Netsensei

Much Ado About Nothing

Media en Entertainment

links for 2008-01-03

Bhutto dood

Zopas werd Benazir Bhutto in Pakistan vermoord. Ze werd gedood in een zelfmoordaanslag waarbij ook 15 andere mensen de dood vonden. Bhutto was oppositieleidster in Pakistan en tegenstandster van huidig machthebber Musharraf. Een breekpunt voor Bhutto was zijn dubbele status als politiek en militair hoofd. Haar dood is een zware klap voor de democratie in Pakistan.

De laatste maanden en jaren kwam het land regelmatig in de pers omwille van de volatiele politieke situatie. Medio september beschuldigde ze Musharraf ervan politieke hervormingen en democratisering tegen te werken na zijn herverkiezing in juni 2007 als president. Dat leidde tot een groeiende polarisering en protestacties. In november schortte Musharraf de grondwet eenzijdig op en nam het leger de controle over. Er werd beloofd om nieuwe verkiezingen uit te schrijven. Na heel wat debat is er besloten om die op 8 januari 2008 te laten doorgaan. Algemeen werden ze beschouwd als een make-or-break voor het Pakistaanse democratische systeem in ademnood.

Pakistan zelf bevindt zich bovendien in een zeer instabiele regio (Afghanistan, Iran) en is zelf verwikkeld in conflict met atoombuur India over Kashmir. Musharraf is sinds de aanslagen van 9/11 een voorname bondgenoot van de Westerse alliantie tegen Al Qaeda en het terrorisme. Pakistan zelf heeft bovendien ook af te rekenen met moslimfacties en lokale krijgsheren.

Het spreekt voor zich dat de komende uren en dagen dus spannend zullen worden. De Pakistaanse bevolking zelf blijft monddood aangezien Musharraf heel wat burgerrechten heeft ingetrokken: de media worden immers door de staat gecontroleerd en straatprotesten zijn verboden. Eve geeft anders wel een goede tip om het Pakistaanse volk te steunen. Wie een beetje social networking doet kan op Facebook enkele relevante groepen vervoegen.

Allo Radio?

De VBRO ofte de Vrije Brugse Radio Omroep zenden al jaar en dag uit in de regio. Als ik met mijn vader in de auto zit, dan loopt de radio elke keer uiteindelijk weer vast op de VBRO. In al die jaren zijn ze ergens blijven hangen in de gemoedelijke talkradio van een eind in the nineties. Getuige daarvan volgende quote:

Ja, en wij hebben hier nog drie kaartjes liggen. Eéntje komt van Marc, helemaal uit Wenduine…

Too hell met stapels e-mails waarover ganser redacties zich buigen om een selectie te maken! Een stapeltje briefkaarten voorlezen op de radio tussen de songs in, is vetgeil! Kijkt, misschien is dat nog een suggestie voor Music for Life: iedereen stuurt massaal powst- en kerstkaartjes naar het glazen huis en de Pooowst doneert vervolgens een deel van de opbrengst van de powstzegels aan Music for Life. En ondertussen zwemmen Peter, Siska en Tom tussen de powstzakken, -pakjes (*hint* voedselpakketten) en al.

Lijkt me nog wel een leuke actie!

Meer signaal alsjeblieft!

Ook ik had met stijgende verbazing het artikel in De Standaard gelezen. Reacties laten niet op zich wachten! Ik geef Michel en Pieter dan ook overschot van gelijk in hun ripostes. Als je openlijk serieuze journalistiek predikt, zorg dan dat je de feiten juist hebt.

Los daarvan vind ik wel dat het stuk een bodem van waarheid bevat: over kwaliteit kan worden gediscussieerd. Je kan je afvragen wat kwaliteit is. Voor Hoefkens is dat duidelijk het zuiver journalistieke. Zelf vind ik een frisse, kritische en toch ook subjectieve kijk op alle aspecten van de maatschappij het interessantst.

De vraag naar kwaliteit beantwoorden is er een andere stellen: wie is de Vlaamse blogosfeer en wie vertegenwoordigt ze? Het is nu eenmaal zo dat er een beperkte groep A-list bloggers een flink deel van de aandacht weet te kapen. Toch bloggen ze lang niet altijd even interessante dingen. De Clickx wedstrijd is daar een bewijs van. Uiteraard vertegenwoordigen A-list bloggers niet het geheel aan Vlaamse blogs. Tussen de skynetblogs, de wordpress.com’ers, de seniorennetters,… zit ongetwijfeld heel wat ongekend potentieel.

