Ict

’t Is dat ik geen zin heb om de zoveelste ik-heb-het-druk-oeh-wat-zielig titel te gebruiken. Neen, ’t is dat ik de afgelopen dagen vooral de voeten van mijn lijf heb gelopen. Sinds ik hier zo’n beetje de ICT doe van het Sint-Felixpakhuis ben ik een superconditie aan het kweken. De zolen van mijn schoenen daarentegen…

Nu. Gisteren mocht ik eerst nog eens richting Luchtbal voor een jaarlijks overlegmomentje met collega’s van een andere dienst waar ik half-en-half deel van uit maak. Ik ken de mensen van haar nog pluimen laat staan dat ik met hen veel uitstaans heb. (Administratief ben ik zo’n beetje Schrödingers Kat) Maar om de één of andere reden belandde er een uitnodiging in mijn bakje en zo dus. Gedenkwaardig is dat de dag werd afgesloten door niemand minder dan Schepenen Heylen, Van Campenhout en burgemeester Patrick Janssens.

Of zoiets. ’t is dat ik niet vaak blog over mijn werk. Ik had er nu eens gewoon zin in.

Sinds ik tegenwoordig gepromoveerd ben tot de ICT mens van het archief, loopt het er druk, druk en nog eens druk bij. Soms ben ik net de vliegende brigade. Het leuke is dat ik een ongelofelijk gediversifieerde job heb. Dat gaat van het minder glamoureuze weerspannige printers herstellen tot het onderhoud en ontwerp van de databank en de interfaces waarop de leeszaal van het archief draait. Het nadeel is dat het er soms wel heel stressy aan toe gaat. Deadlines halen, inspelen op onverwachte (nood)situaties en al. En dan zijn er nog de digitaliseringsopdrachten en -vragen die mij te beurt vallen. Een mens moet dan vooral zijn cool kunnen bewaren.