatie neer te zetten. Kortom, ze belichaamt een ideaalbeeld. Geen wonder dat de foto zo’n succes kent!
Ondertussen heeft ze tal van fansites en wil iedereen meer van de nieuwe publiekslieveling te weten te komen. Zelf vind ik dat onnodig. Ik hoef niet te weten wat haar favoriete gerecht is, met wie ze uitgaat, etc. Die kennis zou afbreuk doen aan het geïdealiseerde beeld dat de foto van haar creëerde. Het is een momentopname die gewoon vertelt wie en wat ze is: een jonge atlete, klaar voor het leven en klaar om een topprestatie neer te zetten.
De hysterische Hilton en de perfecte rust die Stokke uitstraalt, ’t zijn twee mooie uitersten waartussen het gros van onze maatschappij tussen geklemd zit…
Ben ik de enige die dit onbegrijpelijk vind? In Vlaanderen hebben we ons deel gehad, maar als ik dit soort koppen op de voorpagina lees, dan denk ik Miserie. Ik denk dan dat we uit het magistrale Bowling for Columbine, Zero Day en Elephant toch wel een paar lessen moeten hebben geleerd. Maar dat valt dan weer vet tegen. Uiteraard kan je hier opnieuw boeken vol verklaringen over schrijven en allerlei groepen van ouders tot makers van games de schuld wijzen. Maar het blijft uiteindelijk een raadsel waarom iemand zo kan ontsporen.
Meer info vind je op Wikipedia…
Twitter is een succesverhaal. Zoveel is duidelijk. En na dik een dag of twee twitteren moet ik zeggen dat het mij best wel bevalt. Alleen, hou er rekening mee dat ook Google een grote fan is van Twitter. Peter demonstreert dit even.
Ik heb gelijk mijn account op ‘protected’ gezet om het Google wat moeilijker te maken. Maar zoals ik al zei: een portie zelfcensuur kan natuurlijk nooit kwaad. De gouden regel is altijd al geweest: what’s been shared on the web, stays on the web.
Twitter is een razendsnel medium, bijna een beetje zoals IRC. In tegenstelling tot een blog gaat de gemiddelde Twitteraar nog minder tijd nemen om na te denken wat hij/zij schrijft. 160 karakters per boodschap is bovendien niet zo heel veel. Maar een Twitterboodschap is wel hetzelfde als een sms: gemakkelijk uit context te trekken en voor ruime interpretatie vatbaar. Alleen beperkt de impact zich niet tot je relatie met die ene ontvanger, maar met een volledige groep die het berichtje toevallig ontving én toevallige googlende surfers.
Wat leert ons dit? Dat je gewoon goed moet opletten wat je op Twitter zegt. Meer nog, wannéér je het zegt. Je gooit immers je leven gewoon op het net. Stel dat ik, als recruiter, een actieve Twitteraar – neem nu Nicodemus – een tijdje in het oog houd of in zijn archieven snuister, en ik merk dat de mens elke dag pas om 10 uur opstaat met de melding ‘die laatste whisky was er gisteren teveel aan’ en om 14 uur al klaagt over zijn werk, tjah,… echt een goede indruk laat dat nu ook niet na.
Ik heb het even uitbekeken maar ik ben dan toch overstag gegaan: ja, ik behoor nu ook tot de grote Twitter hordes die tegenwoordig de boel onveilig maken.
Wat is Twitter? Wel, een website die je toelaat om te doen aan ‘micro blogging’. Het idee is dat je in minder dan 160 karakters vertelt waar je op dit moment mee bezig bent. Zoals elk goede social networking platform werkt Twitter ook met ‘Friends’ naar wie je kan linken en zo. Een beetje de contacts uit Flickr.
Wat mij opvalt is dat je opeens vreselijk dicht bij de schrijver komt te staan. Je leest berichtjes die een paar seconden oud zijn en je weet precies waarmee mensen bezig zijn. Persoonlijk denk ik dat het iets is wat ik vooral met mate ga gebruiken wat dat betreft. Daarnaast lijkt het wel een beetje IRC: je kan er perfect met elkaar mee gaan chatten en zo. Grappig.
Ik moet het allemaal nog een beetje ontdekken maar het lijkt me wel dikke fun te zijn.
Oud nieuws. Sinds Napster eind de jaren ’90 is het duidelijk dat contentproviders het ‘klassieke’ businessmodel niet meer kunnen behouden. Zij bepalen immers niet meer waar en wanneer er geconsumeerd wordt. Dat de de consument nu! De penetratie van mobiele toestellen zoals GSM’s, laptops, PSP’s, iPods,… die het mogelijk maken om content op hoogwaardige kwaliteit overal en altijd te consumeren versnelt die evolutie alleen maar.
On demand aanbieden is één zaak. Maar zolang je je beperkt tot een bepaald platform en/of medium mis je de boot gedeeltelijk. Denk aan de iTunes shop. Die kan je enkel bezoeken via je pc thuis. Bovendien zorgde de DRM ervoor dat content gebonden was aan je iPod en je iTunes. Niet bepaald wat je on demand kan noemen. Indirect bepaalt Apple immers waar – en zelfs wanneer (als je enkel iTunes thuis hebt en geen iPod kan je enkel ’s avonds muziek luisteren) – je naar je muziek kan luisteren. Daarom is de aankondiging dat Apple DRM vrije muziek gaat aanbieden ook zo betekenisvol te noemen!
Ik zie de toekomst zo: dat je met je mobiele toestel overal content kan aanschaffen. Stel je voor: je staat op het perron – of in het station te wachten op je trein. Je haalt je gsm-laptop-what-not boven en je tapt draadloos (én gratis!) direct in op een on line winkel waar je vlug nog wat muziek of een aflevering van Battlestar Galactica koopt met credits (iTunes!) die je op voorhand hebt aangeschaft. Eenmaal op je werk aangekomen sluit je je toestel aan op je pc en kan je je muziek probleemloos lokaal overladen en beluisteren met de speler van je keuze.
De kwestie is natuurlijk om het nog gebruiksvriendelijker dan Bittorrent aan te bieden (snelle verbinding, betrouwbaar,…). Zou dat niet het gat in de markt zijn?
« Vorige blogposts Pagina 8 van 15 pagina's Volgende blogposts »