Ik denk dat niemand hier in Vlaanderen goed kan inschatten wat nu de precieze maatschappelijke invloed is van blogs. Zelfs de mannen van Metatale niet. Ze kunnen misschien wel achterhalen wie de autoriteit is op het vlak van – pakweg – sigarenbandjes, maar niet welke invloed die blogger heeft op zijn onmiddellijke en bredere on- en offline omgeving. Daarvoor moet je verder dan de blogosfeer kijken. In de eerste plaats naar de media.

Zo komt occasioneel naar boven dat bloggers nog altijd als een curieus wereldje op zich worden bekeken: denk maar aan de reportages in Koppen en op ATV waar bloggers nog maar eens vertellen waar ze eigenlijk voor staan. De media houden tegenwoordig dan wel zelf blogs bij maar die lijken los te staan van de eindredacties en de kerninhoud die wordt gebracht. Vaak zijn het zelfs niet meer dan linklogs die de blogkudde volgen. Let’s face it: bloggers van buitenaf hebben geen grote impact op – pakweg – de opiniepagina’s van De Morgen.

Mijn indruk – ik zeg indruk want objectieve vergelijkingen zijn gedoemd te mislukken – is dat het Nederland anders ligt. Daar is er wel degelijk wisselwerking tussen bloggers en media. Neem nu shocklog Geenstijl.nl dat vaak genoeg in het nieuws weet te komen en debat opwekt. Maar natuurlijk zijn er ook nog andere. Ik denk dan aan een blog zoals AboutBlank die heel brede, eigen content kan brengen en een brede basis aanspreekt. De Dutch Bloggies opereren dan weer onder een eigen stichting. De editie 2008 probeert meer dan ooit meer te zijn dan een populariteitspoll. De jury dit jaar bestaat trouwens uit een blogster en twee journalisten! Nederlandse journalisten zoals Hanneke Groenteman en Arjan Dasselaar die een scriptie schreef over het journalistieke gehalte van Nederlandse blogs, bloggen zelf ook. Heel wat persoonlijke blogs halen een literair niveau en zijn een aanzet voor een roman: denk maar Vandenberg en het immerpopulaire Merelroze.

Toch vind ik vergelijken met het buitenland heel moeilijk. Neem nu alleen al de opmerking van Christophe: 45 miljoen Spanjaarden vs. 6 miljoen Vlamingen, of het aandeel Spaanstaligen vs. Nederlandstaligen. Nogal wiedes dus dat blogs die miljoenen kunnen lezen en volgen hoog scoren in Techorati. En dan tellen statistiekjes en hits eigenlijk voor niets mee. En dan is er nog de maatschappelijke context waarbinnen het blogfenomeen moet worden beschouwd. Vlaanderen zit immers anders in mekaar dan Nederland.

Eigenlijk is het hier allemaal nog zo pril. Want toen ik begon met bloggen, zat mijn feedreader al vol met hippe Nederlandse opinionated blogs die fantastische dingen deden en schreven. Hier in Vlaanderen waren er toen ook wel blogs, maar het geheel was nog fragmentarisch, persoonlijk en zoekende. Vandaag ligt dat wel anders met Gent Blogt als één van de exponenten, maar bloggers schrijven nog altijd erg veel onder eigen kerktoren zowel qua inhoud als qua publiek. Hetzelfde kan gezegd worden over de marketingbuzz en het metabloggen rond het belang van content, social networking, communities, web 2.0,… We weten het zo onderhand wel. Begrijp me niet verkeerd, er worden heus wel zinnige dingen gezegd maar qua draagkracht wordt het allemaal nog te licht bevonden.

Als ik iets afleid uit het stuk in De Standaard, dan is het wel het volgende. Ja, we zijn hippe vogels omdat we bloggen. Maar het wordt wel tijd dat we dat eens nuttig aanwenden om ons – en daarmee bedoel ik niet alleen de common blogger maar ook de mediamensen – écht interessant te maken. Meer signaal dus, alsjeblieft!

* Bij wijze van boutade: Dat Frieda Van Wijck maar eens met een blog begint! Dat kan alleen maar interessant worden!

