Drama

Ik wilde Elizabeth: The Golden Age toch wel gezien hebben. De film brengt een deel van de Engelse Koningin Elizabeth (1533 – 1603) en haar hofhouding in de woelige jaren 1580 tegen de achtergrond van de Engels-Spaanse oorlog, de intrige met Mary, Queen of Scots en de frictie tussen de Engelse Kerk en de Katholieke Kerk. Stof genoeg dus voor een onderhoudende film. Zo zorgde regisseur Shekar Pakhur voor een geslaagd precedent. Tijd dus voor een sequel. Kan die de verwachtingen inlossen?

Gisteren zag ik in Moviesnackx op JimTV een review van Marie Antoinette, een film van Sofia Coppola met Kirsten Dunst in de hoofdrol. Da’s waar ook! Toen die vorig jaar in de zalen draaide had ik geen tijd om er naartoe te trekken. Op het einde zelfs volledig uit het oog gevonden. Tot gisteren dus. Vandaag heb ik de DVD dan maar in huis gehaald.

De film vertelt het verhaal van Marie Antoinette, de laatste franse koningin, getrouwd met Lodewijk XVI en geëxecuteerd op de guillotine tijdens de Franse Revolutie.

Ben ik de enige die dit onbegrijpelijk vind? In Vlaanderen hebben we ons deel gehad, maar als ik dit soort koppen op de voorpagina lees, dan denk ik Miserie. Ik denk dan dat we uit het magistrale Bowling for Columbine, Zero Day en Elephant toch wel een paar lessen moeten hebben geleerd. Maar dat valt dan weer vet tegen. Uiteraard kan je hier opnieuw boeken vol verklaringen over schrijven en allerlei groepen van ouders tot makers van games de schuld wijzen. Maar het blijft uiteindelijk een raadsel waarom iemand zo kan ontsporen.