Wonen en Dagelijks Leven

Gisteren voor het eerst echt een ganse avond op terras gezet. In goed gezelschap nog wel want ik had mijn karretje aangepikt bij collega Guy, Katrien en vrienden Stijn en Sven. Een zeer aangename kennismaking overigens.

Eerste stop was de Kapitein Zeppos. Ook niet vaak dat ik daar beland. Ik passeer er wanneer ik van/naar het werk kom/ga. Tegenwoordig zit hun terras zowat stampvol. Het is ook zo’n meetingplek voor de ganse buurt. Wil je mensen ontmoeten? Dan spreek je af aan het Mechels plein in de Kapitein Zeppos. Gelukkig viel het gisterenavond nog best mee. De spaghetti bolognaise is er niet meteen speciaal, maar wel lekker.

Gisteren was er trouwens ook nog even een incidentje vlak aan onze voordeur. Er lekte een bezinetank van een bestelwagen en de brandweer rukte uit met de grote middelen. Dat leidde dan weer tot chaos hier op de zo al drukke Oude Leeuwenrui. Uiteindelijk bleek wat water en eens goed schrobben te volstaan. De geur van nafta hing wel nog een flinke tijd in de lucht…

Dat zou een nieuw woord moeten worden. Iedereen die tussen 7 en 9 en 16 en 18 niet op de baan moet zijn, zou thuis moeten blijven. Of toch zéker niet de trein mogen nemen. Na de staking van vorige week was het vanmorgen immers weer prijs.

Waar de trein Antwerpen – Oostende een jaar of twee geleden nog een oase van relatieve rust was, is met het gedoe rond de nieuwe uurregelingen tegenwoordig een heksenketel. In Brugge staat men al te dringen om een plaatsje. En de rest van de rit betert het er niet op.

Hm. Shoppen en tussentijdse solden in de JBC… Het zat er al lang aan te komen en eronderuit ging ik toch niet komen. Wel, dan maar van een nood een deugd gemaakt. Het is algemeen geweten dat ik een modefasho ben maar persoonlijk ben ik de laatste jaren ervan overtuigd geraakt – zij het te vuur en te zwaard – dat ietwat stijlvolle kledij toch ook alleen maar kan zorgen voor een positieve uitstraling… Met shoppen zal ik dan ook altijd wel een haat-liefdeverhouding hebben…

Alcatel Bell of ‘Den Bell’ hier in Antwerpen vanuit het raam van het appartement van WebsterMC. Of beter nog, een hoekje ervan want het hele gebouw krijg ik uiteraard nooit op de foto.

En nog maar eens gelegenheid om de camera in mijn gsm uit te testen…

• Het kattenhaar van mijn rugzak afkrabben. Reminder: nooit mijn tas in de living laten liggen ’s nachts terwijl de katten aan het ruiven zijn.
• Mijn BASE factuur laten domiciliëren.
• Mijn cursussen JAVA opduikelen.
• Verder administratie afwerken.
• Kijken naar een aflevering van Prison Break 2 en/of Carnivalé.

Maar natuurlijk: genieten van het zonnetje! Straks met mijn sjoe tijdens haar vrije uurtjes een wandeling gaan maken.

Gisteren met kameraad Vincent gaan eten in de Walrus. Steak béarnaise met frietjes en sla. Mjam! De Walrus is wat mij betreft toch één van de betere plaatsen om biefstuk/friet te nuttigen.

Daarna ging het nog richting Chat Le Roi (Tongerlo!) en eindigden we bij hem thuis met een glas whisky en Peking Express…

Even aan lijfbloggen doen:

• Spaghetti met kaassaus is lekker maar wel zwaar.
• Vincent, uw wijn (Vin de pays de l’Hérault 2004) was zwaar de moeite)
• Vincent, ge zijt niet, ik herhaal niet, alwetend. Gelijk wat ze u mogen beweren.
• Ik veronderstel dat ik er niet meer onderuit ga geraken: ik zal eens op zaterdag naar den Antwerp moeten worden meegesleurd om te gaan kijken. Noblesse oblige en al.

Bon. Nu lachen met de mensen en kijken naar Schoondochter gezocht.

Ik denk dat ik mijn oud wrak eens ga inruilen voor een spiksplinternieuw model. Zo’n eerstehands fiets recht uit de fabriek. Of zoiets. Ik heb immers altijd al op tweedehands fietsen rond gereden. Tot voor een jaar of twee leverde mijn fietsenboer degelijk werk af. Als ik al panne had dan werd dat prompt gerepareerd. Alleen, met mijn huidige fiets is het niets dan miserie. Dynamo’s die eraf vallen, een zadel dat loszit,… En telkens ik hem binnen doe is het na drie weken weer van dattum. Niemal wieder en zo.

’t Is dat ik geen zin heb om de zoveelste ik-heb-het-druk-oeh-wat-zielig titel te gebruiken. Neen, ’t is dat ik de afgelopen dagen vooral de voeten van mijn lijf heb gelopen. Sinds ik hier zo’n beetje de ICT doe van het Sint-Felixpakhuis ben ik een superconditie aan het kweken. De zolen van mijn schoenen daarentegen…

Nu. Gisteren mocht ik eerst nog eens richting Luchtbal voor een jaarlijks overlegmomentje met collega’s van een andere dienst waar ik half-en-half deel van uit maak. Ik ken de mensen van haar nog pluimen laat staan dat ik met hen veel uitstaans heb. (Administratief ben ik zo’n beetje Schrödingers Kat) Maar om de één of andere reden belandde er een uitnodiging in mijn bakje en zo dus. Gedenkwaardig is dat de dag werd afgesloten door niemand minder dan Schepenen Heylen, Van Campenhout en burgemeester Patrick Janssens.