7/11

Om het met de kop van de Metro van maandag te zeggen: seven eleven is d-day. Wordt BHV morgen gesplitst of niet? Niet dat dat de hamvraag is, want zoals het er nu voor staat lijkt het meer dan waarschijnlijk. Waar het om draait is: waar eindigt dit ganse verhaal?

Er mag dan nu veel drama rond worden verkocht, in werkelijkheid wordt de soep niet zo heet opgediend. BHV is vooral een symbooldossier geworden. Het splitsen van de kieskring betekent vooral dat er nieuwe federale verkiezingen kunnen worden uitgeschreven en men niet meer met de rug tegen de muur moet onderhandelen.

Ik ben voorstander van het splitsen van de kring. Niet zozeer omwille van de symboolwaarde, wel omdat dit mogelijk nieuwe federale verkiezingen blokkeert en daardoor een molensteen is voor elke nieuwe formateur die zou worden aangesteld. Natuurlijk, door zijn symboolwaarde zullen de franstaligen een volgende formateur het nog lastiger maken en wordt Leterme helemaal buitenspel gezet. Het zou mij eigenlijk niets verbazen moest onze volgende premier een franstalige zijn…

Ik ben benieuwd!

O ja, good job emich!

Hustle

Wo-ho-how! Vanavond is ’t Hustle op Canvas (22u). Meteen ook mijn TV tip want ik heb nu al enkele afleveringen gezien en ik vind het een ronduit geniale serie.

Hustle gaat over een groepje oer-britse meesteroplichters die Jan, Pier en Pol in ’t zak zetten op de meest geraffineerde wijzen. De serie onderscheidt zich vooral omdat ze gekruid is met een stevige snuif humor en ondersteund wordt door stevig acteerpotentieel. Bovendien worden er aparte truken gebruikt om de kijker bij de les te houden: zo breken de personages af en toe doorheen de vierde muur gebroken en wordt het verhaal niet altijd lineair verteld wat allemaal alleen maar spannender maakt.

Het geheel lepelt lekker vlot en is zeer verteerbaar.

Ondertussen zitten ze op de BBC reeds aan het vierde seizoen. Wel jammer dat Adrian Lester niet meer mee doet maar de anderen waaronder ouwe knakker Robert Vaughn compenseren meer dan behoorlijk. Canvas, 22u, kijken!

links for 2007-09-30

Kid Nation

Wow. Just, wow! Hoe ziek kan je wel niet zijn om dit soort programma’s ook écht te maken? Op zich is het gewoon hersenloze entertainment. Op zijn best kan je misschien nog de vergelijking maken met Lord of the Flies van William Golding. Ongetwijfeld worden de deelnemertjes achter de schermen uitgebreid gescreend en opgevolgd door een batterij psychologen, en toch: welke boodschap willen de makers met zo’n show meegeven? Dat kinderen een ‘democratische’ maatschappij kunnen bouwen? Uiteindelijk is het niets meer dan een domme Big Brother afvalrace maar dan met kinderen.

A country apart

Mja, Vlaanderen onafhankelijk. Wat moet ik van zo’n concept denken? Mja, zelf vraag ik mij af of de soep wel zo heet wordt opgediend als ze wordt geserveerd. Ik durf zelfs te stellen dat dat eigenlijk een retorische vraag is: uiteraard niet.

Is het compromismodel dan aan het falen zoals de media de laatste weken en maanden laten uitschijnen? Misschien wel, we kennen de uitkomst van deze soap immers nog niet. Maar het zou van ultieme ironie getuigen moest de Belgische boedelscheiding uitmonden in een compromis. Ik volg Siegfried Bracke en de Economist wel als die stellen dat de scheiding uiteindelijk zonder veel glorie zal gebeuren.

Nu ja, zover zijn we helemaal nog niet. Als we het allemaal op een rijte zetten gaat het er gewoon om hoe ver wij willen gaan. Hoe sterk leeft de wens om het alleen verder te rooien? Tot nu toe werd de discussie vooral als een symbolenstrijd gevoerd. Ik geloof niet dat de ‘geldstromen naar Wallonië’ of ‘de splitsing van BHV’ dé strijdpunten zijn waarover we uit elkaar gaan. Misschien zijn ze wel de spreekwoordelijke druppels die de emmer doen overlopen, maar laten we eerlijk zijn: is die emmer wel zo vol dat ze overloopt?

Qua welvaart hebben we het immers nooit zo goed gehad. We leven in een land waar we kunnen genieten van bijzonder veel vrijheden, zeer degelijk onderwijs, mobiliteit, goede algemene én goedkope gezondheidszorg,… De bedenking die ik mij maak is dan ook historisch geïnspireerd: aan zowat alle revoltes ligt een sociaal-economische maatschappelijk conflict. De Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd had eigenlijk de Britse onmacht om met de nieuwe economische realiteit om te gaan (denk maar aan de Boston Tea Party). En de Franse Revolutie was ook het resultaat van voornamelijke economische problemen (grondverdeling, grote armoede,…) en de onmacht van de bovenlaag om daar iets aan te veranderen.

Ik besef nu ook wel dat de vergelijking met de huidige situatie bijzonder simplistisch is, er is immers geen overkoepelend model waarin je elke revolte kan gaan kaderen. Maar ik ben ervan overtuigd dat er wel een gemeenschappelijke basis is.

Nu, denk ik zo dat in onze situatie die sociaal-economische drive om ons af te scheuren gewoon ontbreekt. De nadelen wegen immers niet op bij de voordelen. Dat heeft het Belgische compromis tot nu toe wel bewezen. Wat ons wel verbindt, zoals elke andere staatkundige hervorming, is dat elke Vlaming zich eerst Vlaming voelt en dan pas Belg. Wat dat bereft ontrbeekt het ons niet aan een gemeenschappelijke vlag waar we allemaal achter kunnen staan.

Het interessante aan de Belgische casus is het volgende: kan de balans ook de andere kant uitslaan? Kunnen we het los van mekaar echt zo goed op onze eigen benen staan dat we de ander niet meer nodig hebben? Zal, zoals Bracke en de Economist voorspellen, de Belgische Staat gewoon zonder veel poespas ophouden te bestaan? En hoe gaan we daar dan mee om?

Ik hoorde de afgelopen dagen dat het Vlaams Belang de beste levensverzekering is voor de Belgische Staat. Het is immers inderdaad zo dat het laatste wat we willen, een afscheuring in conflict en totale chaos is. Zelfs het kleinste kind ziet in dat we daar niet beter van zouden worden. Misschien illustreert die vaststelling mijn punt meer dan goed…

Een wijze man zei ooit eens: “may you live in interesting times”. Ik ben benieuwd hoe dit gaat eindigen of beginnen!

Blog day

Hm. Blog Day. Ik maak er hier al enkele weken reclame voor. Dus doe ik uiteraard ook maar een duit in het zakje. Eens zien, vijf blogs die ik de moeite waard vind om te promoten. ’t Zijn blogs die ik in mijn feedreader heb zitten en die ik eigenlijk wat meer zou willen lezen. Jammer genoeg kom ik er niet echt toe.

  • Lifehacker. Alles om in het leven vooruit te geraken. Regelmatig zitten er wel goede tips in. Het is vooral kwestie om ze zelf te gebruiken in je eigen leven.
  • ExtraLife. Deze mens bezit een goed gevoel voor humor en weet dat te combineren in comics, podcasts en heel wat meer. Check vooral zijn serie ‘nerds’ uit in zijn Flickr accountje!
  • Boudist. Als je into concertfotografie bent, dan is de blog van Daniel Boud alias Boudist best wel een goeie stek om eens te bezoeken.
  • Wulffmorgenthaler. Duistere humor. Ik volg ze nu al een goeie 3 jaar. Ik vind het fantastisch hoe ze er op blijven komen om quasi dagelijks zo’n schitterende cartoons te maken. My kinda humor eigenlijk.
  • Make leerde ik onlangs kennen via GeekTechnique. Ik vind het fantastisch wat mensen hier allemaal presenteren. Je moet wel wat durven om er zelf de ideeën in de praktijk te brengen, maar het loont wel als je ziet wat de resultaten zijn.

Dat zijn ze zo’n beetje. Nogal geeky blogs, ik weet het, noblesse oblige! Zo. Dat was zo’n beetje mijn blog day. Of toch de vijf blogs die ik al volgde en eigenlijk nog wat meer zou willen volgen, dan dat ik al deed. Nu jullie!

« Vorige blogposts Pagina 7 van 15 pagina's Volgende blogposts »